ارزيابي ايل جورناله از هشدار فرمانده سپاه پاسداران

اگر به ما حمله کنند، پاسخشان موشک است!

"اگر به ما حمله کنند، با موشک هاي بالستيک که دو هزار کيلومتر برد دارند، پاسخ مي دهيم. ايران براي دفاع از خود، مجهز است." اين سخنان تهديد آميز يحيي رحيم صفوي رئيس سپاه پاسداران انقلاب اسلامي است. اين يک پيام روشن از سوي ايران است که بوسيله آن به فرضيه حمله احتمالي اسرائيل يا غرب، به مراکز اتمي مورد استفاده ايران براي پروژه هاي غير متمدنانه و حتي نظامي اش، پاسخ مي دهد.

با وجود اينکه جک استراو، وزير امور خارجه انگلستان مي گويد که راه حل نظامي فعلا مطرح نيست، اما در حقيقت اگر تنش با ايران در مدت زمان منطقي از طريق ديپلماتيک حل نشود، به گفته سناتور آمريکايي، جان مک کين، راه حل نظامي کاملا منتفي نيست. اما در حال حاضر فقط مذاکره تنها راه حل موجود است. ايران همان بازي هميشگي موش و گربه را بازي مي کند و بخصوص در مورد پيشنهاد مسکو که به تهران اجازه غني سازي اورانيوم را در خاک روسيه مي داد، اين بازي ايران بيش از هميشه مشخص بود.

وزير امور خارجه ايران بعد از رد کردن نيمه کاره اين پيشنهاد، دوباره رخت صلح دوستي به تن کرد و اعلام کرد که روز 16 فوريه به منظور مشخص و قطعي کردن مفاد طرح، با مقامات روسيه، ملاقات خواهد کرد. بعلاوه، بستن در به روي روسيه کار عاقلانه اي نيست. همينطور آژانس بين المللي انرژي اتمي بدون تصميم گيري فوري درباره نشست فوق العاده دوم فوريه، اعلام کرده است منتظر گزارش بعدي در مورد برنامه اتمي ايران که در ماه مارس آماده خواهد شد، مي ماند. اما ايران، همچنان روحيه جنگجويانه خودش را حفظ کرده و اخيرا انگلستان و آمريکا را به دست داشتن در انفجارهاي اخير اهواز و حادثه سقوط دو هواپيماي نظامي که منجر به کشته شدن کليه مسافرانش شد، متهم کرد.

در واقع، سخنان فرمانده ايراني براي مصرف داخلي و ايجاد احساس امنيت در کساني که از دور، گرد و غبار جنگ را مي بينند، ارزش دارد. ايران، امروز سلاحي که بتواند در صورت حمله نظامي مقابله به مثل کند، در اختيار ندارد؛ بمب اتمي ندارد و داشتن هرگونه سلاح شيميايي و بيولوژيک را نيز انکار کرده است. اگر چنين باشد، چيز زيادي برايش باقي نمي ماند؛ البته منظور سلاح نظامي است. اما درصورتي که واقعا حمله اي صورت بگيرد، مهاجمان حمله را محدود به نيروگاه هاي اتمي نخواهند کرد و بدنبال سلاح هاي موشکي، بخصوص موشک هاي دوربردي مثل شهاب 3 و مدل بالاتر آن که قادر است تا 1900 کيلومتر پرتاب شود، خواهند بود. سلاح هاي موجود در ايران نمي توانند با کلاهک هزار کيلويي به بيش از فاصله 1300 کيلومتري پرتاب شوند و با تعداد توليد بيست موشک در سال تعدادشان بيش از پنجاه نخواهد بود.

ماهيت متغير کلاهک اين موشک ها معلوم مي کند که چرا ايران تلاش مي کند تا دقت شهاب 3 را بالا ببرد: فقط يک موشک که از فاصله دور قابل هدايت باشد، داراي ارزش نظامي است، در غير اين صورت فقط مي تواند براي اهداف شهري و يا سلاح مناسبي براي کماندوهاي استشهادي باشد. اين موشک ها مي توانند بر روي پرتاب کننده هاي متحرک سوار شوند و قدرت انتخاب موشک اندازها را بالا ببرند. سلاح ها ي در حال ساخت ديگري هم مثل موشک هاي کروز که بر اساس مدل روسي کي اچ 55 ساخته مي شوندهم در برنامه قرار دارند، اما هنوز عملي نيستند. برد دو هزار کيلومتري اين موشک ها فقط مي تواند پايگاه هاي نظامي آمريکا در اسرائيل و شرق اروپا را هدف قرار بدهد. اما اگر بخواهيم بازي را جدي بگيريم، بايد بدانيم که آمريکايي ها و اسرائيلي ها هم به سلاح ضد موشک مجهز هستند.

منبع: ايل جورناله 29 ژانويه 2006