اعتصاب غذا عامل مرگ اکبر محمدی نيست، احتمالا جنايت ديگری رخ داده است!

علی کشتگر

زندانبانان اکبر محمدی سابقه آدم کشی و جنايت دارند. آن ها در همه سال های گذشته در حالی که از رسانه های رسمی خود سنگ مردم فلسطين و حزب الله لبنان را به سينه زده اند، دانشجويان، نويسندگان و روشنفکران ايرانی را بی رحمانه روانه زندان و متحمل شکنجه کرده اند و يا در پروژه های جنايتکارانه به قتل رسانده اند

خبر مرگ دانشجوی زندانی، اکبر محمدی در گيرودار اخبار داغ حملات اسرائيل به لبنان و کشتارهای هر روزه اين جنگ که طبعا هر خبر ديگری را تحت الشعاع قرار می دهد بسيار مشکوک و غم انگيز است.
اکبر محمدی که پس از چندين سال زندان، آزاد شده بود، اخيرا دوباره توسط دادستانی تهران در اوين محبوس شده بود. او ۹ روز پيش از آن که مقامات زندان مرگ وی را به علت ايست قلبی اعلام کنند در اعتراض به دستگيری مجدد و شرايط بد زندان دست به اعتصاب زد.
بسيار بعيد است که اعتصاب غذا علت مرگ اکبر محمدی باشد. گفته می شود که او را در زندان اوين درحالی که دراعتصاب غذا بود، به تخت زنجير کرده و به قصد کشت کتک زده اند. همان گونه که زهرا کاظمی را وحشيانه کتک زده بودند. او البته در دست همان کسانی اسير بوده است که متهم به قتل زهرا کاظمی هستند.
برادران محمدی اکبر و منوچهر از دانشجويانی بودند که پس از تهاجم وحشيانه عوامل رژيم به کوی دانشگاه فعالانه در تظاهرات دانشجوئی عليه علی خامنه ای و ايادی او شرکت کرده بودند و به همين دليل از آن زمان در زمره دانشجويان زندانی بودند. اين دو زندانی که از جانب کسانی به تندروی متهم بودند مورد بی مهری رسانه های اصلاح طلب نيز قرار داشتند.
بسيار محتمل است که وزارت اطلاعات و يا دادستانی تهران برای عبرت ساير زندانيانی که هر از چندی در زندان دست به اعتصاب غذا و اعتراض می زنند فرصت را برای کشتن اکبر محمدی مناسب فرض کرده باشند.
صدور حکم جلب مجدد وی به زندان و همزمانی مرگ او با بالا گرفتن اخبار مربوط به جنگ بسيار پرسش برانگيز است. به گمانم ماموران اطلاعات و دادستانی تهران به حساب آن که خبر مرگ وی در زندان تحت الشعاع اخبار داغ جنگ قرار می گيرد، با کشاندن اکبر محمدی به کام مرگ، چه بسا خواسته اند به اعتراضات اخير ايرانيان در حمايت از زندانيان سياسی پاسخ داده واز ساير زندانيان زهرچشم بگيرند تا مايه عبرت همگان شود.
با توجه به پيشينه سياه و ماهيت دادستانی تهران و وزارت اطلاعات، نبايد ادعای مسوولان زندان را درمورد مرگ او به سادگی باور کرد. تا دير نشده بايد از سازمانهای جهانی مدافع حقوق بشر استمداد کنيم و از آنها بخواهيم که هيئتی از پزشکان بی طرف برای کالبد شکافی و تشخيص علت مرگ اکبر محمدی به ايران اعزام شوند. مسئول جان زندانی زندانبان است. زندانبانان اکبر محمدی سابقه آدم کشی و جنايت دارند. آنها در همه سالهای گذشته در حالی که از رسانه های رسمی خود سنگ مردم فلسطين و حزب الله لبنان را به سينه زده اند، دانشجويان، نويسندگان و روشنفکران ايرانی را بيرحمانه روانه زندان و متحمل شکنجه کرده اند و يا در پروژه های جنايتکارانه به قتل رسانده اند.
اگر نسبت به اين مرگ مشکوک حساسيت و واکنش گسترده نشان داده نشود، از اين پس اين گونه فجايع تکرار خواهد شد. من به نوبه خود ترجمه انگليسی و فرانسه اين نوشته را برای سازمانها و مراجع بين المللی حقوق بشر ارسال خواهم کرد.

سه شنبه ۱۰ مردادماه ۸۵
علی کشتگر