تریاک ، بلای جان ایرانیان ..!

حتما تابحال شنیده اید که مواد مخدر و علل خصوص نوع سنتی و قدیمی آن " تریاک " در ایران چه تاثیراتی داشته و چه جایگاهی در قلوب ملت ما دارد ! . این ماده مخدر که در ایران بسیار شناخته شده می باشد ، جدای از بحث مخدر بودنش  ، به نوعی نقشی تاریخی و علمی ، فرهنگی ، سیاسی و از همه مهمتر مردمی داشته است . این ماده مخدر که روزگار دور و درازی را با ما سپری نموده و در هر زمان براحتی در دسترس ما مردم بوده است ، امروز تبدیل به یک بلای آسمانی گشته و با افراط کاریها و علل خصوص سود جویی های گوناگون و اهداف روشن و پنهان توضیع کنندگان کلان آن در سطح کشور ، اوضاع و احوال بسیار نامناسب و صد البته خطرناکی را برای ما رقم زده است .

روزگاری این ماده در دست مادر بزرگها و پدربزرگهای قدیمی ما بوده است و یا افرادی که به شئونات اجتماعی و اخلاقی پایبند نبوده اند از این ماده بیشترین استفاده را می برده اند . اما تنها در انحصار این افراد نبوده و در جیب ملا و آخوند و همچنین اقشار مذهبی و حتا افراد تحصیل کرده و پزشکان نیز این ماده مخدر رویت شده است . دلایل پزشکی و روحی و روانی این ماده ، بیشترین و بهترین توجیه برای مخاطبانش می باشد و دست کم عده بسیاری را با این مسائل سرگرم خود ساخته است . این ماده که از رایج ترین و در دسترس ترین مواد مخدر می باشد ، همچنان طلایه دار میدان می باشد و امروزه تبدیل به یک نقل و نبات گشته و در جیب یک نوجوان چهارده ساله و یا زنان و مردان مختلف ، از هر سطح اجتماعی و فرهنگی ، قرار گرفته است . جوانان که در حال حاضر بیشترین و مناسب ترین مخاطب و سوژه برای این ماده گیاهی و سنتی می باشند ، بارها اذعان داشته اند که  شناخت تریاک و نحوه مصرف و انگیزه خود را از پدران و یا مادران خود و یا برادر و یا دوست نزدیک خود گرفته اند و این ماده که معمولا بعد از گراس و یا حشیش ، دومین دروازه ورود به دنیای اعتیاد و درواقع شروع دوران بحرانی اعتیاد می باشد ، بخوبی فرد مورد نظر را از نظر روانی و جسمانی مورد عنایت خود قرار      می دهد و مانند یک شیطان دوست نما ، افراد را به کام خویش می بلعد ...

متاسفانه انگیزه های سیاسی و اجتماعی نیز بر این آتش دامن زده است و این بلای خانمان سوز را بگونه ای الت دست خود ساخته است که امروزه شاهد آن هستیم که بسیاری از فعالان سیاسی و اجتماعی و برخی از آگاهان و حتا فروشندگان خرده پا ، همه و همه دولت و حکومت را بزرگترین و اساسی ترین مظنونین این ماجرا می پندارند و در واقع بازوهای اجرایی آن ، یعنی سپاه پاسداران و قاچاق فروشان عمده و کلان وابسته را به گسترش این امر نا میمون ، متهم می سازند . در اینجا باید خاطر نشان ساخت که متهمین اصلی این ماجرا تنها دولت مردان و اهالی قدرت و ثروت و مافیاهای نظامی – مالی فعلی نمی باشند ، بلکه این ماجرا ید طولایی دارد و در رژیم گذشته و حتی فی الواقع در تمامی حکومت ها و رژیمهای سیاسی معاصر مملکت ما ، این پدیده نه تنها کاملا مشهود بوده است ، بلکه در دورانهای خاصی این قضیه به شکلی کاملا عادی و روزمره ، توسط سران و حتا حاکمان و شاهان ، بصورت علنی استفاده می گشته است و در واقع مانند همین قلیان امروزی خودمان ، بصورتی کاملا عادی در دستان مردم ردوبدل می گشته است !

گرچه امروزه بسیاری از سران دولتی و حکومتی ، از این ماده مخدر و موادی هم نوع آن بی بهره نمانده اند و بشکلی غیر علنی ، برخلاف حاکمان قبلی ، آنرا مصرف می نمایند ، اما یادمان نرود که این عزیزان نیز امروز به این فکر افتاده اند که ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است و سعی بر این نموده اند تا این معضل بزرگ اجتماعی و فرهنگی و صد البته سیاسی را به کنترل خود در آورند و بنوعی بقول عوام ماجرا را جمع و جور نمایند و ...

حال از این مسائل که بگذریم ،  سطح نگاه سنتی و قومی و همچنین بسیاری از ناهنجاریهای اجتماعی و معضل نامبارک بیکاری و طلاق و از همه مهمتر عدم آگاهی کامل و کافی و صد البته عدم تحصیلات مناسب و سطح سواد اجتماعی و فرهنگی افراد و خانواده ها ، از مهمترین دلایل و مبانی اساسی و درونی این واقعه ، در دوران فعلی تلقی می گردد و بسیاری از جامعه شناسان و آسیب شناسان جامعه ، علت اصلی و غالب این مصیبت را عدم درک صحیح و رابطه اصولی میان جامعه و حکومت می دانند که شاید یک تعریف کلی و غایی از همان خرده مطالبی است که مقداری از آن در سطور قبل مورد اشاره قرار گرفت . به هر حال این ماجرا همچنان ادامه دارد و متاسفانه در این اوضاع نامناسب سیاسی – اجتماعی – فرهنگی و اقتصادی مملکت ،  تریاک نیز بلای جان ما قرار گرفته و جدای از سایر مواد مخدر گیاهی و صنعتی و شیمیایی و ... ، این ماده به تنهایی دنیایی برای خود ساخته است که نگو و نپرس !

در مطالب ذیل ، اندکی با این ماده مخدر ، که بوی نامطبوع اش را به کرات در کوچه ها و خیابانهای شهرمان به خوبی استشمام می کنیم ، آشنا می گردید و در ادامه گزارشی کوتاه و البته نا کامل سران نیروی انتظامی جمهوری اسلامی را  جویا خواهیم شد . پیشنهاد مسیر سبز این است که برای یکبار هم که شده این قبیل مطالب را بخوانیم و بدانیم و به دیگران نیز بیاموزیم ..!

*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*

ترياک چيست؟

ترياک به شکل ماده قهوه اي تيره رنگ به گونه دلمه شده مانند پلا ستيک وجود دارد. ترياک شيره الکالوييد داري است که از تيغ زدن گرز خشخاش لخته شدن شيره خشخاش نارس به دست ميآيد. تخمدان حاوي دانه هاي خشخاش، بيضي شکل است که گلبرگهاي صورتي رنگ دارد. وقتي اين گلبرگها روبه پژمردگي مي رود، با تيغ زدن تخمدان نارس، عصاره شيري رنگي شروع به تراوش مي کند که در مجاورت هوا به صورت (دلمه) شده پس از گذشت يک شبانه روز به رنگ قهوه اي و گاهي سياه در مي آيد و به حالت صمغي چسبيده بر جدار خارجي تخمدان باقي مي ماند که آن را تراشيده و جمعآوري مي کنند.

بولتن جواني: تاريخچه ترياک بوته خشخاش از گياهان آسياي صغير بوده است. مارسل گرانيرد معاون سابق بخش کنترل مواد مخدر در سازمان ملل متحد، متخصص و داروشناس و نزوئلا يي در اين باره گفته است که: لوحه هاي سومري متعلق به سه يا چهار هزار سال پيش از ميلا د مسيح مطالبي پيرامون گياه ترياک نوشته شده آن را (گياه شادي بخش) ناميده اند. متون آشوري، مصري و يوناني در مورد استفاده ترياک در زمانهاي قديم مطلب بسياري دارند. هرودت، ارسطو و هيپوکرات در کتابهايشان از ترياک بسيار سخن گفته اند. زنان مصري از شربت ترياک براي فرونشاندن خشم و تسکين غم استفاده مي کرده اند، از زمان (ارسطو) تا (ويرژيل) شاعر رومي و ديگر نويسندگان يونان و رم همواره از خشخاش و ترياک سخن گفته اند. صحبت از آن، در قرون وسطي نيز ادامه يافت. برخي مطالعات نشان مي دهد، اين ماده در قرن هشتم (ميلا دي) در هند رايج شده و عده اي عقيده دارند، سابقه استفاده از آن در هند به دروازه قرن قبل از لشکر کشي اسکندر مقدوني مي رسد. در ايران، پزشکان عالي قدري مانند شيخ الرييس ابوعلي سينا و ابوبکر محمدبن زکرياي رازي از ترياک در مواد گوناگون بيماري ها استفاده کرده اند و در اشعار شعرايي که پس از اين دو دانشمند مي زيسته اند، به موارد طبي ترياک اشاراتي شده است. اگر چه خوردن ترياک در چين معمول بود، ولي دود کردن و کشيدن ترياک از آمريکاي شمالي به چين رسيد و رايج گرديد. بعضي از مردم ترياک را با توتون مخلوط مي کردند، و به زودي کشيدن ترياک به حدي بين مردم گسترش يافت و عمومي شد که حتي به درباريان هم سرايت کرد و به عنوان يک مشکل بزرگ اجتماعي چين درآمد که در سال 1729 م . توسط امپراتور يانگ چينگ ممنوع اعلا م شد. درايران کشت ترياک در دوره سلسله صفويه براي مصرف داخلي که درايران گسترش سرسامآوري داشته، تا حدي که بعضي از پادشاهان اين سلسله هم معتاد بودند، ولي با دقت در اشعار شعراي پيش از اين تاريخ گويا ايرانيان پيش از اين دوره هم ترياک خواري داشته اند. فرير (Freyer) طبيب و جراح کمپاني انگليس هند شرقي که در سال 1087 ه. ق از ايران ديدن کرده، در سفر نامه خود مي نويسد:« ايراني ها هر وقت که بخواهند کيفور شوند، ترياک مصرف مي کنند» .و اضافه مي نمايد: «که معتادين مي توانند مقدار زيادي ازاين ماده مصرف کنند بدون آنکه ناراحتي پيدا نمايند و آن ها حالتي شبيه به مستي پيدا مي کنند». اين سوداگران انگليسي بودند که از يکسو به طور غير مستقيم سعي در تشويق کشت و توليد بيشتر ترياک نموده و از سويي ديگر ترياک را در سطح گسترده اي در سراسر ايران گسترش دادند تا بتوانند سلطه خود را در کشورهاي تحت استعمار بيشتر کنند. در سال هاي جنگ جهاني دوم و پي آن قاچاق مواد افيوني و اعتياد به آن رواج بيشتري پيدا مي کند، تا آنکه در سال 1334 ه. ش قانون منع کشت خشخاش و جلوگيري از مصرف غير طبي ترياک ازتصويب مجلس گذشت و در سال 1348 دولت وقت، قانون منع کشت خشخاش را لغو کرده و قانون کشت محدود خشخاش و سهميه کوپن ترياک را جايگزين آن نمود. ولي کليه اقدامات دولت وقت،ظاهري بود و رژيم نه تنها سعي جدي در از بين بردن وحتي محدوديت آن اعمال نمي داشت، بلکه عوامل استعمار خارجي و داخلي نيز به نوعي درگسترش اعتياد مي کوشيدند. آنچه قابل ذکر مي باشد اين است که در سال 1311 ه. ش ( زمان سلطنت رضا خان) هشت شيره کش خانه به طور رسمي در محله باغ فردوس کنوني داير بود که نام آن ها را دارالعلا ج يا شفاخانه گذاشته بودند! خلا صه آنکه استعمال ترياک در دوران قاجاريه، در زمان خاندان (پهلوي) گسترش يافت و علا وه بر ترياک، مصرف هرويين نيز معمول شد که اين ماده را در حدود سال 1960 م. (1339ه. ش) يک داروساز ايراني از آلمان به ايران آورد. انواع ترياک ترياک خام، که عبارت از شيره خود به خود غليظ شده گرزهاي خشخاش است که بدون توجه به ميزان آن، جز براي بسته بندي و ارسال، دستکاري ديگري در آن نشده باشد. ترياک عمل شده (پرورده)، طبق تعريف لا هه، ترياک پرورده محصولي است که از ترياک خام با يک رشته عمليات مخصوص حل کردن، جوشاندن، بودادن و تخمير به منظور تبديل آن به عصاره براي استعمال غير طبي تهيه مي شود. ترياک پزشکي، ترياکي که مقدار آن (دوز) مشخص بوده و براي مصارف درماني و پزشکي کاربرد دارد و در صنايع داروسازي هر کشوري آن را به صورت گرد يا دانه هاي ريز در آورده و يا با مواد بي اثر مخلوط کرده و مورد مصرف قرار مي دهند.

منبع: مردم سالاري

ايران رتبه اول مصرف ترياك در دنيا را داراست