|
|
|||
|
رکود اقتصادی و تورم شدید و شکستن استخوانهای مردم صداوسیما و مطبوعات دولتی که به شدت تلاش میکردند این رکود را ناشی از اعتراض خیابانی یک هفته پس از انتخابات جلوه دهند، با وجود آرام شدن شرایط در طول دو هفته اخیر، توضیحی برای علت این رکود ندارند.
آينده: در حالیکه فصل تابستان به صورت طبیعی باید پررونقترین فصل اقتصادی کشور باشد، رکود جهانی، سیاستهای اقتصادی دولت و حوادث انتخاباتی موجب شده است تا رکود تورمی بیسابقه، گریبانگیر مردم گردد. فصل تابستان در ایران به دلیل شرایط مناسب برای فعالیت پروژههای عمرانی و ساختمانسازی در کنار اوج بار سفرهای تفریحی و تعطیلات، دوره پررونق اقتصاد کشور محسوب میگردد، اما شرایط ایجادشده در کشور به دلیل آثار ناشی از کاهش قیمت نفت، رکود جهانی، سیاستهای نادرست اقتصادی دولت نهم و حوادث انتخابات، موجب شده است تا رکودی بیسابقه گریبانگیر فعالیتهای اقتصادی گردد و مردم به ویژه اقشار آسیبپذیر، با بحران جدی معیشتی مواجه گردند. در این شرایط، صداوسیما و مطبوعات دولتی که به شدت تلاش میکردند این رکود را ناشی از اعتراض خیابانی یک هفته پس از انتخابات جلوه دهند، با وجود آرام شدن شرایط در طول دو هفته اخیر، توضیحی برای علت این رکود ندارند. این در شرایطی است که فعالیتهایی که ارتباطی با اعتراضات نداشته است، نظیر ساختمانسازی نیز با وقفه بیسابقه مواجه شده است، به طوری که قیمت مصالح ساختمانی به ویژه سیمان که قابلیت نگهداری طولانی مدت ندارد، با سقوط بیسابقهای به زیر قیمت تمام شده، در سطح تهران رسیده و به قیمت کیسهای کمتر از 2800 تومان به فروش میرسند. از سوی دیگر تورم فزاینده در قیمت کالاهای مصرفی، به ویژه مواد خوراکی و کرایه حمل و نقل، موجب وارد شدن فشار مضاعفی به مردم گردیده است. این تورم که گفته می شود ناشی از افزایش شدید نقدینگی در آستانه انتخابات بوده است، بر اقشار آسیبپذیر فشار بیشتری را وارد میکند. این در حالی است که با مصادف شدن ماه مبارک رمضان با ماه سوم تابستان، عملاً دوره رونق تابستانی به دو ماه محدود شده و از آغاز شهریور، احتمالاً شاهد رکود برخی فعالیتها خواهیم بود. ارائه راه حل اقتصادی برای خروج از این رکود، در حالی ضرورت مییابد که طرح پرداخت یارانه به 20 درصد جامعه و آزاد کردن قیمت انرژی، آب و نان در صورت تصویب، احتمالاً شوک شدید دیگری بر پیکر نیمهجان اقتصاد ایران و معیشت مردم وارد خواهد کرد. با این وجود، مشخص نیست دولت دهم چه سیاستی برای برون رفت از این بحران اقتصادی اندیشیده است و آیا میخواهد با این بحران، با راهحلهای 4 سال گذشته یعنی تزریق نقدینگی به روستاها و شهرها و هزینه انبساطی دولت برخورد کند؟ این پرسشی است که پاسخ دادن به آن نیازمند زمان است.
|
||||
|