بمناسبت بیستمین سال فروریختن دیوار برلین

آلمان شرقی، تظاهرات دوشنبه ها

از کتاب "مبارزه موثر برای دموکراسی" از همایون مهمنش

انتشار در دوم آبان 1383 برابر 23 اکتبر 2004

http://www.homayoun.info/magh/mobmoa1.htm

تظاهرات روزهای دوشنبه در ژوئن 1989 شروع شد(21). بخش هائی از مردم آلمان شرقی که به کليسا نزديک بودند تصميم گرفتند از ماه سپتامبر پس از ملاقات و نماز دوشنبه در کليسا به تظاهرات دست زنند. لازم به توضيح است که بر خلاف جمهوری اسلامی کشيش های کليسا اگر هم می خواستند نميتوانستند از اين حرکت برای استقرار حکومت کليسا استفاده کنند.

در اولين تظاهرات بتاريخ دوشنبه 4 سپتامبر 1989 تقريبا 1200 نفر شرکت کردند که قبل از همه چيز خواهان آزادی مسافرت به خارج کشور خود بودند. در دوشنبه های بعد نيروهای انتظامی عليه تظاهر کنندگان وارد عمل شد. در 25 سپتامبر 5000 نفر و يک هفته بعد در 2 اکتبر، بيست هزار نفر به تظاهرات در شهر پرداختند. خواست تظاهر کنندگان ديگر آزادی مسافرت به خارج نبود. شعار جديد "ما در اينجا می مانيم" بود که همراه با خواست اصلاحات اساسی درآلمان شرقی طرح ميشد. اينجا هم نيروهای انتظامی کوشش داشتند به تظاهرات خاتمه دهند اما نيروی آنها کافی نبود.

تظاهرات دوشنبه و عکس العمل قدرت دولتی در دوشنبه بعد، 9 اکتبر، کيفيت جديدی يافت. قبل از تظاهرات، واحد های پليس «خلقي»، نيروهای امنيت حکومت و نيروهای ارتش ملی در لايپزيک جمع شدند تا تظاهرات وسيعی راکه انتظارش می رفت سرکوب کنند. از جانب ديگر قبل از تظاهرات سه نفر از اعضا عالی رتبه حزب واحد سوسياليستی آلمان در نوشته مشترکی دعوت به عدم استفاده از خشونت نمودند.

اين دعوت و همچنين خودداری شوروی، تحت رهبری گورباچف، که دخالت نظامی در اين کشور را رد کرد همراه با تظاهرات وسيع هفتاد هزار نفر از مردم که قدرت حاکم را از حمله به تظاهرات بيمناک می ساخت، کمک کردند که اين تظاهرات بطور صلح آميزبرگذار شود. در اين روز مردم برای اولين بار شعار می دادند " ملت مائيم"، شعاری که به زودی به شعار سرنگونی صلح آميز حکومت آلمان شرقی تبديل شد.

دوشنبه 16 اکتبر 1989 صدو بيست هزار نفر از تمام آلمان شرقی در لايپزيک در تظاهرات شرکت کردند. نيروهای امنيتی بار ديگر جلو نيامدند. دو روز بعد هونکر (Honecker) از تمام مسئوليت های دولتی و حزبی خود استعفا کرد. در دو دوشنبه بعدی صدها هزار نفر از مرکز لايپزيک عبور کردند و در همان زمان جنبش اعتراضی سراسر آلمان شرقی را فرا گرفت بطوری که روز 9 نوامبر 1989به باز شدن ديوار برلين، مرز بين آلمان غربی و شرقی و بالاخره اتحاد بين آنها انجاميد.