|
|
|||
|
به راستی آیا می توان در این جهان زیست و انسان بود و ایرانی بود و با دیدن صحنه های جانخراش و نفرت انگیزی که امروز در سراسر ایران با بربریت و توحش تمام در جریان است، به فغان نیامد و فریاد نکشید؟ صحنه هایی که در آنها به نام حاکمیتِ خدا و قرآن، فرزندان مردم ایران را اینگونه دسته دسته با طناب به داربست ها می آویزند و نه فقط آنان را قتل عام می کنند، بلکه نخست بدون هیچ محاکمه ای و حق دفاعی به اتهام «اراذل و اوباش» حیثیتِ انسانی آنان را پایمال و لگدکوب می سازند!
اوباش کیست؟ ای حاکم ِ شـرع ، دزد و کلاّش تـویی ! بدکار ِ جهان ، بگویمت فـاش ، تویـی ! خود اَفــســد ِ مُفســـدان ارضــی باللــُه خاک ِ عـَدَمت به سر که اوباش تویی ! ای مام ِ وطن گر پاس نمی نهی و حُرمت جان را ور مِهر نباشدت به دل ، انسان را ، ور نیست ترا به حفظ ِ آنان هنری ای مام ِ وطن ، مزای فرزندان را ! م. سحر 3/8/2007 پاریس ،
|
||||
|