|
|
|||
|
اعتراض دانشجویان ستاره‌دار به وزير علوم
به رغم گذشت بیش از سه ماه از آغاز سال تحصیلی جدید، ممانعت از تحصیل برخی از دانشجویان سیاسی در دانشگاه‌های ایران، همچنان به صورت موضوعی پرحاشیه و پردردسر برای دولت نهم و وزارت علوم باقی مانده است. دانشجویان سیاسی که از تحصیل آنها جلوگیری به عمل آمده به دانشجویان ستاره‌دار معروف شده‌اند که شامل انواعی از یک ستاره، دوستاره و سه ستاره هستند. از این جمع، دانشجویان سه ستاره کسانی هستند که تاکنون نتوانسته‌اند مشکل ممانعت ازتحصیل خود را حل کنند؛ علت آن نیز مخالفت وزارت اطلاعات ایران با تحصیل آنها، اعلام شده است. آقای زاهدی در آن دیدار گفته بود که «دانشجویان سه ستاره کسانی هستند که سابقه سه سال زندان، شلاق و تجاوز به ناموس مردم را دارند». آقای زاهدی البته چند روز بعد در کنفرانس مطبوعاتی خود، ضمن انتقاد از خبرگزاری فارس به خاطر انتشار این سخن از وی، و تکذیب آن سخن، امکان اعلام جرم از خبرگزاری فارس را برای خود متصور شده بود. اما در نامه دانشجویان محروم از تحصیل خطاب به آقای زاهدی، وزیر علوم آمده است: «محرومین از تحصیل، افرادی شناخته شده هستند و همگی به دلایل سیاسی و عقیدتی از این حق محروم شده‌اند». این دانشجویان همچنین در نامه سرگشاده خود نوشته‌اند: «جناب وزیر خود، در موضع مجلس قانون وضع می‌کنند و همانند دادستان اعلام می‌کنند و سپس همانند وزیر اجرا می‌کنند.» آنها علاوه براین ضمن انتقاد از«اتهام زنی‌های آقای وزیر» از پارلمان ایران خواسته‌اند تا به تحقیق و تفحص دراین خصوص بپردازد. روز گذشته جمعی از دانشجویان دریکی از دانشگاه‌های همدان نیز با آویختن سه ستاره مقوایی بر گردن خود، به گونه‌ای نمادین نسبت به محرومیت از تحصیل برخی دانشجویان و سخنان وزیرعلوم در این خصوص اعتراض کردند. اکنون برخی گزارش‌ها نیز حاکی از آن است که تعدادی از دانشجویان محروم از تحصیل، قصد شکایت از وزیر علوم و طرح دعوای حقوقی علیه وی از طریق قوه قضاییه ایران را دارند. مطابق این خبر، دانشجویان محروم از تحصیل به وکیل خود گفته‌اند که دادخواستی را در این خصوص علیه وزیر علوم تهیه و به دادگاه ارایه کند. در همین خصوص آقای شهریار مشیری، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس نیز به خبرگزاری آفتاب گفته است: ”دانشجویان می‌توانند به اتهام هتک حرمت به ساحت دانشجویان و دانشگاه، از وزیر علوم در دادگاه صالحه شکایت کنند.” این نماینده مجلس همچنین با بیان اینکه«همه می‌دانند وزیر علوم چه هدفی دارد و تنها گناه این دانشجویان، عضویت در گروه‌های اصلاح‌طلب دوم خردادی است» اینگونه رفتارها از سوی وزیر علوم را «تسویه حساب سیاسی» خوانده است. آقای مشیری همچنین در خصوص این ادعای وزیرعلوم که وزارت اطلاعات را مخالف با ثبت نام این دانشجویان خوانده بود گفته است: ”ما از وزارت اطلاعات استعلام کردیم متوجه شدیم که اطلاعات تنها بیوگرافی دانشجویان را فرستاده است و حرفی از عدم ثبت نام ایشان به میان نیاورده و وزیر علوم به ما دروغ گفته بود.” آقای اکبراعلمی یک نماینده دیگر مجلس نیز گفته است که حتی درصورت صحت سخن وزیرعلوم، ”وزارت اطلاعات و يا شوراى عالى انقلاب فرهنگى در اين خصوص، عامر قانونى وزارت علوم محسوب نمىشود.” این انتقادات درحالی مطرح می‌شود که آقای زاهدی وزیر علوم روز یکشنبه در کنفرانس مطبوعاتی خود بدون تکذیب وجود دانشجویان ستاره دار صرفا گفته بود: ”بحث ستاره عادی است و همواره وجود داشته است. اما برخی رسانه‌های کاملاً سیاسی با روی کار آمدن دولت نهم آن را بزرگ جلوه داده‌اند. ستاره می‌توانست، نقطه یا کاما یا هر علامت دیگری باشد.” او همچنین در برابر سئوالات خبرنگاران دراین خصوص به آنها گفته بود: ”نصیحت کردم که سوالات تخصصی و غیرکلیشه‌ای بپرسید اما انگار متوجه نشده‌اید.” اما بسیاری از چهره‌های فرهنگی و سیاسی از آن روی منتقد وزیر علوم ایران هستند که او اتهامی اخلاقی را بدون اثبات نسبت به برخی دانشجویان مطرح کرده و علاوه براین درحالی که قبلا بحث ستاره دار بودن برخی دانشجویان را تکذیب می‌کرد، اکنون آن را به راحتی پذیرفته است. درهمین زمینه آقای عباس عبدی در سایت شخصی خود ”دروغگویی” را نشانه‌ای از یک «جامعه فروپاشیده» دانسته و پرسیده است: ”چرا مسايلى به اين وضوح از سوى مقامات بالاى كشور بدون ذره‌اى احساس نگرانى مطرح مى‌‌شود؟” رضا خجسته رحیمی، برای دویچه وله از تهران ----------------------------- على نيكو نسبتى: دانشجويان به انتقاد روزافزون از دولت نهم رو آورده‌اند «ترس اوليه در محيط‌هاى دانشگاهى از بين رفته است و دانشجويان به انتقاد روزافزون از دولت نهم رو آورده‌اند»
جمعى متشكل از ۵۴۲ نفر از فعالان سياسى، اجتماعى و دانشجويى با انتشار بيانيه‌اى از پيامدهاى رفتارى نظاميان و اقتدارگرايان در عرصه دانشگاه، افت كيفى مديريت و هيات علمى، احضار و اخراج و تعليق گسترده دانشجويان ابراز نگرانى كرده و خواهان رفع فشارها و فضاى امنيتى موجود در محيط آموزش عالى ايران شده اند. على نيكو نسبتى عضو شوراى مركزى دفتر تحكيم وحدت كه از امضا كنندگان اين بيانيه است، به چند پرسش از موقعيت كنونى دانشگاهها پاسخ داد. آقاى نيكو نسبتى بيانيه اخير در شرايطى صادر مى شود كه خيلى‌ها نگران هستند با فروكش كردن موج انتخابات، تسويه حساب با دانشجويان معترض شروع شود. عكس‌ها و نام كسانی كه حتى با صورت پوشيده روز حضور رييس جمهور در پلى تكنيك شعار داده و اعتراض كرده‌اند، در سايت بسيج دانشجويى چاپ شده است... على نيكونسبتى: واقعيت اين است كه دولت نهم پس از اين كه در انتخابات اخير با رد صلاحيت گسترده، تقلب فراوان و عدم حضور گروههاى زيادى از مردم نتوانست به پيروزى دست پيدا كند، فهميده كه در ميان عامه مردم هم ديگر مقبوليتى ندارد ولى به جاى اينكه به انتقادها دقت كند، روش سركوب منتقدان را در پيش گرفته است. دولت چون منتقدان بسيارى در دانشگاهها دارد، كوشيد در اين محيط جو رعب و وحشت ايجادكند. اينها قبلا قول داده بودند كه به اعتراض كنندگان در اميركبير كارى نداشته باشند اما آمده‌اند اسامى‌شان را به اين صورت منتشر كرده‌اند. معاون فرهنگى وزير علوم خواستار برخورد با دانشجويان شده و چند نفر ديگر از نمايندگان اصولگراى مجلس هم خواهان برخورد با دانشجويان شده‌اند. اين نشان مى‌دهد كه اينها به تنها نتيجه‌اى كه رسيده‌اند اينست كه بايد منتقدان خود را سركوب كنند و اينك در حال عملياتى كردن اين هستند. صحبت‌هاى وزير علوم در مورد دانشجويان ستاره‌دار تامل برانگيز است. ايشان با آن صراحت، عملا اتهام فساد اخلاقى يا سوءسابقه را متوجه دانشجويان كردند و از طرف ديگر حرف خودشان را پس گرفتند. به نظر شما اين دوگانگى ناشى از چيست؟ على نيكونسبتى: من باز تكرار می‌كنم كه هدف اينها ايجاد رعب و وحشت ميان دانشجويان است و دارند به اين وسيله اخطار می‌دهند به سايرين كه بگويند اگر شما هم انتقادى داشته باشيد، به اين سرنوشت دچار می‌شويد. از سوى ديگر آقاى زاهدى وزير علوم فاقد هر گونه سابقه در محيط‌هاى دانشگاهى و وزارت علوم است و تنها به دليل رابطه‌اى كه با آقاي باهنر داشته، به اين پست گمارده شده و مى‌بينيم در خيلى موارد نزاكت را هم به كنار مى‌گذارد و با الفاظى كه ما آنها را در استاديوم‌ها و چاله ميدان‌هاى تهران شنويم، شروع به صحبت مى‌كند. در رابطه با صحبت‌هاى اخير وزير علوم، هفته پيش دانشجويان ستاره دار نامه‌اى به ايشان نوشتند. با توجه به اينكه اين قبيل بيانيه‌ها و نامه‌ها در نشريات و رسانه‌هاى داخلى چاپ يا پخش نمىشود، چه اندازه افكار عمومى متوجه بحث‌هايى از اين قبيل ميان مقامات و دانشجويان هستند؟ علي نيكو نسبتي: خوشبختانه در ايران الان حدود سه ميليون دانشجو وجود دارد و در همين فضاى بسته هم امكاناتى مثل سايت‌هاى اينترنتى و وبلاگ‌ها و حداقل نشريات وجود دارند كه با همه سانسورها، بخش‌هاى قابل توجهى از افكار عمومى را متوجه اين مسائل مى‌كنند. عدم اقبال به طرفداران دولت هم در روزهاى اخير بيشتر از همين مسئله ناشى می‌شده كه با تمام سانسورهايى كه می‌كنند هنوز منافذى وجود دارند كه حداقل اطلاعات به جامعه انتقال پيدا می‌كند. لذا اين نامه‌ها و اين قبيل اقدام‌ها بسيار خوب است و تاثيرهاى خود را دربلند مدت خواهد گذاشت. الان محيط دانشگاهها چگونه است؟ آيا با رفتارهايى كه شده احيانا حالت تسليم ايجاد شده يا اينكه اعتراض‌ها و انتقادها در حال فراگيرتر شدن هستند؟ على نيكو نسبتى: واقعيت اينست كه از ابتداى تشكيل دولت نهم قضاى رعب در دانشگاهها ايجاد شده بود اما با توجه به اعتراض‌هايى كه در آذر ماه امسال شكل گرفت و گسترش پيدا كرد و حتى در دانشگاههاى شيراز و همدان اعتراض عمومى شد، اين نشان می‌دهد كه ترس اوليه در محيط‌هاى دانشگاهى از بين رفته است و دانشجويان به انتقاد روزافزون از دولت نهم رو آورده‌اند و اين جاى خوشحالى دارد. اميدواريم با ادامه اين فضا و اين كه سياست دولت در خيلى زمينه‌ها شكست خورده است، ادامه اين اعتراض‌ها باعث شود كه دولت دست از رفتارهاى سركوب آميز خود بردارد. واقعيت اينست كه در كشورهاى ديگر دنيا وقتى دولت اين همه نامقبول باشد، استعفا ميدهد و ما فكر می‌كنيم بهتر است دولت نهم كنار برود و با برگزارى يك انتخابات آزاد و قانونى دولتى بر سركار بيايد كه خواسته هاى مردم و ايران را نمايندگى كند. در دنباله صحبت‌هاى شما، بسيارى معتقدند كه "نه" اخير به هواداران دولت می‌تواند هشدار و تلنگرى باشد براى دولت نهم كه در سياست‌هاى خود در همه عرصه‌ها تجديد نظر كند... على نيكو نسبتى: ببينيد اين بسيار قابل اهميت است كه انتخابات سالم نبود و يك شبه انتخابات بود كه بسيارى در آن حق شركت و رقابت نداشتند و اگر اين رد صلاحيت‌هاى گسترده را نداشتيم، يقينا شكست حاميان دولت از اين هم سنگين‌تر بود. همين شبه انتخابات هم البته نشان داد كه نامقبول هستند اما اينكه سياست‌هاى خود را تغيير خواهند داد يا نه، ما شاهديم كه بيشتر به سركوب منتقدان روى آورده‌اند.
|
||||
|