|
|
|||
مهرورزی به معلمان در کلانتری
شيرزاد عبداللهي
روز پنجشنبه 13مهر، به دعوت کانون صنفي معلمان وسازمان معلمان ايران، دو تشکل عمده فرهنگيان، تجمع مسالمت آميزي با حضور بيش از 300 تن از فرهنگيان در برابر ساختمان وزارت آموزش و پرورش در خيابان قر ني تهران برگزار شد. روز 13 مهربرابر با 5 اکتبر، روز جهاني معلمان است که در سال 1994 از سوي يونسکو سازمان آموزشي، علمي و فرهنگي ملل متحد اعلام شد. در مباحثات مجمع عمومي يونسکو هيئت ايراني به رياست وزير وقت آموزش و پرورش شرکت داشت و مصوبات اين نشست به تائيد و امضاء هيئت رسمي جمهوري اسلامي ايران رسيد. در حالي که مسئولان ايراني هيچگاه اين روز را به صورت رسمي نفي نمي کنند اما نسبت به برگزاري مراسم آن بي اعتنا هستند در دو سه سال گذشته مراسم اين روز از سوي تشکل هاي فرهنگيان برگزار مي شود. معلمان با همان قيافه هاي آشنا، کت و شلوارهاي نيمدار و تميز، کفش هاي خاک گرفته
و مانتو و مقنعه هاي بدون فرم و تيره رنگ، از ساعت 10 صبح به تدريج مي آيند. امروز
روز کاري مدارس است و معلماني که کلاس دارند در مدرسه مانده اند. تشکل ها سفارش
کرده اند که حضور همکاران خللي در برنامه مدارس ايجاد نکند. آفتاب تيز پاييزي
معلمان را آزار مي دهد. عده اي زير سر در بزرگ ساختمان چهار طبقه و بتوني وزارت
ايستاده اند عده اي هم در جستجوي سايه به درختان حاشيه پياده رو پناه برده اند
ساختمان وزارتخانه، سوت و کور است. پنجشنبه ها وزارتخانه تعطيل است. رهگذران سواره
و پياده با کنجکاوي به اين جمع آرام و پلاکارهاي پارچه اي آنها نگاهي مي اندازند و
مي گذرند: "روز جهاني معلمان مبارک باد". معلمان حاضر در مراسم، بي اعتنايي وزير به روز جهاني معلم را غير قا نوني مي دانند و مي گويند وزير بايد به تعهدات داخلي و خارجي و مصوبات وزراي سلف خود پايبند باشد. معلمان مي پرسند آنها که دنبال دلگرمي معلمان هستند چرا بزرگداشت يک روز جهاني را از معلمان دريغ مي دارند. چرا به همه چيز با ديده شک و بدگماني مي نگرند. اگر بزرگداشت روزهاي جهاني بد است چرا روز اول ماه مه، روز جهاني کارگر را با شکوه فراوان در ايران جشن مي گيرند علاوه بر آن صدور يک اطلاعيه و تبريک روز جهاني معلم به معلمان که ديگر نيازي به بودجه و چاه نفت و مصوبه مجلس ندارد. حالا که معلمان دلشان به اين روز خوش است شما هم به استقبال آن برويد و يا دست کم کاري به کار آنها نداشته باشيد. معلمان که فرصتي براي سخن گفتن از مشکلات و دردهاي خود يافته اند پي در پي سخن مي گويند روي پله هاي ورودي مي ايستند وبا گرمي وهيجان سخن ميگويند. حديث درد معلمان يک کلمه بيشتر نيست:تبعيض اما از هر زبان که مي شنوي نامکرر است. نوبت به عليرضا هاشمي دبير کل سازمان معلمان ميرسد مخاطب سخنان او به ترتيب رييس جمهور، وزير آموزش و پرورش، نمايندگان مجلس واولياي دانش اموزان هستند: آقاي رييس جمهور! يک ميليون فرهنگي را در حد يک استان ببينيد وهمراه هييت دولت جند روزي را به بررسي مسايل ومشکلات معلمان و آموزش وپرورش اختصاص دهيد. اقاي وزير! شما درمورد ده ها وعده اي که در مجلس براي گرفتن راي اعتماد داديد چه پاسخي داريد؟ تلخي ارتباط نامناسب با معلمان وتشکل ها و فعالان صنفي وسياسي فرهنگيان، انگيزه ها را به شدت کاهش داده است وگوشه نشين کردن اساتيد مراکز تربيت معلم وبه انزوا نشاندن تعداد بسيار زيادي از مديران لايق و نخبه همه را مايوس نموده است. هاشمي خطاب به نمايندگان مجلس گفت: لايحه نظام هماهنگ که سال هاست وعده تصويب ان را مي دهيد به جه سر انجامي دچار شده است؟ دبير کل سازمان معلمان دراخر خانواده ها را مخاطب قرار داده وگفت:ايا شما نگران اينده فرزندانتان نيستيد؟ پس چرا مشکلات معلمان را که در واقع مشکلات شماست فرياد نمي کنيد؟ رفع تبعيض از طريق تصويب لايحه نظام هما هنگ يکي از خواسته هاي ثابت همه فرهنگيان است. نمايندگان مجلس هفتم در اولين مصوبه خود دولت خاتمي را ملزم به تهيه وتقديم اين لايحه کردند. از آن به بعد نمايندگان اصولگرا در پاسخ معلمان مي گفتند:دولت لايحه بدهد ما فورا تصويب مي کنيم. دولت خاتمي با تاخير در فروردين 84 اين لايحه را با نام لايحه مديريت خدمات کشوري به مجلس برد. اما با گذشت يک سال ونيم سرنوشت اين لايحه در ابهام است. در حالي که مديران اموزش وپرورش از اثار معجزه اساي اين لايحه در ارتقاي حقوق ومزاياي معلمان سخن مي گويند وتصويب ان را قريب الوقوع مي دانند. اما لايحه همچنان در بايگاني مجلس خاک مي خورد. نوبت به محمود بهشتي لنگرودي دبير کل ريز نقش کانون صنفي معلمان ميرسد او که پس از اعتصاب معلمان در اسفند 82، 50 روز از تعطيلات تابستان 83 را همراه علي اصغر ذاتي در زندان گذراند. پس از ازادي پست دبير کلي را به علي اکبر باغاني سپرد تااز حساسيت مقامات به کانون بکاهد. اما هيات مديره کانون بار ديگر در سال 84 او را به عنوان دبير کل برگزيد. بهشتي با لحني ارام گفت:اين وزير در حد واندازه وزارت نيست. نمايندگان مجلس بايد با جديت طرح استيضاح را پيش ببرند و وزير را به مدرسه عيرانتفاعيش برگردانند. بهشتي افزود: با اين سياست ها اموزش وپرورش ما به قرون وسطي بر مي گردد. سخنرانان خواستار اصلاح ايين نامه طرح ارتقاي شغلي معلمان وگسترش دايره شمول اين طرح شدند. از طرح جديدارزشيابي معلمان انتقاد کردند. حل مشکلات فرهنگيان باز نشسته که بادريافت حقوق ناچيز بازنشستگي روزگار پر از رنج ومحنتي را مي گذرنند از ديگر مطالبات بيان شده در اين تجمع بود. علي اکبر باغاني نايب رييس کانون صنفي با گفتن اين نکته که تصويب رسمي مناسبت ها ودرج انها در تقويم بر عهده شوراي عالي انقلاب فرهنگي است. از اين نهاد خواست که با مراجعه به اسناد وسوابق قانوني روز جهاني معلم، اين روز را به رسميت بشناسد ومجوز درج ان درتقويم ها راصادر نمايد. معلمان روزه دار تهراني که از مناطق نوزده گانه شهر تهران در اين مراسم شرکت کرده بودند. پس از اذان ظهر وقرايت قطع نامه اي ده ماده اي مراسم را ترک کردند علي پور سليمان هم گفت که روز شنبه به کلانتري 104 خوهد رفت تا در باره مراسم روز جهاني معلم به باز جويان نيروي انتظامي جواب بدهد. پور سليمان گفت: بازجويي مفصل اما محترمانه بود ومي افزايد سازمان معلمان منتقد برنامه هاي وزارت در دوره مرتضي حاجي هم بود ومن بارها نشريه سخن معلم واطلاعيه هاي سازمان رادر ستاد وسازمان شهر تهران به دست همکاران اداري رسانده ام اماهيچگاه با چنين برخوردي مواجه نشدم. از انجا که نشستن بر صندلي وزارت ممکن است باعث تضعيف حافظه وزير شده باشد به ياد ايشان مي اورم که در دوره وزارت حاجي نشريات داخلي گروه هاي اصولگرا که حاوي ابتقادهاي تند و تيز و بعضا توهين آميز عليه وزير ومسيولان وقت اموزش وپرورش بود. مانند زمزمه ارگان کانون انديشه اسلامي که اقاي فرشيدي دبير ان بود و"مشق" متعلق به گروه ديگري از اصولگرايان که در حال حاضر مسيوليت هاي کليدي در سازمان شهر تهران دارند با تيراژ وسيع و آزادانه در مدارس توزيع مي شد وهرگز کسي را به خاطر توزيع انها به کلانتري معرفي نکردند. در باره تجمع بدون مجوز هم ياد اوري مي کنم که تعدادي از مديران ومربيان پرورشي در آذر ماه سال 80 ودر اعتراض به تصميم وزارت در مورد ادغام معاونت ها در خيابان کيوان مقابل سازمان شهر تهران تجمع کردند و شعار دادند و جواهري پور رييس سازمان در جمع ان ها حاضر شد و با ادب و احترام با آن ها گفت وگو کرد چگونه مي توان اين دوگانگي در رفتار را توضيح داد؟ و بازهم به ياد وزير مياورم در خرداد ماه 85 به اتفاق دو تن از همکاران ملاقات کوتاهي با ايشان در وزارتخانه داشتيم. يکي از همکاران با انتقاد از سپردن مسووليت تعامل با تشکل ها ي صنفي به حراست، خواستار برخورد فرهنگي و اداري با تشکل ها وتعيين مشاور وزير در امور تشکل ها شد. شما صراحتا گفتيد که هيچ ماموريتي براي برخورد با تشکل ها به حراست نداده ايد. پرسش کننده ان روز علي پورسليمان بود که روز 11 ارديبهشت با تعدادي نشريه سازمان معلمان، توسط حراست به يگان نيروي انتظامي وزارتخانه هدايت واز انجا به کلانتري 104 منتقل شد. |
||||
|