روز: دفتر کانون مداقعان حقوق بشر که رياست آن را شيرين عبادي به عهده دارد، ديروز و پيش از برگزاري ‏مراسم جشني به مناسبت بزرگداشت روز جهاني حقوق بشر، از سوي ماموران امنيتي و انتظامي پلمب شد. ‏

روابط عمومي کانون مدافعان حقوق بشر در بيانيه اي که ساعتي پس از اين اتفاق، منتشر نمود خاطرنشان ‏کرد: "قرار بود روز يکشنبه به مناسبت شصتمين سالگرد تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر، در دفتر کانون ‏مدافعان حقوق بشر مراسم جشني برگزار شود. اين برنامه به مسئول مربوط در نيروي انتظامي منطقه يوسف ‏آباد تهران جهت حفظ امنيت مراسم و طبق معمول قبلا اطلاع داده شده بود. "‏

يکي از دعوت شدگان به اين مراسم که از نزديک شاهد ماجرا بود، دراين باره به روز مي گويد: "جشن بايد ‏ساعت 4.30 شروع مي شد. اما ساعت حدود 3 ناگهان حوالي خيابان 35 يوسف آباد ، پر از ماموران ‏کلانتري و انتظامي و همين طور افرادي با لباس شخصي شد. آنها با مراجعه به کانون خواستار تخليه آنجا و ‏پلمب در آن شدند. اين برخورد آنها با واکنش و اعتراض برخي از اعضاي کانون که در دفتر حاضر بودند از ‏جمله خانم نرگس محمدي مواجه و با برخورد لفظي توهين آميز ماموران به ايشان مواجه شد . به گفته اين ‏شاهد عيني ماموران حاضر در مکان کانون مداقعان حقوق بشر بدون در دست داشتن جکم قضايي براي ‏بستن دفتر کانون مدافعان، خواهان ترک افراد حاضر در دفتر و پلمپ کردن اين دفتر بودند و بالاخره با ‏اعمال فشار و حتي ضرب و شتم دکتر اسماعيل زاده که يکي از اعضاي کانون مداقعان حقوق بشر است، بر ‏در ورودي آن قفل زدند."‏

بيانيه کانون درباره دفتر پلمب شده کانون مي نويسد : "در اين دفتر علاوه بر کانون مدافعان حقوق بشر، نهاد ‏مردمي ديگري به نام «کانون مشارکت براي پاکسازي مين» که آن نيز توسط شيرين عبادي و گروهي از ‏همفکران وي تأسيس شده بود، اداره مي شد. در حقيقت با پلمپ غيرقانوني دفتر کانون مدافعان حقوق بشر، ‏محل کار دو نهاد مردمي تعطيل شد. "‏

به جشن بزرگداشت روز جهاني جقوق بشر - که با ده روز تاخير در تهران برگزار مي شد- بيش از 250 ‏مهمان از سراسر کشور دعوت داشتند که در ميان آنها قعالان حقوق بشر، فعالان مدني و قوميتي، روزنامه ‏نگاران و برخي چهره هاي فرهنگي نيز حضور داشتند. همچنين جايزه امسال کانون مدافعان حقوق بشر قرار ‏بود به تقي رحماني به عنوان تلاشگر حقوق بشر و به پاس مقاومتش در مبارزه مدني اهدا شود. اين برنامه به ‏مسئول مربوط در نيروي انتظامي منطقه يوسف آباد تهران جهت حفظ امنيت مراسم و طبق معمول قبلا اطلاع ‏داده شده بود. برنامه جشن کانون مدافعان حقوق بشر قرار بود با سخنراني تعدادي از فعالان سياسي، اجتماعي ‏و فرهنگي و راه اندازي سايت کانون همراه باشد.‏

کانون مداقعان حقوق بشر در بيانيه اي که ديروز منتشر کرد درباره سابقه فعاليت کانون مداقعان آورده است : ‏‏"کانون مدافعان حقوق بشر از سال 1379 شروع به کار کرد و درخواست خود را به کميسيون ماده ده احزاب ‏تقديم کرده بود که حتي مسئولان وقت ( علي جنتي، معاون سياسي وزارت کشور ) صحه بر قانوني بودن اين ‏نهاد مردمي گذاشته و اعلام عمومي در روزنامه ها شده بود."‏

کانون مدافعان حقوق بشر به ثبت جهاني نيز رسيده و عضو رسمي فدراسيون بين المللي جوامع حقوق بشر ‏است که 190 کشور جهان عضو آن هستند.‏

کانون مدافعان حقوق بشر طبق اساسنامه خود سه وظيفه اصلي بر عهده دارد: "دفاع رايگان از متهمان عقيدتي ‏و سياسي"، "حمايت از خانواده هاي زندانيان سياسي و عقيدتي" و "گزارش دهي منظم و مستمر در موارد ‏نقض حقوق بشر در ايران". از آنجايي که در دو سال اخير به هيچ يک از گزارشگران ويژه حقوق بشر ‏سازمان ملل متحد جهت ورود به ايران ويزا داده نشده بود، بسياري از سازمان هاي بين المللي به گزارش هاي ‏اين کانون استناد مي کردند، از جمله بان کي مون، دبير کل سازمان ملل متحد در گزارشي که به مجمع ‏عمومي سازمان ملل متحد در دسامبر 2008 ارائه کرد و منجر به صدور قطعنامه عليه دولت جمهوري ‏اسلامي ايران شد نيز به گزارش کانون مدافعان حقوق بشر استناد شده بود.‏

در بخش ديگري از بيانيه شماره يک کانون مدافعان، به فيلمبرداري تعدادي از افراد لباس شخصي اشاره شده ‏که با دوربين هاي عکاسي و فيلمبرداري از داخل ماشين هاي پارک شده در خيابان يوسف آباد و داخل ‏ساختمان هاي مقابل و همچنين دفتر کانون مدافعان حقوق بشر تصويربرداري مي کردند. اين در حالي بود که ‏نيروهاي انتظامي و لباس شخصي ها از انجام وظيفه قانوني خبرنگاران که براي پوشش خبر و گزارش به ‏محل دفتر اين کانون اعزام شده بودند، ممانعت به عمل آورده به گونه اي که دوربين عکاسان خبرنگار حاضر ‏در محل توسط نيروهاي لباس شخصي و بدون ارائه کارت شناسايي ضبط شد. هرچند در اين محل نيروهاي ‏انتظامي نيز حضور داشتند.‏

‎‎هشدار در مورد انتساب مدارک جعلي به کانون‎‎

ساعاتي پس از انتشار بيانيه شماره يک کانون مدافعان حقوق بشر، روابط عمومي اين کانون اطلاعيه شماره ‏‏2 خود را نيز صادر کرد. در اين اطلاعيه تصريح شده است: "با توجه به اينکه دفتر کانون مدافعان حقوق ‏بشر در تهران بصورت غير قانوني و بدون صورت برداري پلمپ شده است بنابراين قبلاٌ اعلام مي داريم، ‏چنانچه در آينده هر سندي يا مدرکي که عنوان شود از دفتر کانون مدافعان حقوق بشر بدست آمده است و آن را ‏در راستاي اعمال فشار بر اعضاي کانون مدافعان حقوق بشر بخواهند مورد استفاده قرار دهند از درجه اعتبار ‏ساقط بوده و نشانه اي ديگر از رفتارهاي فراقانوني مأموراني است که به دفتر کانون مدافعان حقوق بشر ‏مراجعه کرده اند."‏

در آخرين ساعت روز گذشته، سازمان ديده بان حقوق بشر و کمپين بين المللي حقوق بشر در ايران نيز با ‏انتشار بيانيه مشترکي به بسته شدن دفتر کانون مداقعان حقوق بشر در تهران اعتراض کرده و خواستار ‏بازگشايي فوري آن و رفع هرگونه موانعي در مقابل عملکرد اين کانون شدند. ‏

در واکنشي متفاوت، روزنامه کيهان با ياد کردن از کانون مدافعان تحت عنوان "گروهک"، به نقل از "برخي ‏روزنامه هاي اروپايي" (بدون ذکر نام) از "ماموريت ويژه گروهک تازه تاسيس کانون مدافعان حقوق بشر ‏براي فعاليت هاي تخريبي عليه جمهوري اسلامي ايران" خبر داد و مدعي شد که "کانون مذکور با پيگيري ‏ويژه و بودجه تعيين شده از سوي ديک چني معاون رئيس جمهور آمريکا راه اندازي شده است." ‏

کيهان افزود: "ايجاد حاشيه امنيت به بهانه حقوق بشر براي متهمان براندازي، تجزيه طلبي و عناصر مرتبط ‏با دستگاه هاي اطلاعاتي بيگانه از جمله ماموريت هاي گروهک مذکور بوده است."‏

اين روزنامه در پايان با ذکر اين که "دبيرخانه کميسيون ماده 10 قانون احزاب در سال 85، فعاليت کانون ‏مدافعان حقوق بشر را غيرقانوني و فاقد مجوز اعلام کرده بود و پلمب دفتر اين گروهک با 2 سال تاخير انجام ‏مي شود" نوشت: "اعتراض دسته جمعي و هماهنگ گروه هاي ضدانقلاب و محافل خارجي وابسته به ‏سرويس هاي اطلاعاتي بيگانه ضمن آن که از ضرورت پلمب اين کانون فتنه حکايت مي کند، تاخير دو ساله ‏در انجام اين اقدام ضروري را سؤال برانگيز و غيرقابل توجيه نشان مي دهد."‏

مريم کاشاني
maryamkashaniran@yahoo.com

روز: به دنبال پلمب دفتر کانون مداقعان حقوق بشر در تهران، با نرگس محمدي، سخنگوي اين کانون گفت و گو کرده ايم. ‏خانم محمدي ضمن غيرقانوني خواندن پلمب دفترکانون مدافعان حقوق بشر و توصيف نحوه برخورد خشن ماموران ‏امنيتي و لباس شخصي، تاکيد مي کند که "مدافعان حقوق بشربا پلمب شدن دفترو تنگناهايي از اين دست، از کار خود ‏دست نخواهند کشيد و سختکوش تر به کار خود ادامه خواهند داد." اين مصاحبه در پي مي آيد.‏

‎‎از پلمب دفتر کانون بگوييد.‏‎ ‎

ما قرار بود درشصتمين سالگرد تصويب اعلاميه جهاني حقوق بشر مراسم ساده اي برگزار کنيم.برنامه هم عبارت بود ‏از چند سخنراني، اهداي تنديس کوروش کبير به يک تلاشگر حقوق بشرو کارهايي در همين رديف. 300 مهمان داشتيم ‏که همگي با کارت ويژه براي يک نفر دعوت شده بودند. البته اين دعوت به صورت علني نبود. تا اينکه در ساعت 4 و ‏نيم بعد از ظهر نيروهاي امنيتي، لباس شخصي، ماموران اداره اماکن و نيروهاي انتظامي محل را در محاصره گرفتند. ‏ده ها ماشين شخصي با دوربين تمام منطقه را پر کرده بودند. انقدر نيرو در منطقه يوسف آباد جمع شده بودند که تصور ‏آن ممکن نيست. بعد ده پانزده نفر از اين نيروها، وارد ساختمان شدند که ما خواستيم مانع ورودشان شويم و تقاضاي ‏مستند يا حکم قانوني براي ورود به ساختمان را کرديم؛ ولي آنها نه تنها به اين درخواست ما توجهي نکردند بلکه يکي از ‏آنها ضمن هتاکي به من حمله کرد . او فحش هاي رکيک مي داد و مي گفت اگر زن نبودي ـ خيلي ببخشيد ـ لنگت را مي ‏گرفتم و پرتت مي کردم بيرون. برخورد او طوري بود که مامورين انتظامي مانع او شدند و او را کشان کشان از ‏ساختمان بيرون بردند. بعد هم دفتر را پلمب و ما را از آنجا بيرون کردند.‏

‎‎کدام دسته از ماموران برخوردهاي خشني داشتند؟‎‎

مجموعه اي از آنها، اما برخورد لباس شخصي ها بسيار خشن تر بود و حتي يکي از اعضاي شورايعالي نظارت را ‏مورد ضرب و شتم قرار دادند.‏

‎‎مهمان ها رسيده بودند؟‎‎

مامورين باهر کسي که قصد ورود داشت، برخورد و مهمانان را متفرق مي کردند. حتي با خبرنگاران و عکاسان ‏برخورد کردند و مانع ورود آنها به ساختمان شدند. دوربين عکاسان را هم گرفتند و فيلم ها را يا ضبط يا پاک کردند.‏

‎‎وسيله اي هم از آنجا بردند؟‏‎‎

نه، تمام وسايل در دفتر کانون و در اختيار اين نيروهاست. به همين علت اگر بعدا هر چيزي اعلام بکنند ما نخواهيم ‏پذيرفت. نيروهاي امنيتي حتي فرصت ندادند که وسايل صورت برداري شود و به امضاي طرفين برسد. يعني به ‏هرشکلي که تصور کنيد اقدام اين ماموران غيرقانوني بود، نه حکم ارائه دادند و نه صورت جلسه اي شد.‏

‎‎کسي هم دستگير شد؟‎‎

ما در دفتر نبوديم؛ يعني بعد از پلمب حتي اجازه ندادند جلوي دفتر کانون مدافعان بايستيم.آنها مي خواستند ما را به سمت ‏کلانتري هدايت کنند که ما نرفتيم و بالاخره مجبور به ترک محل شديم.‏

‎‎خانم عبادي هم بودند؟‎‎

بله؛ ما بيش از يک ساعت به همراه خانم عبادي، اقايان شيرازي، سلطاني و اسماعيل زاده، سعي کرديم مانع پلمب يا ‏حداقل انجام اين کار به صورت قانوني شويم ولي مقاومت ما به نتيجه اي نرسيد.‏

‎‎چه جور پلمبي کردند؟‎‎

با سيم و مهر.‏

‎‎پس معنيش اين است که دستور دادستان يا دادگاه را داشته اند؛ چون معمولا وقتي دستور قانوني ندارند با ‏نصب يک کاغذ و ترساندن صاحبان مکان اين کاررا مي کنند.‏‎ ‎

ولي متاسفانه اين حکم را نشان ندادند. اگر وجود داشت بايد نشان مي دادند. اتفاقا اعتراض ما اين است که حتي اگر قصد ‏پلمب دارند ـ که اين هم غيرقانوني است ـ بايد حکم نشان بدهند. اصلا دليل اين کار چه بود؟ اتهام ما چه بود؟ ما چه عمل ‏غيرقانوني مرتکب شده بوديم که به موجب آن بايددفترپلمب مي شد؟ چرا در اين مورد يک رويه قضايي به کار گرفته ‏نشد؟

‎‎الان چه مي کنيد؟‎‎

کاري نمي توانيم بکنيم، در ايران شب است، امکان پيگيري نداريم.‏

‎‎خودتان فکر مي کنيد علت اين پلمب چه مي تواند باشد؟‎‎

هر چند آقايان هيچ دليلي ارائه نکردند، امابه نظر ما اين کار پيامد فعاليت هاي کانون مدافعان حقوق بشرست.کانون سه ‏محور فعاليت اساسي دارد که عبارتند از:‏
ـ گزارش دهي مستمر در زمينه نقض حقوق بشر در ايران
ـ وکالت رايگان متهمان عقيدتي و سياسي
ـ دفاع از خانواده هاي زندانيان سياسي و عقيدتي

در همين راستا گزارش هاي مکرر کانون مدافعان حقوق بشر در زمينه نقض حقوق بشر در ايران مورد استناد بسياري ‏از نهادهاي بين المللي بوده است. نمونه آخر آن گزارش اخير دبيرکل سازمان ملل متحد در زمينه نقض حقوق بشر در ‏ايران بود. اين گزارش مبتني بر گزارش هاي کانون مدافعان حقوق بشر بود و آقاي يان کي مون به اين نکته صراحتا ‏اشاره کردند. اين گزارش که تهيه آن يک سال پيش از جانب مجمع عمومي سازمان ملل، به عهده دبيرکل اين سازمان ‏گذاشته شده بود، با استناد به گزارش هاي کانون تهيه شده بود و بر اساس همان هم عليه جمهوري اسلامي قطعنامه اي ‏صادر شد. اقدام امروز حکومت هم نشان داد که نقض حقوق بشر در ايران جديست؛ يعني در حاليکه شصتمين سالگرد ‏صدور اعلاميه جهاني حقوق بشر در نهادهاي بين المللي و کشورهاي مختلف جشن گرفته شد، در ايران به مدافعان ‏حقوق بشر حتي اجازه برگزاري يک مهماني ساده در محيطي سر بسته را ندادند و قضيه را به اين صورت درآوردند.‏

‎‎براي برگزاري اين مراسم به مجوز احتياح نداشتيد؟‎‎

نه در محيط سربسته به مجوز نياز نيست ولي با اين حال ما جريان را با مسئول نيروي انتظامي منطقه در ميان گذاشته ‏بوديم.‏

‎‎او مخالفت نکرده بود؟‎‎

نخير؛ نه تنها مخالفت نکرده بودند بلکه مامورين انتظامي امروز در مقابل کساني که براي پلمب دفتر آمده بودند، اين ‏اعتراض را مطرح مي کردند که چرا مي خواهيد اينجا را پلمب کنيد. اينها با ما هماهنگي کرده بودند. ما هم در اينجا ‏حضور داريم، چرا اين کاررا مي کنيد! يعني در ميان خود نيروها هم هماهنگي نبود.‏

‎‎فکر مي کنيد حرکت بعدي کساني که دستور پلمب دفتر کانون مدافعان حقوق بشر را داده اند، چه ‏باشد؟‎‎

من نمي دانم فقط بايد بگويم بسيار متاسفم که با تنها سازمان غيردولتي مدافع حقوق بشر در ايران که عضو رسمي ‏فدراسيون بين المللي حقوق بشر نيز هست، چنين برخوردي مي شود. ما از سال 79 براي راه اندازي اين مرکز همه راه ‏هاي قانوني را رفته ايم. حتي آقاي علي جنتي، معاون وقت وزارت کشور اعلام کرد که کانون ما رسمي است، اما با اين ‏حال با چنين نهادي که رياست آن هم با برنده جايزه صلح نوبل است، چنين برخوردي مي کنند. اين اقدام غيرقانوني مهر ‏تاييدي بود بر قطعنامه اخير سازمان ملل مبني بر اينکه نقض حقوق بشر در ايران جديست. اما توجه داشته باشيد که ‏صداي ملت ها در پشتيباني از اعلاميه جهاني حقوق بشر، بسيار قدرتمند تر از صداي حکومت هاست.60 سال پيش ‏سازمان ملل از دولت ها خواست که مفاد اعلاميه جهاني حقوق بشر را تبليغ و ترويج کنند؛ شايد آن زمان مسئولين ‏سازمان ملل نمي دانستند که 60 سال بعد اين ملت ها هستند که اين اعلاميه را ترويج و تبليغ مي کنند. قدرت مردم برتر ‏از دولت هاست و آنها عاقبت تک تک مواد اعلاميه جهاني حقوق بشر را بر دولت ها تحميل خواهند کرد. ما يک نيروي ‏جهاني برحق هستيم وچونان زنجيره اي در سراسر دنيا به هم متصليم.با اين کارها صداي ما بلند تر و رساتر خواهد شد. ‏مدافعان حقوق بشر با پلمب دفترشان دست از کار نخواهند کشيدو سخت کوش تر از هميشه به فعاليت هاي خود ادامه ‏خواهند داد.‏

‎‎خانم محمدي! فردا صبح چه خواهيد کرد؟‎‎

اولين کار جمع کردن دوستان به قصد هماهنگي است؛ بعد از آن هم اطلاع رساني خواهيم کرد. ما از تمام مجاري قانوني ‏داخلي و بين المللي استفاده خواهيم کرد؛ چرا که رسالت ما تبليغ و ترويج و اشاعه تک تک مواد اعلاميه جهاني حقوق ‏بشر است و اين کار تعطيلي بردار نيست.‏

‎‎راستي اين برخورد به انتخابات و بسته شدن بقيه درهاارتباطي ندارد؟‎‎

ببيند واقعيت اين است که تحليل دقيقي از شرايط امروز ايران وجود ندارد، اما آنچه مسلم است اينکه شرايط بسيار سخت ‏تر شده: وضع اقتصادي سخت تر،وضع سياسي سخت تر و تنگناها بيشتر شده است. البته که مدافعان حقوق بشر هم نمي ‏توانند جدا از اين فضاي سنگين نفس بکشند.‏