|
|
|||
شيرين عبادی:خلاقيت روزنامهنگاران محدود شده است● گستردگي دامنه جرايم درقوانين كشور باعث شدهاست
تا روزنامهنگاران درامر اطلاعرساني يا بيان افكار و نظراتشان دچار خود
سانسوري شوند... قانون مطبوعات فعلي تضمينكننده آزادي بيان نيست.
● اعلاميه جهاني حقوق بشر و نيز ميثاق بينالمللي حقوق مدني و سياسي كه دولت ايران در ۱۳۵۴بدون هيچ شرطي بهآن پيوسته، برآزادي بيان به عنوان يكي از حقوق بنيادين انسانها تاكيد دارد.
ايرنا:
"شيرين عبادي" حقوقدان و برنده جايزه جهاني صلح نوبل معتقد است : جرايم
مطبوعاتي در قوانين جاري كشور آنچنان گسترده است كه آزادي عمل و خلاقيت را
از روزنامهنگاران گرفته است.
وي روز شنبه در گفت وگو با خبرنگار گروه فرهنگي ايرنا، گفت : گستردگي دامنه جرايم درقوانين كشور باعث شدهاست تا روزنامهنگاران درامر اطلاعرساني يا بيان افكار و نظراتشان دچار خود سانسوري شوند. اين حقوقدان با تاكيد بر اين كه قانون فعلي مطبوعات تضمينكننده آزادي بيان نيست، گفت: اعلاميه جهاني حقوق بشر و نيز ميثاق بينالمللي حقوق مدني و سياسي كه دولت ايران در ۱۳۵۴بدون هيچ شرطي بهآن پيوسته، برآزادي بيان به عنوان يكي از حقوق بنيادين انسانها تاكيد دارد. عبادي ادامهداد: بنابراين هركس ميتواند آزادانه همه عقايدش را بيان كند و هيچ كس را به صرف ابراز عقيده نميتوان تحت تعقيب قرار داد. به گفته عبادي، "تشويق به جنگ" تنها قيدي است كه در اعلاميه جهاني حقوق بشر آزادي بيان را محدود ميكند. وي بااشاره به قانون اساسي و جايگاه آزادي مطبوعات در آن گفت : قانون اساسي بر آزادي مطبوعات تاكيد داشته اما گستره و چارچوب اينآزادي را منوط به حفظ و رعايت "نظم عمومي" و مباني "اسلام" معرفي كرده است. اين حقوقدان گفت: قانون مطبوعات فعلي بر همين مبنا تنظيم شد اما مساله اصلي اين است كهمنظور از"نظم عمومي" چيست و آيا گفتن يك حقيقت يا بيان يك عقيده، نظم عمومي را به هم ميزند؟ وي با بيان اينكه قانونگذاران ميبايست با سعه صدر بيشتري براي مطبوعات قانون مينوشتند، اظهار داشت: قانون مطبوعات فعلي تضمينكننده آزادي بيان نيست. عبادي درعين حال گفت: با قاطعيت ميگويم وضعيت آزادي بيان و مطبوعات بهتر از رژيم گذشته است اما به هيچ عنوان كافي نيست. وي تاكيدكرد: توقيف مطبوعات و برخوردهاي قضايي صورت گرفته با نويسندگان نشان ميدهد كه وضعيت آزادي بيان همچنان در وضعيت مطلوبي قرار ندارد. برنده جايزه جهاني صلح نوبل وظيفه مطبوعات را اطلاع رساني و بيان افكار و عقايد گوناگون دانست و گفت: متاسفانه توقيف گسترده مطبوعات آسيب بزرگي به امر اطلاع رساني و آزادي بيان وارد كرد. وي در خصوص علت اين آسيب گفت: تنگ نظريهايي كه از سياست سرچشمه ميگيرد در اين امر نقش اساسي داشته است. عبادي افزود:متاسفانه درايران سياست برهر موضوعي حتي فرهنگ پرتو افكنده و آن را تحتالشعاع خود قرار داده است. عبادي تاكيد كرد:تحولات سالهاياخير درحوزه حقوق بشر وآزادي بيان پاسخگوي نيازهاي مردم نيست و خواست مردم بيش از اين است." بهاعتقاد وي، جامعه فرهيخته ايران با پيشنيه كهن تاريخي خواستار پيشرفت بيشتري در زمينه حقوق بشر است. "وقت آن رسيده است قبول كنيم مهمترين شعار مردمي كه انقلاب كردند آزادي بود و بكوشيم تا زمينه آن را فراهم كنيم." وي بااشاره به شاخصههاي آزادي بيان گفت: آزادي عقيده و بيان زماني ميسر است كه امكان ابراز آزادانه آن وجود داشته باشد. عبادي افزود: آزادي مطبوعات اساس آزادي بيان است، زيرا اگر آنچه در فكر و ذهن فرد ميگذرد اجازه انتشار نداشته باشد ديگران از آن مطلع نميشوند. برنده جايزه جهاني صلح نوبل با اشاره به جايگاه آزادي بيان در دموكراسي گفت: بدون آزادي بيان امكان تحقق دموكراسي وجود ندارد چرا كه دراين صورت اقليت نميتواند بااستفاده از امكان آزادي بيان جايگاه اقليتي خود را به جايگاه اكثريتي تبديل كند. وي همچنين باتاكيد بر جايگاه سازمانهاي بينالمللي در امر نظارت بر رعايت حقوق مطبوعات گفت: آزادي بيان از لوازم دموكراسي و حقوق بنيادين بشر است. از سوي ديگر حقوق بشر نيز امري جهاني است كه طبق نظر صاحبنظران فراتر از قوانين موضوعه و حتي قانون اساسي كشورها است. "كشورها نه تنها نميتوانند براي نقض آزادي بيان و حقوق بشر به قانون و حتي قانوناساسي خودشان استناد كنند بلكه موظف هستند قانون اساسي و قوانين عادي خود را برمبناي حقوق بشر تنظيم كنند." عبادي افزود: "برهمين اساس ساير كشورها حق اظهار نظر درباره حقوق بشر در ساير كشورها را دارند و به همين دليل است كه در ايران نيز از حقوق فلسطينيها دفاع ميشود." اين حقوقدان تاكيد كرد: اظهارنظر درباره وضعيت حقوق بشر در ساير كشورها دخالت درامور داخلي آنها نيست و به همين دليل دولت ايران در موضعگيريهايش از انتخابات آزاد در عراق حمايت كرد." "وقتي دريك كشور خبرنگاري دستگير ميشود همه دنياحق دارد اعتراض كند چرا كه يك خبرنگار را هنگام اجراي وظيفهاش دستگير ميكنند و اين امر دخالت در امور داخلي محسوب نميشود." وي تاكيد كرد: نبايد اعتراض سازمانهاي بينالمللي حقوقبشر نسبت بهموارد نقض حقوق بشر را غرضورزي تصور كرد.
|
||||
|