حسين محمدي
Mohammadi1363@gmail.com

گفتگو با پرستو فروهر در آخرين شب اقامت وي در ايران انجام شد. مصاحبه قرار بود درباره موضوعات و ‏وجوه مختلفي از پرونده قتل داريوش و پروانه فروهرباشد، اما حال روحي نامناسب وي، بخصوص هنگام ‏پاسخ به آخرين سئوال، موجب شد مصاحبه به راهي ديگر رود. مصاحبه اي با بغض و همراه با دريغ از ‏برگزاري حتي يک سالگرد.‏

‎‎خانم فروهر، اولين سوالم شايد کمي تکراري باشد. چرا امسال هم مراسم بزرگداشت مرحوم ‏فروهرها برگزار نشد؟‎ ‎

چرا برگزار نشد؟ دليل ساده اين مساله اين است که ماموران نگذاشتند. ‏

‎‎چرا؟‎ ‎

دليلش براي من فوق العاده تلخ است. من در طي اين سال ها بارها به ايران آمده ام و باز هم مي آيم و پافشاري ‏هم مي کنم که برگزاري چنين مراسمي حق ماست. مسلما من هم خيلي زياد به اين سوال فکرکرده ام.‏

‎‎و به چه نتيجه اي رسيديد؟‎ ‎

حرف هايي که در اين مراسم مطرح مي شود، باعث حضور اجتماعي بيشتر داريوش و پروانه فروهر مي ‏شود، باعث مي شود که طرز تفکر آن ها در جامعه رواج پيدا کند. از سوي ديگر بحث دادخواهي که در اين ‏مراسم مطرح مي شود و اشاره به اين نکته اين جنايت باعث شد تا حرکت عظيمي در جامعه براي دادخواهي ‏خون اين دو ايجاد شود، اما دستگاه قضايي درجا زد و هيچ گونه دستاورد ملموسي در اين رابطه وجود ‏نداشت. دادخواهي ما به سد دستگاه قضايي جمهوري اسلامي برخورد کرد و به نتيجه نرسيد. بيان اين مساله ‏هم از آن چيزهايي است که نمي خواهند بشنوند. چون اين مراسم تبديل مي شود به مکاني براي اعتراض به ‏ظلم هايي که تاکنون انجام شده است.‏

‎‎و همه اين مسايل باعث مي شود که اجازه برگزاري مراسم داده نشود.‏‎ ‎

بله. نه تنها اجازه برگزاري مراسم را نمي دهند، بلکه سر کوچه را هم مي بندند تا کنار هم قرار گرفتن ‏اعتراضات عملي نشود و صداها به هم نرسد.‏

‎‎شما اشاره کرديد که دادخواهي شما در اين سال ها به نتيجه نرسيد، درست است؟‎ ‎

بله همين طور است.‏

‎‎اعضای دولت سابق بر اين عقيده بودند که مشکل قتل هاي زنجيره اي حل شده است‎ ‎

در اين پرونده از همان ابتدا سنگ بنايي را گذاشتند که خيلي اشتباه بود: اينکه عده اي خودسر در درون ‏دستگاه امنيتي اين کارها را انجام داده اند. ‏

‎‎مگر اين طور نبود؟‎ ‎

در پرونده اي که من خودم آن را خواندم، کساني که مامور اجراي قتل ها بودند مي گويند که وظيفه سازماني ‏خود را انجام مي دهند. مي گويند که در گذشته هم حذف فيزيکي دگرانديشان را انجام داده بودند. اين مسايل در ‏دادگاه مورد بررسي قرار نگرفت و دادگاه اعلام کرد که اين مسايل در حوزه صلاحيت دادگاه و جرم اعلام ‏شده نيست.‏

‎‎يعني متهمان اعلام کردند که از افراد ديگري دستور مي گرفتند؟‎ ‎

در اين پرونده دو نفري که به عنوان آمر قتل ها معرفي و به چهار بار حبس ابد محکوم شدند، مهرداد ‏عاليخاني و مصطفي کاظمي، بارها تکرار کردند که دستور را از مقام بالاتر، وزير وقت داشتند. به اين مساله ‏هيچ گونه رسيدگي نشد. يعني پرونده در واقع تبديل شد به يک محاکمه ساختگي براي سرپوش گذاشتن روي ‏بخشي از حقايقي که دستگاه قضايي مايل بود پنهان کند و عده اي مامور اجراي حکم را به دادگاه فرستادند، اما ‏انديشه اي که پشت اين جنايت ها وجود داشت به هيچ وجه نه افشا شد و نه از ميان رفت. يعني پرونده اي که ‏به دادگاه رفت، مثله شده بود. ‏

‎‎مثله شده به چه معنا؟‎ ‎

مثلا بيرون کشيدن مجموعه بازجويي هاي سعيد امامي. خود آقاي نيازي به عنوان دادستان پرونده، اعلام ‏کردند که با اين اعترافات اگر سعيد امامي به دادگاه مي رفت، به طور حتم حکمش اعدام بود. مجموعه اين ‏بازجويي ها را به اين دليل که ايشان از ميان رفته اند، از پرونده درآوردند.‏

‎‎به هر حال همين پذيرش انجام قتل ها قدم مثبتي بود.‏‎ ‎

اين درست است که قدم مثبتي بود که دستگاه امنيتي ايران انجام داد و گفت اين قتل ها در درون حکومت انجام ‏شد؛ ولي بعد از اين قدم مثبت، کارهايي که انجام شد در جهت روشن کردن حقيقت بود؟

‎‎بود؟‎ ‎

نه. آن ها آمدند با اين عمل خود و عنوان کردن اين مساله، اميدواري ايجاد کردند که موج خشم را مهار کنند ‏که تا حدي هم موفق شدند؛ ولي وعده هايي که دادند عملي نشد.‏

‎‎شما در طول اين ده سال که از اين جنايت مي گذرد، براي حل و فصل قضيه با مسولان دستگاه ‏قضايي هيچ گونه رايزني انجام داده ايد؟‎ ‎

دستگاه قضايي پرونده را مختومه اعلام کرد. راي دادگاه به ديوان عالي کشور رفت. خود من به ديوان عالي ‏نامه نوشتم و نقايص پرونده را مطرح کردم. حتي يک بار هم شکايت خصوصي کردم که به بهانه اينکه ‏پرونده مختومه شده، شکايت من مطرح نشد. يعني دستگاه قضايي به صورت کامل اين قضيه را مختومه اعلام ‏کرد و حتي از ثبت شکايت هم خودداري مي کند. ‏

‎‎يعني دستگاه قضايي به هيچ وجه همکاري نمي کند؟‏‎ ‎

دستگاه قضايي در اين مساله يک بن بست ايجاد کرده است. بايد اين موانع از سر راه برداشته شود تا ببينيم چه ‏مي شود کرد.‏

‎‎يعني دستگاه قضايي مايل نيست پرونده به افراد بالاتر کشيده شود؟‎ ‎

ما ـ يعني خانواده قربانيان پوينده، مختاري ـ همان زمان به کميسيون اصل نود مجلس ششم شکايت کرديم و ‏بارها به صورت حضوري نزد نمايندگان مجلس رفتيم و توضيحات خود را ارائه کرديم.همان زمان آقاي ‏انصاري راد، رييس کميسيون اصل نود اعلام کردند ـ و در روزنامه ها هم ذکر شد ـ که ما در اين پرونده به ‏افرادي رسيديم که توانايي احضار آن ها را نداشتيم. اين يعني چه؟‏

‎‎قضيه شکايت شما به نهادهاي بين المللي چه شد؟‏‎ ‎

ما اميدوار بوديم که اين قضيه در داخل ايران حل شود. اما وقتي از اين مساله نااميد شديم، در سال 81 به ‏کميسيون حقوق بشر سازمان ملل و کميسارياي عالي سازمان ملل شکايت کرديم و اسنادي را مبني بر بي ‏عدالتي هايي که در اين زمينه انجام شده است، به آن ها ارائه داديم. اين شکايت رسمي وثبت شده اي است که ‏باز است. متاسفانه به نتيجه اي که به آن اميدوار بوديم، نرسيديم. در آخرين پيگيري که من انجام دادم گفتند که ‏اين مساله را در نامه اي به دستگاه قضايي ايران ارائه کرده اند ومنتظر پاسخ و توضيحات آن ها هستند که اين ‏پاسخ هنوز دريافت نشده است.‏

‎‎خانم فروهر، در اين ده سالي که از قتل مرحوم فروهرها گذشته است، فکر مي کنيد تا چه حد ياد و ‏منش آن ها در ذهن مردم باقي مانده است؟‏‎ ‎

‏[با بغض شديد] اميدوارم زنده بماند، اميدوارم.‏