ايران در رتبه 106 سازمان بهداشت جهاني

منابع "موثق" خبري از سوي دولت تعيين شده است. تصميم گرفته ام با آنکه خارج از کشور روزنامه نگاري و اظهار نظر مي کنم، به همين منابع مجاز خبري استناد نمايم. تجربه تازه اي است و متحمل است حتي با اين درجه از احتياط، پاسداران سانسور در ايران را خوش نيايد و در نهايت تصميم بگيرند فقط روزنامه کيهان را منبع خبري مجاز اعلام کنند!

خبرگزاري فارس [يکي از منابع مورد "موثق" دولت] به نقل از عضو کميسيون بهداشت و درمان مجلس هفتم شوراي اسلامي به شرح زير گزارش داده است: "ايران از نظر شاخص هاي سلامت در ميان کشورهاي جهان در رتبه 106 سازمان بهداشت جهاني قرار دارد که جايگاه مناسبي براي کشور نيست. در سال گذشته اين رتبه به ايران داده شده است. تا حدود 8 سال پيش رتبه ايران از نظر شاخص هاي سلامت در جهان در جايگاه 94 بود، ولي طي اين سال ها به علت ضعف مديريت و کم کاري متوليان بخش سلامت کشور، جايگاه ما نزول کرد. در مورد بسياري از شاخص ها مانند مرگ و مير کودکان زير يک سال و نوزادان و سوء تغذيه در ايران نيز شاخص هاي موجود وضعيت خوبي را نشان نمي دهد."

آنچه مسلم است جايگاه ما در تمام اموري که به تأمين رفاه و حقوق ملت ارتباط پيدا مي کند همواره درحال نزول بوده است. اين واقعيت را تمام منابع خبري مورد وثوق دولت به شکل هاي گوناگون انتشار مي دهند. بنابراين با محدود ساختن منابع خبري مجاز، واقعيت نزول در شاخص هاي بهداشتي، اخلاقي، اقتصادي، حمايتي و ... به سکوت برگزار نمي شود و حتي خبرگزاري فارس منبع خبري وفادار به دولت نمي تواند از کار نامه ناموجه مديران در گذرد. بنابراين آنچه ناموجه به نظر مي رسد، کارنامه مديريت مديران است، نه انواع ديگري از خبرگزاري ها.

البته در خبر فوق، عضو کميسيون بهداشت و درمان مجلس هفتم نگفته است که چرا چنين وضعيتي وجود دارد؟ و نگفته است چرا دولت ثروتمندي که شانس مي آورد و پياپي بر درآمد نفتي آن افزوده مي شود نمي تواند در امر بهداشت شهروندان از تنزل رتبه جلوگيري کند؟ ترقي رتبه پيشکش. چرا نمي تواند به مرگ و مير زنان باردار که خاص جوامع فقير است، و مرگ و مير کودکان زير يک سال و نوزدان و سوء تغذيه پايان دهد؟ کدام عامل در کار است و اين نابساماني ها محصول چيست؟.

مديران کشور دست خالي نبوده اند. هم پول داشته اند، هم نيروي انساني متخصص و کارساز. انبوه نيروي انساني متخصص و تحصيلکرده بر پايه آمارهاي جديد منتشره توسط منابع خبري مجاز به علت بيکاري مهاجرت مي کنند و مديران بدون عذاب وجدان شاهد اين فاجعه تاريخي شده اند. عضو کميسيون بهداشت و درمان مجلس هفتم افزوده است: "به علت ضعف مديريت و کم کاري متوليان بخش سلامت کشور، جايگاه ما نزول کرده است."

بدين ترتيب گاهي اظهارات مسوولين نزديک مي شود به بيان واقعيت ها از سوي مخالفان. با اين تفاوت که مخالفان زبان دراز شلاق مي خورند، زندان مي روند، شغل از دست مي دهند، آواره مي شوند. اما مديران ضعيف و بي کفايت قدر مي بينند و بر صدر مي نشينند. آيا اين شيوه تازه اي در امر سياستگذاري است که جمهوري اسلامي ايران مبتکر آن است؟

اين مديران ضعيف و ناکارآمد منصوب رهبران ديني – انقلابي هستند که در سال 1357 قول دادند ايران را گلستان کنند. قول دادند در برابر چپاول ثروت و درآمد ملي موانع لازم درست کرده و ايران را از دست "دزداني که نوکران آمريکا هستند" در آورند.

هر چه کارنامه مديران کشور را زير و رو مي کنيم، آن را انباشته از جهل و سوء مديريت مي يابيم، جز کارنامه برخي مديران که آنها نيز اغلب به لحاظ برخورد با بي عدالتي طرد شده اند. اين درجه از ضعف و بي کفايتي به شاخص هاي بهداشت محدود نمي شود. در شرايطي که پايگاه قدرت مديران، شبکه هاي تو در توي خويشاوندي يا فرمانبرداري از شبکه هاي فساد اقتصادي مرتبط با قدرت است و ترس از نظارت هم در کار نيست، حتي خبرگزاري هاي مجاز در کنار انعکاس گزافه گويي ها و لافزني ها، لاجرم از ضعف مديران نيز پرده بر مي دارند و سانسور حريف شان نمي شود.