|
|
|||
|
آيا مخالفان قادرند جلوى بحران آفرينىهاى دولت را بگيرند؟ منتقدین احمدینژاد میگويند مشکلات اساسیتر و بنیادیتر در حوزهی اقتصاد است
محمود احمدىنژاد سهشنبه شب در يك گفتوگوی راديو- تلويزيونی با خبرنگاران اعلام كرد كه نگران آينده كشور نيست. ظاهراً اين گفتهی او پاسخ به گروهى از نمايندگان مجلس و شمار زيادی از مقامهای سابق دولت و فعالان سياسی بود كه ديروز در دفتر آقای مهدی كروبى جمع شده بودند تا نگرانى خود را نسبت به اوضاع كشور ابراز دارند. با تشديد اختلاف نظر در ميان اصولگرايان، جبهه مخالفان سياستهاى احمدىنژاد دائما وسيعتر میشود و ديگر محدود به اصلاحطلبان، ليبرالها، فعالان حقوق بشر، زنان، دانشجويان و روزنامهنگاران نيست. باوجود اين آيا جبههاى كه در مقابل دولت شكل گرفته، قادر خواهد شد ابتكار عمل را در دست بگيرد؟ منتقدان به سياستهاي دولت معتقدند ايران فرصت كوتاهى براى تصميم گيرى دارد، تصميمگيرى ميان توقف غنىسازى، بهبود مناسبات با كشورهاى اروپايى، حركت به سوى عادى سازى روابط با آمريكا و خروج ايران از انزواى جهانى يا ادامه فعاليتهاى هستهاى كه كوچكترين نفعى براى مردم ايران ندارد، دخالت در ناآرامىهاى عراق، كمك آشكار به حزب الله لبنان و درنتيجه رويارويى با آمريكا، انزوا در منطقه و جهان و قرار گرفتن در برابر دور خطرناكترى از تحريمها و تهديدها. تحريمهايى كه بنا بر گزارش محرمانه وزارت دفاع و وزارت خارجه به رييس جمهور كل كشور را با بىثباتى روبرو خواهد كرد و اقدامات نظامى كه كل منطقه را به آشوب خواهد كشاند. آيا جبههاى كه در مقابل سياستهاى دولت شكل گرفته، توانايى اين را دارد كه جلوى شمارش معكوس آغاز شده عليه ايران را بگيرد؟ دكتر صادق زيبا كلام تحليلگر سياسى بر اين نظر است كه "اگر مخالفتهايی كه با دولت آقای احمدینژاد که شروع شده گستردهتر بشود، ممکن است به نقطهای برسد که دولت آقای احمدینژاد مجبور بشود هم در سیاستهای خارجیاش و هم در سیاستهای داخلی بهرحال یک تجدیدنظری در سیاستهایشان به عمل بیاورند." صادق زيباكلام میگويد مخالف با دولت نهم تنها برسر بحران آفرينىهايش در سياست خارجى نيست، سياستهاى اقتصادى احمدى نژاد نيز ضربه كمترى به ايران نزده. او در انتقاد از سياست خارجى دولت میگويد: ” سیاستهای خارجی آقای احمدینژاد، موضعگیریهای ایشان، سخنرانیهای ایشان، همان کنفرانس هلوکاست و غیره، فیالواقع وضع جمهوری اسلامی ایران را به شكلى کرده، که حتا کشورهایی که مخالف جمهوری اسلامی ایران نبودند یا حداقل به آن شدت و حدتی که جورج بوش مخالف جمهوری اسلامی ایران هست، مخالف نبودند، مثل خود آلمان، فرانسه و سایر کشورهای اتحادیه اروپا یا فرض کنید ژاپن و غیره، اینها هم آمدند و بتدریج از آن موضع تقریبا ۵۰ـ ۵۰ که بین ایران و واشنگتن بودند، یواش یواش از ایران فاصله گرفتند و نزدیکتر شدند به آمریکا. یعنی فیالواقع بتدریج و متاسفانه واقعا دارد یک اجماع جهانی علیه جمهوری اسلامی ایران شکل میگیرد.” صادق زيبا كلام میپرسد ”آیا واقعا در شرایط فعلی کارهایی که احمدىنژاد در سیاست خارجی میکند، بهترین هست، مطلوبترین هست یا اینکه نه، حرفهای ایشان، مصاحبههایش، سخنرانیهایش و غیره بدتر دارد آن جو مخالفت علیه ایران را دارد دامن میزند.” اما منتقدین میگويند مشکلات اساسیتر و بنیادیتر در حوزهی اقتصاد است. آقای زيباكلام تاكيد میكند كه معضلات اقتصادى مثل تورم، گرانی، بیکاری، شکاف طبقاتی و غیره ظرف ۱۸ ماه اخير شدت يافته. ”و به همين دليل نيز مخالفتها ديگر محدود به اصلاحطلبان یا کارگزاران یا طرفداران آقای هاشمی رفسنجانی نمیشود. ظرف هفتههای اخیر شماری از چهرهها و شخصیتهای فکری جبههی اصولگرا هم آشکار و صریح علیه سياستهاى دولت موضعگیری کردهاند و عمدهی مخالفهایشان هم بخاطر سیاستهای اقتصادی دولت آقای احمدینژاد است.” با اين حال ناظران سياسى معتقدند پايان مهلت دو ماهه شوراى امنيت و آغاز تحركات نظامى آمريكا براى جبهه مخالفان احمدى نژاد، درصورتيكه آمادگى بدست گرفتن ابتكار عمل را نداشته باشد، زمان زيادى براى انتقاد و شكايت باقى نگذاشته است. مريم انصارى
|
||||
|