اين روزنامه مى نويسد: «با آنکه سياست رسمى دولت اسرائيل دفاع از راه حل ديپلماتيک است،  هيچ شک و شبهه اى نيست که ارتش اسرائيل ــ به ويژه نيروى هوائى ــ دارد خود را براى روزى آماده مى کند که اسرائيل ممکن است تصميم بگيرد عليه تسهيلات اتمى جمهورى اسلامى ايران، اقدام به حمله نظامى کند.»

آيا در اين سناريو احتمال استفاده از بمب هاى اتمى عليه ايران وجود دارد؟ در گزارش ساندى تايمز آمده که ارتش اسرائيل مشغول تعليم  استفاده از کلاهک هاى کوچک اتمى است که ظرفيت تخريب آنها براى نابود کردن تسهيلات ايران کافى است، اما آن اندازه قوى نيستند که باعث کشتار جمعى شوند.

طبق گزارش جروزالم پست، هدف چنين حمله اى محدود به مرکز غنى سازى اورانيوم در نطنز، مرکز آب سنگين در اراک و مرکز تکنولوژى اتمى در اصفهان خواهد بود. وزارت خارجه اسرائيل اين گزارش را تکذيب کرده است.

وزير امور خارجه بريتانيا خانم مارگارت بکت در مقاله اى (جروزالم پست، ششم ژانويه) نوشت،  به چه دليل ايران از نيروى نظامى اش در يک برنامه به ظاهر غيرنظامى استفاده مى کند؟ چرا هنوز هم ايران از دادن اطلاعات مربوط به معاملات غيرقانونى اش با شبکه عبدالقادر خان اجنتاب مى کند، همان شبکه اى که کمک کرد تا کره شمالى صاحب قدرت اتمى شود؟ چرا ايران آزمايشاتى با پلوتونيوم شماره دويست و ده کرده که فقط به مصرف انفجار اتمى مى خورد و نه توليد برق؟

خانم مارگارت بکت مى نويسد، دولت ايران با سرپيچى از قطعنامه هاى شوراى امنيت سعى دارد روش خود را همچون سياست ملى دکتر مصدق وانمود کند که عليه شرکت هاى نفتى بريتانيا، از حقوق مسلم ايران دفاع مى کرد. اما دکتر مصدق فردى بود پابند به قوانين و مدافع دولتى که به مردم پاسخگو باشد. دولت فعلی ايران تاکنون به ميراث مصدق بى اعتنا بوده و حتا خيابانى به نام او در تهران نيست، در حاليکه خيابانى به نام خالد اسلامبولى که قاتل انورالسادات رهبر مصربود در تهران وجود دارد. خانم بکت مى نويسد دولت ايران برخلاف مصدق، به منافع مسلم مردم ايران خيانت مى کند.

روزنامه جروزالم پست ديروز نوشت اگر ايران براى موجوديت اسرائيل تهديدى جدى باشد، همانطور که اهود اولمرت ادعا مى کند، و اگر صحت داشته باشد که اسرائيل موفق به ساختن کلاهک هاى اتمى با ظرفيت محدود شده، در آنصورت بايد پذيرفت که استفاده از آنها نيز به طور قطع هم اکنون مورد بررسى است.   

عبدى کلانترى، گزارشگر صداى آلمان در نيويورك