محمود احمدینژاد، رئیس جمهوری اسلامی ایران در حاشیهی سفرش به نیویورک برای شرکت در مجمع عمومی سالانهی سازمان ملل سخنانی ایراد کرد و در مصاحبههایی شرکت جست. وی در این سفر و پیش از آن نیز در مصاحبه با شبکهی تلویزیونی CBS هرگونه محدودیت برای زنان، خبرنگاران، فعالان سیاسی و غیره را انکار کرد و آن را تبلیغات دشمنان کشورش نامید. در این زمینه نظر برخی فعالان مدنی را جویا شدیم که آیا اظهارات آقای احمدینژاد با واقعیت انطباق دارد یا خیر.
محدودیت علیه فعالان حقوق زنان
آقای احمدینژاد در سخنان خود گفت که "آزادی در ایران آزادی حقیقی است، مردم ایران آزاد هستند و زنان در ایران بالاترین سطح آزادی را دارند". این در حالی است که خانم شیرین عبادی از مدافعان حقوق بشر در ایران چندی پیش در آستانهی ملاقات خود با کمیسر حقوق بشر سازمان ملل خانم لوئیس آربور در مورد تبعیضات شدید علیه زنان ایران و محاکمهی فعالان جنبش دفاع از حقوق زنان میگوید:
«کسانی که در رابطه با فعالیتهایشان دستگیر شدهاند، حدود پنجاه نفر هستند. برای این عده، چه دختر و پسر تشکیل پرونده کیفری دادهاند. همه اینها در رابطه با قوانین تبعیضآمیز دستگیر شدهاند. بنابراین من هم مایلم ریشه این قوانین را به اطلاع کمیسیر عالی حقوق بشر برسانم و هم اینکه بگویم اعتراض به قوانین تبعیضآمیز در ایران ولو به مسالمت آمیزترین شیوه، چه بهایی دارد.»
محدودیتها علیه خبرنگاران
رئیس جمهوری اسلامی ایران در مورد آزادی مطبوعات و خبرنگاران بر این باور است که در جمهوری اسلامی محدودیتی در این زمینه وجود ندارد. در این مورد نظر خانم بدرالسادات مفیدی را جویا شدیم. خانم مفیدی دبیر انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران است. وی میگوید که این اظهارات خلاف واقع است:
«این اظهاراتی که آقای احمدی نژاد کردهاند در رابطه با مطبوعات، کاملا خلاف آنچه در ایران میگذرد هست. در رابطه با مطبوعات خودتان حتما شاهد هستید، طی دوسال اخیری که آقای احمدی نژاد سرکار آمدهاند، چندین روزنامه و نشریه با گرایش به طیف اصلاحطلبان توقیف شدهاند یا شرایطی برایشان ایجاد شده است که در واقع میشود گفت خود تعطیل شدهاند. از سوی دیگر به صدور بخشنامههای متعدد و تحمیل آن بر مدیران مطبوعات که چه بنویسند و چه ننویسند، حکایت از این دارد که آزادی بیان و بحث اطلاع رسانی در مطبوعات دارد بتدریج محدودتر میشود و فضای تیره و تاریک و مبهمی در این خصوص وجود دارد. همچنین برخوردهایی که در این مدت ما شاهد بودیم با خود روزنامه نگاران صورت گرفته است. تعدادی از روزنامه نگاران احضار یا بازداشت شدهاند و از آنها خواسته شده است که در واقع فعالیت خودشان را در حرفهی روزنامه نگاری محدودتر کنند و به گونهای رعب و وحشت و تهدید ایجاد کردهاند که بتدریج خود روزنامهنگاران دست به خودسانسوری بزنند.»
خانم مفیدی اشاره میکند که مواردی از این دست در دستگاه قضایی در دولت پیشین محمد خاتمی که خود خواستار آزادی بیشتر برای مطبوعات بود، وجود داشت. و از همان زمان بستر این تضییقات آماده شده بود:
«اما خب این نوع برخوردهای برخوردهای تهدید آمیز و محدودکننده از جانب بخشی از دستگاه قضایی وجود داشت. اما خب بهرترتیب می شود گفت که باز یک محل گریزی برای مطبوعات وجود داشت و این برخوردها فقط از سوی دستگاه قضایی صورت میگرفت. اما در دوره ی آقای احمدی نژاد ما شاهدیم که هیات نظارت بر مطبوعات نیز که بهرترتیب نمایندگانی از کل جریان حاکم در آن حضور دارند، به گونه ای دارند عمل میکنند که به هیچ وجه نشریات جدید با گرایشات اصلاح طلبانه نمیتوانند اجازهی انتشار پیدا کنند. پس، بنابراین این توقفی که ایجاد شده است در صدور پروانهی فعالیت برای مطبوعات از یکسو برخورد با مطبوعاتی که در حال انتشار هستند و توقیف آنها، یا همین چند مطبوعات انگشت شماری که وجود دارند که آنها را دارند محدودتر میکنند، آنهم با صدور یکسری بخشنامههایی که شما حق ندارید بفرض راجع به بحث معلمان، کارگران، نفت و بنزین، پروندهی هستهای و قس العهذا چیزی بنویسید، همه حکایت از این دارد که واقعا وضعیت مطبوعات در ایران در حال حاضر در شرایط اسفناکی قرار دارد و اینکه آقای رییس جمهور اینگونه سخن میگویند یا مطلع نیستند که خب این واقعا جای تأسف دارد که رییس جمهور از آنچه میگذرد در ایران بی اطلاع است، یا اینکه خودشان را به راه دیگری میزنند و دارند به گونه ای سخن میگویند که میدانند در عالم واقع چه میگذرد.»
نقض قانون توسط مسئولان
محمدعلی دادخواه، وکیل پروندههای مطبوعاتی و فعال حقوق بشر در مورد عدم رعایت قانون توسط مسئولان دولتی و عدم رسیدگی به شکایتها در دستگاه قضایی میگوید:
«باید التفات داشت که متأسفانه در بسیاری از موارد حتا قانون رعایت نمیشود. به این ترتیب که علی رغم آنکه حدود سی سال از انقلاب میگذرد، هنوز اصل ۱۶۸ قانون اساسی که ناظر به محاکمات سیاسی و مطبوعاتی و موکول کرده به تعریف جرم سیاسی، هنوز عمل نمی شود و تحت عنوان اینکه ما هنوز قانونی نداریم، افراد را با قانون عادی فارغ از این موارد محاکمه میکنند. در خصوص مطبوعات هم باید بگویم، یک نمونهای که هنوز هست. مثلا آقای دکتر ابراهیم یزدی دبیرکل نهضت آزادی هنوز نتوانسته کتاب خودش را چاپ کند و علیرغم اینکه ما به دادگستری رفتیم و در دادسرا علیه وزیر طرح دعوا کردیم و متأسفانه آقای وزیر به جلسهی دادرسی نیامد، هنوز هم این کتاب ایشان که راجع به روشنفکر دینی است اجازهی چاپ پیدا نکرده است. در همین زمینه باید اعلام بکنیم که برخی از قوانین هنوز اجرا نمیشود که ما امیدواریم آیندهی روشنی در فراروی ما باشد که این مجلههایی که توقیف باشند طبق قانون رسیدگی بشوند و انشااله بتوانند دوباره انتشار بیابند، از مجلهی "نامه" یا "ایران مهر" که هنوز در حال توقیف بسرمیبرند.»
-------
از
ادوارنیوز
حسین شریعتمداری:احمدي نژاد نيويورك را منفجر كرد/درخواست دفتر رئیس جمهور از مردم برای حضور در مساجد و بجای آوردن سجده شکر به دنبال موفقیتهای احمدی نژاد
ادوارنیوز: مدیرمسئول روزنامه کیهان در سرمقاله روز شنبه خود ضمن ستایش عملکرد رییس جمهور در سفر نیویورک گفتت:احمدی نزاد نیویورک را منفجر کرد. وی در سرمقاله خود آورده است:
چند روز پيش دكتر احمدي نژاد نيويورك را منفجر كرد! اين انفجار با سر و صداي فوق العاده اي همراه بود اما برخلاف انفجارهاي ديگر، صداي آن مهيب نبود. اين انفجار همه چيز را زير و رو كرد، بي آن كه خانه اي يا ساختماني را ويران كند و جاني را بستاند. انفجار عظيمي بود، اما در آن از بمب هاي چندتني موسوم به مادر بمب ها- نوع آمريكايي- و پدر بمب ها- نوع روسي آن- و هيچ ماده منفجره ديگري استفاده نشده بود. اصلاً اين انفجار از نوع انفجارهايي كه يك مشت بي پدر و مادر در گوشه و كنار جهان ايجاد مي كنند و جماعتي از مردم بي پناه و مظلوم را به خاك و خون مي كشند نبود.
احمدي نژاد اگرچه دل پري داشت، اما دست خالي به نيويورك رفته بود، صداي انفجاري كه او پديد آورد، در سراسر دنيا شنيده شد- به نوشته منابع غربي حداقل 050 ميليون نفر آن را شنيدند- ولي دل هيچكس با شنيدن صداي اين انفجار نلرزيد و غير از مستأجران كاخ سفيد، اليزه، خانه شماره 01 داوونينگ استريت ... و ساكنان «زورآباد» در فلسطين اشغالي، هيچكس از صداي آن نترسيد. احمدي نژاد براي انجام اين انفجار از الگوي انقلاب اسلامي استفاده كرده بود و همان مواد منفجره اي را به كار گرفته بود كه امام راحل ما (ره) به كار برده بود... انفجار نور بود، در انتظار ظهور...
همچنین هیئت دولت در بیانیه ای این پیروزی(حضور احمدی نژاد در آمریکا ) را به ملت تبریک گفت:
«خدا را شكر مي كنيم كه رئيس جمهور دانشمند، متدين، بسيجي، عاشق خدمت به مردم و برآمده از آرا و اراده هاي ملت مسلمان و انقلابي ايران توانسته است با استعانت از پروردگار متعال و با الهام از رهنمودهاي رهبر فرزانه انقلاب، پيام حكيمانه، دين مدارانه و متمدنانه ملت بزرگ و نستوه ايران اسلامي را از تريبون هاي بين المللي به گوش جهانيان برساند و عزت، افتخار و سربلندي را براي دنياي اسلام و به ويژه ملت قهرمان ايران به ارمغان آورد.»
دفتر رییس جمهور نیز از عموم هموطنان خواست بجای استقبال از احمدی نژاد با حضور در مساجد سجده شكر بجای آورند. :
دفتر رئيس جمهوري طي اطلاعيه ضمن قدرداني از احساسات پاك و بي شائبه مردم شريف و غيور ايران اسلامي آورده است: مطلع شديم دانشگاهيان، فرهنگيان، طلاب، بسيجيان و گروه هاي مختلف مردمي با انتشار اطلاعيه هاي جداگانه از هموطنان براي استقبال از رئيس جمهور محترم به هنگام بازگشت به كشور دعوت به عمل آورده اند. با توجه به نظر رئيس جمهور محترم، بدين وسيله ضمن تقدير و تشكر صميمانه و خاضعانه از ابراز احساسات پاك و بي شائبه مردم غيور ايران اسلامي، درخواست مي كنيم تا به جاي اين مراسم، با حضور در مساجد، حسينيه ها و شركت در نمازهاي جمعه و جماعات به شكرانه اين موفقيت بزرگ، سجده شكر به درگاه ايزد منان بساييم.
-----------
از آفتاب
یک نویسنده افراطی:
احمدینژاد نشانه خداوند است!
آفتاب: یکی از هواداران افراطی «محمود احمدینژاد» با اعطای لقب «آیتالله» به وی، او را «یکی از نشانههای خدا بر روی زمین»دانست.
به گزارش آفتاب، این شخص که از خبرنگاران سایت اصلی هوادار دولت است و سابقه طولانی در نگارش مطالبی علیه شخصیتهای باسابقه نظام دارد، در مطلبی که با عنوان «آیتالله احمدینژاد...» در سایت شخصی خود نوشته، با بیان این ادعا که «لقب آیت الله بر شخصی دلالت میكند كه انسان را بر یاد خدا و راه او و روش رسیدن به او مثلاً بوسیله بیان احكام هدایت میكند»، اظهار داشته: «در تاریخ شیعه همواره علمایی برای تبیین راه خدا بود و مردم را دلالت میكردند بر این راه. وظیفه اصلی آنان هدایت مردم به سمت خدا بوده و هست».
این چهره افراطی حامی دولت نهم در ادامه مطلب خود آورده است: «احمدینژاد كسی است كه چون صورت نورانیاش را در اثر كثرت خدمت به خلق خدایش ببینی جز عشق به خدا نخواهی دید. كسی است كه حتی كینهتوزان و منتقدانش بر خدائی بودنش دلالت میكنند. به راستی تاكنون چه كسی اینچنین مورد غضب دشمنان خدا قرار گرفته؟ چه كسی تاكنون این چنین ذكر خدا را با عمل برای او عجین كرده تا بزرگترین و موثرترین درس كه همان درس عملی باشد را به دیگران بیاموزد؟ آیا او نشانه خدا نیست؟ آیا همردیف كسانی نیست كه دلالت میكنند بر خدا و راهش و ولیاش؟ آیا تعریفهای آنچنانی امام بسیجیان از او همان شاخصههای یك مبلغ و حمایت كننده دین نیست؟ آیا او آیت الله نیست؟».
در ادامه این مطلب عجیب آمدهاست: «اینكه شعارت یك دولت اسلامی باشد و برای راه و روش پیاده شدن اسلام تبلیغ بكنی. اینكه كلامت را در همه جا حتی در بلاد كفر و میان حاكمان ملتها در سازمان ملل با یاد و نام صاحب همه موجودات و زمان آغاز و برای او تبلیغ بكنی، كاری كه تاكنون هیچ مسلمانی برای امامش انجام نداده. اینكه وقتی پیش عدهای از اصحاب رسانه مسلمان و غیرمسلمان باشی و از هر ده تا جملهات یكیاش آیهای از قرآن باشد، اینكه در برابر قدرت زورگویان و مشكلاتی كه برای سرزمین اسلامیات درست میكنند از قدرت خدا سخن به میان بیاوری، اینكه هنگام اهدا جایزه حج به بانوان به یاد این باشی كه محرمی نیاز است ......