رويارويي نهايي

روند تحولات داخلي و خارجي در هفته آخر پائيز 1384 به گونه اي است که مفسر خبرگزاري رويترز آن را حرکت به سوي" رويارويي نهايي" ارزيابي مي کند.

در سياست داخلي، فضاي سياسي به تدريج بسته تر مي شود. روزنه ها را يکايک مسدود مي کنند. حتي از پخش برنامه شبکه صبا که به گفته مهدي کروبي قرار نيست از" چارچوب مصالح نظام" خارج شود، جلوگيري مي کنند. کتاب هايي که تاکنون در ايران چاپ شده اند، حتي نسخ حافظ و فردوسي و خيام، رسما در مسير" بازبيني" دوباره قرار مي گيرند. با اعلام نظر وزارت اطلاعات درباره فيلم" به رنگ ارغوان" ساخته ابراهيم حاتمي کيا، براي اولين بار اين وزارتخانه رسما در حوزه فرهنگ صاحب راي مي شود.

در روزهاي پاياني پائيز، در استقبال زمستان سردي که شايد بشود نظير آن را در شعر معروف مهدي اخوان ثالث يافت، حوزه هاي علمي و کارگري هم مشمول خواست هاي دولت احمدي نژاد قرار مي گيرند.

از دانشگاهي که مصباح يزدي اسلامي شدن آن را طلب کرده بود، خبر مي رسد که بازبيني همه کتب مربوط به علوم انساني آغاز شده است و تلاش مي شود نيرو و امکانات لازم براي" باز سازي کتاب هاي درسي" اين رشته ها فراهم بيايد. مقدمات هم آماده شده است تا اساتيد دانشگاه ها به حوزه ها بروند و مسائل علمي را با ياري" علماي اسلام" به زيور اسلام بيارايند.

با دستگيري اعضاي سنديکاي رانندگان شرکت واحد، برخورد با مسائل کارگري هم بعد امنيتي تازه اي مي گيرد. کمي پيش تر همين برخورد با سنديکاي خبازان شده بود. رهبري اين دو سنديکا که با راي مستقيم کارگران انتخاب شده بودند، توسط نيروهاي امنيتي به زندان اوين برده شدند. اولين واکنش کارگران شرکت واحد به اين برخورد، اعلام اعتصاب عمومي در روز يکشنبه[ امروز] بوده است.

مصباح يزدي که به گزارش يک سايت اصلاح طلب "ديدارهاي اعلام شده مسئولان دولتي و بسيجي و نظامي با او در پائيز گذشته، بيش از پانزده مورد بوده است" انتخابات آينده مجلس خبرگان را همچنان در مرکز توجه دارد. هفته پيش او در جمع کساني که آماده حضور در مجلس خبرگان مي شوند، به تاکيد گفت که بايد در پي "سرچشمه هاي قدرت" بود. حزب موتلفه هم از زبان اسدالله بادامچيان، خبر از "حضور خيلي جدي استکبار" در انتخابات آينده خبرگان مي دهد و به اين ترتيب آماده ورود به مجلسي مي شود که مستقيما به "سرچشمه قدرت" مي رسد. در جناح مقابل هم محمد خاتمي از طرف مجمع روحانيون مبارز، مامور مي شود تا نامزدهاي اين جريان مذهبي را براي انتخابات مجلس خبرگان تاييد و معرفي کند. شايد گمان مي رود شواي نگهبان افراد تاييد شده کسي که رياست جمهوري را دو دستي تقديم کرد، رد صلاحيت نخواهد کرد.

تعليق فعاليت هيات نظارت بر حسن اجراي قانون اساسي و تعويض تدريجي فرماندهان ارتش با نيروهاي سپاهي، مجموعه حوادث هفته گذشته را کامل مي کند و تصويري روشن تر از اهداف دولت نظامي ـ امنيتي به دست مي دهد.

در سياست خارجي، حلقه حوادث مهم در هم مي تند و همه چيز را به " رويارويي نهايي" نزديک مي کند. انتخابات پارلماني عراق پايان مي يابد و براي اولين بار ده ميليون عراقي، بدون حضور شوراي نگهبان، مي توانند خود را نامزد انتخابات کنند، آراي مردم را با ساز و کارهاي دمکراتيک جلب کنند و به هر کس مي خواهند راي بدهند. پيروزي احزاب شيعي و کرد، تفاسير گوناگوني را سبب شده است. برخي مفسران آن را به سود جمهوري اسلامي مي دانند. برخي ديگر انتخابات دمکراتيک را پيروزي آمريکا و در چارچوب برنامه خاورميانه بزرگ مي بينند. آنها به نقش دمکراتيک مرجعيت شيعه در عراق توجه مي دهند.

حلقه انتخابات عراق که در آينده ايران تاثير جدي دارد، با حوادثي مشابه در افغانستان پيوند مي خورد و تحولات منطقه را وارد مرحله تازه اي مي کند.
حلقه بعدي، پرونده هسته اي است. جلسه اي که آن را "مذاکره براي مذاکره" خوانده بودند، بعد از 5 ساعت گفت و گو پايان مي گيرد. رسانه هاي جمعي ايران درباره مذاکراتي که "مذاکره" درباره آنها در جلسه 28 ديماه توافق شده، کمترين اطلاعي نمي دهند. اما اخبار خبرگزاري ها از قول منابع نزديک به مذاکرات، حاکي است:" گفت و گوها مودبانه، اما مواضع ناسازگارتر از هميشه بود و نشان داد که گفت و گوي اخير اتحاديه اروپا ـ ايران فقط ممکن است رويارويي نهايي بر سر برنامه هسته اي را به تعويق انداخته باشد". بر اساس همين گزارش ها تيم برگزيده جمهوري اسلامي بر"توليد اورانيوم غني شده در خاک ايران" تاکيد ورزيد و بارها "سوگند" خورد که اهداف نظامي از اين کار ندارد. اتحاديه اروپا هم که در سطح معاونان وزير در مذاکرات شرکت داشت، نشان داد که "براي به دست آوردن حمايت روسيه جهت ارسال پرونده به شوراي امنيت، به زمان بيشتري نياز دارد"، بنا براين بر توقف غني سازي پافشاري کرد. بر اساس اين گزارش ها، جمهوري اسلامي غني سازي در خاک روسيه را نپذيرفته است و همه چيز نشان مي دهد "اين ايده چيزي جز يک ايده مرده نيست".

خانم مرکل صدراعظم آلمان هم در آستانه سفر به اسراييل براي حمايت از اين کشور در برابر سخنان محمود احمدي نژاد، از ارجاع پرونده به شوراي امنيت سخن مي گويد و خواستار همراهي چين و روسيه مي شود.

در آخرين روز هفته هم مجله معتبر اشپيگل از هماهنگي آمريکا با ترکيه براي حمله نظامي به ايران پرده بر مي دارد. طبق گزارش اين مجله آلماني"عربستان، عمان، پاکستان و اردن نيز در جريان اين حمله قرار گرفته اند. دولت ترکيه هم پس از حمله نظامي آمريکا به ايران از طريق زمين و به بهانه مبارزه با سازمان پ. ک. ک وارد عمليات مي شود". اشپيگل از قول يک متخصص امور امنيتي مي نويسد: "برنامه حمله به ايران براي سال 2006 تنظيم شده است". منابع ديگر، پيش از اين زمان حمله را قبل از انتخابات مجلس آمريکا در سال آينده مسيحي پيش بيني کرده بودند.
و سالي که درست يک هفته بعد آغاز مي شود آيا سال "رويارويي نهايي" افراطيوني خواهد بود که از دو سو ايران را به سمت جنگ مي برند؟