تحليلي از راديو بين المللي فرانسه

احمدي نژاد، آگاهانه جامعه جهاني را هدف گرفته

او تا کجا ادامه خواهد داد؟ مگر شخصي مي تواند تا اين حد نسبت به عکس العمل ها و اعتراضاتي که به دنبال اظهارات تند و جنجال برانگيز خود به وجود آورده بي تفاوت باشد؟ اين شخص همان رييس جمهور فوق محافظه کار ايران است که به وضوح و به طور مستقيم کشتار يهوديان را منکر مي شود و از اين وقايع به عنوان "افسانه" ياد مي کند. احمدي نژاد، رييس جمهور جنگ طلب همچنين تاکيد کرده که حتي ذره اي در مذاکرات هسته اي هفته آينده با اروپا کوتاه نخواهد آمد و به هيچ وجه از گسترش برنامه هاي اتمي خود عقب نشيني نمي کند.

رييس دولت ايران بار ديگر بانهايت دقت، سمفوني پرخاش و جنگ طلبي خود را رهبري کرد. سخنراني او درمقابل هزاران نفر در زاهدان، از کانال هاي تلويزيوني پخش شد. تصاوير يک جمعيت پرهيجان که با سردادن فرياد الله اکبر در لابه لاي اظهارات رييس جمهور خود، آن را مزين مي کردند. آيا اين نشان دهنده محبوبيت اوست؟ آيا هيجان اين جمعيت براي ساکت کردن مخالفين به کار مي رود؟ به هرحال، قبل از هر منظور يا نيتي، شور و حال اين فريادها پيامي بوده است براي جامعه بين الملل که در روزهاي اخير موج اعتراضات خود را نسبت به اظهارات ضد يهودي او افزايش داده است. درکل، احمدي نژاد غير از سخناني که هفته گذشته در مکه برزبان آورد ، چيز ديگري به سخنان سابقش اضافه نکرد ، ولي همان اظهارات کافي بود تا شوراي امنيت سازمان ملل وي را به شدت محکوم کند.

او در زاهدان، نه تنها مجددا نظرات خود را مبني بر تکذيب کشتار يهوديان تکرار کرد، بلکه آنها را به بيان ديگر و به صورت نسخه قابل فهم تري براي اين جمعيت متعصب ايراد نمود. او نزد هزاران نفر که سخنانش را موبه مو به جان و دل مي خريدند، گفت: "غربي ها، افسانه کشتار يهوديان را حتي بالاتر از خدا، اديان و پيامبران مي دانند. و اگر شخصي در کشورشان خدا را زير سئوال ببرد، چيزي به او نمي گويند. اما همين که افسانه کشتار يهوديان انکار مي شود، بلندگوهاي صهيونيست و دولت هاي حامي او شروع به داد و فرياد مي کنند."

وي سپس درحالي که موضوع بحث را به فلسطين کشاند، بار ديگر موجوديت دولت اسراييل را زير سئوال برد، هر چند هيچ حرفي از محو شدن اسراييل از نقشه جهان به ميان نياورد. وي ادامه داد: "اگر شما مي گوييد که 6 ميليون يهودي را درطي جنگ جهاني دوم کشته و سوزانده ايد و به آن نيز اعتقاد داريد، چرا بايد فلسطيني ها بهاي آن را بپردازند؟ چرا اصلا بايد يک دولت صهيونيستي مصنوعي و کاذب خلق شود؟" و درحالي که توسط جمعيت تحسين مي شد، افزود: "اگر قسمت هايي از اروپا، آمريکا، کانادا يا آلاسکا را به يهوديان بدهيد تا دولت خود را ايجاد کنند، مطمئن باشيد که مردم ايران با اين عمل شما مخالفت نخواهند کرد، بلکه از آن حمايت نيز مي کنند."

منطق رو در رويي

اين سخنان جديد رييس جمهور زماني صورت مي گيرد که سه قدرت اروپايي [انگلستان، فرانسه و آلمان] مي خواهند مذاکرات را درخصوص برنامه اتمي ايران از سرگيرند. محمود احمدي نژاد از جو و موقعيت پيش آمده در زاهدان استفاده مي کند و اظهار مي دارد که هرگز از گسترش برنامه اتمي عقب نشيني نمي کند و سپس به پيشنهاد اروپا مبني بر تامين سوخت هسته اي به ايران درصورت چشم پوشي از غني سازي اورانيوم اشاره و ادامه مي دهد: "رفتارهاي گذشته شما براي ما تجربه شده است و ديگر گول شعارهاي واهي و دروغين شما را نمي خوريم."

سخنراني اخير رييس دولت ايران، بار ديگر موج نارضايتي کشورهاي جهان را به دنبال داشت. اعتراضات طي همان روز افزايش يافت: "ننگ آور"، "غيرقابل قبول"، "شرم آور"، "هيچ نشاني از صلح در آن نيست". لغات و واژه هايي که دولت تهران کماکان نسبت به همه آنها بي تفاوت است. چرا که او يک بار درخصوص نابودي اسراييل سخن گفت و دوبار در کمتر از يک هفته، کشتار يهوديان را منکر شد، و گويا درحال وارد شدن به منطق جديدي است. منطقي که کشورش را به سوي رو در رويي با دولت يهود و کشورهاي غربي سوق مي دهد. در اين مورد ديگر هيچ شکي باقي نمانده است. رييس جمهور ايران با تکرار گفته هاي نيش دار و ضد يهود خود، آنچه را که قبلا به عنوان اشتباهات يک تازه کار مطرح بود، رد کرد.

ديپلماتي در تهران به آژانس خبري فرانسه اظهار داشته است: "اين سخنان در دامنه استانداردهاي سياسي نمي گنجد و فراتر از آن است. ابتدا تصور مي کرديم که اظهارات وي به دليل کمبود تجربه اوست که صرفا افکار عمومي داخلي را نشانه مي رود. ولي اکنون مشخص شده که وي داراي رفتاري جنگ جويانه و هنر سخنوري افراط گرايانه اي است که دقيقا جامعه بين الملل را نشانه گرفته و مي توان گفت که در اين امر موفق بوده است."

اين گونه تحليل ها، نظر مشترک بيشتر تحليل گران در عرصه سياست ايران است. سعيد ليلاز، تحليل گر، مي گويد: "رييس دولت به دنبال رو در رو شدن با غرب است و خوب مي داند که اظهاراتش مورد توجه قشرهاي مخالف چه داخل ايران و چه در کشورهاي عربي قرار گرفته است." و درپايان مي افزايد: "محمود احمدي نژاد احساس مي کند که با چنين سخنراني هايي به قدرت خود استحکام مي بخشد. ولي مدت اين استحکام کوتاه خواهد بود. پوپوليست بودن هيچ گاه عمر درازي نداشته است. با تبليغ و قدرت زياد آغاز مي شود و سريع خاتمه مي يابد."

مي توان گفت که آتش هرچه شديدتر باشد، زودتر از شعله مي افتد.