گروه خبر- در حالی که تازه چند ساعتی از معرفی آخرین سرپرست وزارتخانه های بی وزیر، نگذشته بود که روزنامه کیهان یکبار دیگر فرمان برید و فتوی برکناری مدیران میانی که با رئیس جمهور اصولگرا هم رای نیستند را صادر کرد.
این روزنامه که به زعم بسیاری از آگاهان سیاسی پیشگوی زبر دستی هم هست نزدیک ترین نشریه به لحاظ فکری و اجرایی به محمود احمدی نژاد رئیس قوه مجریه است. کیهان در سرمقاله دیروز خود نوشت: "فرصت اندك است و تا چشم برهم زنيم، چهار سال با سرعت برق و باد مي گذرد و هنگامه حساب و كتاب فرا مي رسد كه در اين چهار سال چه كرديم و چه بايد مي كرديم كه خداي ناكرده به خاطر سهل انگاري و يا گرفتار شدن در مباحث سياسي، فرصت هاي طلايي يكي پس از ديگري از دست رفت!".
این روزنامه که سردبیر سابق اش امروز به مقام وزارت فرهنگ وارشاد نایل آمده است ، معیار انتخاب را تنها اصولگرایی می داند و به مدیران وزارتخانه ها تاکید می کند: "پرواضح است كه با تغيير دولت و روي كار آمدن وزيران جديد، مديران افراطي كه در هشت سال گذشته، به جاي عمل به وظيفه قانوني خود و رفع مشكلات و گرفتاري هاي جامعه به بده بستان هاي سياسي و حفظ قدرت در جهت منافع باندي و حزبي به هر قيمتي ولو برخلاف منافع ملي مشغول بودند، جاي خود را به مديران خدمتگزار بدهند. مديراني كه اهل زد و بند، دوست و رفيق بازي، خويشاوندسالاري، رانت خواري، باندبازي و جنجال آفريني نيستند و تنها به خدمت مي انديشند."
کیهان در ادامه به مدیران توصیه می کند که از جوسازی های رسانه های ورشکسته نهراسند و می افزاید:"شايسته است وزيران محترم، فارغ از فضاسازي و جنجال آفريني رسانه هاي مدعي اصلاحات و شگرد تبليغاتي گروه هاي مخالف اصولگرايان به آن توجه داشته باشند و از اين كه ورشكستگان سياسي و گروه هاي واپس گراي غرب زده، به آنان برچسب هاي منفي بزنند، هيچ واهمه اي نداشته باشند."

اما داستان وقتی جالب می شود که به هشت سال پیشتر باز گردیم. همان زمانی که دولت جدید اصلاح طلب تازه روی کار آمده بود و در فضایی پر از مطالبات گوناگون سعی در پیشبرد برنامه هایش را داشت.
در همان زمان در برخی از وزارتخانه مدیران زیادی به لحاظ ایجاد هماهنگی در برنامه های همسو با تفکر خاتمی تغییر کردند و هیاهوی بسیاری از سوی رسانه های منتقد دولت آن روز و حامیان دولت امروز آسمان و ریسمان را به هم می دوخت. در این بین حتی عبدالله نوری ، وزیر کشور دولت اول خاتمی به علت برکناری و تغییر 28 استاندار استان های کشور متهم به افراطی گری شد واز سوی مجلس محافظه کار آن روز، استیضاح و فرجامش زندان بود. غافل از آنکه به قول امروز روزنامه کیهان شعار اصلی دولت خاتمی توسعه سیاسی بود و حداقل نیاز پیشبرد اهداف کلان دولت هماهنگی نمایندگان عالی آن در استان ها – یعنی استانداران – است.
از نکات جالب در دوران حضور دولت پیشین نیز این بود که اکثریت اعتقاد داشتند کابینه و مدیران خاتمی با او هماهنگ نیستند و نقل قول محافل همواره این بود که خاتمی در هیات دولت تنها است.
با این حال ظاهرا اصولگرایان از آن تجربه برای خود بهره برده اند تا در اولین اقدام پس از برگزیدن اعضای کابینه، آن هم با هماهنگی کامل البته در شکل افراطی اش، باید به سراغ مدیران میانی بروند تا کسی خدای نکرده از زیر دست آنان خارج نشود و خدای ناکرده غیر اصولگرایی در بدنه مدیریتی حضور تاثیر گذار نداشته باشد.
با تمام این تفاصیل صاحب نظران اقداماتی از این دست را از جمله تبعات حاکمیت یکدست می دانند و معتقدند شاید اصولگرایان با داشتن تمام مسئولیت ، در کنار تمام قدرت دیگر خیال شان از آینده راحت است و به تعبیری هیچ بهانه ای برای عدم تحقق مطالبات نخواهند داشت. مطالباتی که ریشه 70 میلیونی دارد و نمی توان نادیده شان انگاشت .