بازگشت به صفحه اول

   

 
 

شهروندان تهرانی: میوه پوستمان را کند!

خبرگزاری مهر - گروه اجتماعی: "8 روز مانده به ماه مبارک رمضان و گرانی سرسام آور میوه بیداد می کند." شاید در این جمله یکی از شهروندان گله مند از گرانی میوه اغراقی نهفته باشد اما بررسیهای خبرنگار مهر نشان می دهد که قیمت میوه و سایر اقلام خوراکی در تهران بسیاری را از خریدن آن پشیمان کرده است.

مهر: گرانی قابل توجه قیمت انواع میوه در حالی در بازارهای تهران رخ می دهد که اساساً تابستان را فصل فراوانی میوه نامیده اند و تنوع میوه ها در فصل تابستان بیشتر از سایر فصلهاست.

گرانی قیمت انواع میوه در تابستان سالجاری در حالی رخ می دهد که بر اساس اعلام بانک مرکزی در هفته ای که گذشت در گروه میوه های تازه به جز قیمت سیب گلاب و انگور که به ترتیب قیمت شان معادل 6.8 درصد و 0.1 درصد نسبت به هفته قبل کاهش داشته، بهای سایر اقلام میوه بین 1.4 تا 10.3 درصد افزایش یافت.

با این همه بررسیهای خبرنگار مهر از نقاط مختلف شهر تهران نشان می دهد که قیمت انواع و اقسام میوه به طور چشمگیری افزایش داشته است، چنانکه یکی از شهروندان تهرانی در این باره به خبرنگار مهر می گوید: "چند سال پیش یکی از روزنامه ها تیتر زده بود میوه پوست مردم را کند. شما از قول من همان تیتر را بنویس. چون واقعاً میوه امسال پوستمان را کند."

"حسین . س" ادامه می دهد: برای قشر کم درآمد که حتی از خرید ماه به ماه گوشت قرمز و مرغ تقریباً محروم است، میوه ارزان یک برکت بود که حالا از همان هم محروم مانده است.

گران ترین میوه ها در میدان تجریش فروخته می شود. شاید مرور قیمت آنها در این منطقه خوش آب و هوا خالی از لطف نباشد. در تجریش قیمت انواع میوه به این شرح است: آلبالو کیلویی 4500 تومان، شلیل 3200 تومان، گلابی 4700 تومان، انگور 2500 تومان، هلوانجیری 3000 تومان، سیب گلاب 3800 تومان، هلوی هسته جدا 4500 تومان و گیلاس کیلویی 4800 تومان. این در حالی است که قیمت میوه ها در سال گذشته تقریبا نصف نرخهای مطرح شده در سال جاری بوده است.

یکی از میوه فروشهای میدان تجریش در مورد گرانی قیمت میوه به خبرنگار مهر می گوید: نرخ میوه ها نسبت به سال گذشته 30 تا 40 درصد افزایش داشته است. گرچه با وجود گرانی باز هم مردم این منطقه به دلیل درآمد بالایی که اکثر آنان دارند خرید میوه شان همچنان ادامه دارد اما شاید در مجموع نوبت خرید آنان در هفته کاهش یافته باشد. 

البته مردم منطقه شمال شهر تهران به دلیل برخورداری از سطح رفاه اجتماعی توانایی خرید میوه را داشته باشند اما نباید فراموش کرد که به دلیل بافت سنتی این منطقه از تهران خانواده های محرومی هستند که قادر به خرید میوه در این مناطق نیستند.

مرور قیمت میوه در مناطق مرکزی شهر تهران نیز نشان می دهد که قیمتها در این مناطق نیز تفاوت چندانی با بازارهای شمال شهر ندارند.

قیمت انواع میوه در این مناطق بطور متوسط عبارت است از: هلو 3000 تومان، سیب 3000 تومان، آلوقرمز 3000 تومان، انگور 2000 تومان، گوجه فرنگی 500 تومان، هندوانه کیلویی 600 تومان، آلبالو 3500 تومان و گیلاس 5500 تومان.

قیمت انواع میوه در مناطق مرکزی  تهران بطور متوسط عبارت است از: هلو 3000 تومان ، سیب  3000 تومان،آلو قرمز 3000 تومان،انگور 2000 تومان ،گوجه فرنگی 500 تومان ،هندوانه کیلویی 600 تومان ،آلبالو 3500 تومان  و گیلاس 5500 تومان 

این درحالی است که در این مناطق هلو در سال 87، 1500 تا 2000 تومان، سیب 2000 تومان ، آلو قرمز 2000 ، انگور 1500 تومان، گوجه 300 تومان، هندوانه 250 تومان، آلبالو 1800 تومان و گیلاس نیز 2500 تومان قیمت داشته است.

یک فروشنده دلیل افزایش قیمت انواع میوه را سرمازدگی میوه ها از سال 86 و کم شدن میوه و نبود آب می داند و می گوید: هرقدر میوه ها نایاب تر شوند قیمت آنها نیز گرانتر می شود.

این فروشنده در ادامه می افزاید: گران شدن میوه کاملا به ضرر ما تمام می شود. چرا که شلیلی را که کیلویی 1000 تومان می خریدیم در حال حاضر مجبوریم آن را کیلویی 2000 تومان تهیه کنیم و در صورت خرابی آن ضرر خواهیم کرد.

" یاسر.ع " از مسئولان تقاضا می کند که به میادین میوه فروشی بروند و آنجا را مورد بازرسی قرار دهند زیرا به عقیده او در بازار میوه و تره بار دلال بازی رایج شده است.

دلیل افزایش قیمت انواع میوه شاید سرمازدگی میوه ها از سال 86 و کم شدن میوه و نبود آب باشد

یک فروشنده

یکی از شهروندان تهرانی که مشغول خرید میوه بود به خبرنگار مهر تاکید می کند: تا یکی دو سال پیش هفته ای چند بار میوه می خریدیم اما مدتی است به دلیل قیمت بالای آنها فقط می توانیم هفته ای یک بار میوه تهیه کنیم و البته آن هم با سختی.

" زهرا. م " از مسئولان تقاضا می کند به مشکل گرانی میوه رسیدگی کنند تا آن قشر از مردم که توانایی خرید میوه را ندارند نیز بتوانند به راحتی میوه خریداری کنند.

شهروند دیگری که بازنشسته تامین اجتماعی است در این رابطه می گوید: با توجه به اینکه خانواده ای پر جمعیت و دارای نوه هستم و فرزندانم نیز در طول هفته چندین بار به ما سر می زنند به همین دلیل برای خرید میوه دچار مشکل می شوم.

" مرتضی . ق " می افزاید: با توجه به انواع مختلف میوه مخصوصا در ایام تابستان دلم می خواهد چندین مدل میوه خریداری کنم که متاسفانه به علت قیمت بالای آن نمی توانم و شرمنده فرزندانم می شوم.

 سابقه میوه در مناطق مختلف شهر تهران در حالی رخ می دهد که گرانی بی سابقه میوه در مناطق مختلف شهر تهران در حالی رخ می دهد که تا شروع ماه مبارک رمضان چند روزی بیشتر باقی نیست و تاثیر گرانی این کالای خوراکی بر سایر مواد غذایی قابل کتمان نیستکارشناسان اقتصادی

به گفته این شهروند هستند بسیاری از افرادی که به خاطر مشکلات مالی دانه ای، میوه خرید می کنند نه کیلویی و یا افراد تهیدستی که به دنبال میوه های مانده و خراب می روند تا شاید هزینه کمتری بپردازند و مشاهده این تصاویر واقعا تاسف بار است.

بسیاری از فروشندگان میوه علت گرانی میوه را کمبود آب و خشکسالی عنوان کرده و معتقدند میوه وارداتی دست خود بارفروش است. یکی از آنها می گوید: آنها میوه را ارزان وارد می کنند و گران می فروشند و به دلیل اینکه امسال میوه داخلی مانند هلو و گلابی کم داشتیم مجبور شدیم که آنها را وارد کنیم.

زن خانه داری که قصد خرید میوه را داشت نیز به گرانی نرخ میوه اشاره کرده و می گوید: آنقدر قیمت میوه بالاست که حتی از تره بار نیز نمی توان میوه خرید. هفته ای یک بار میوه می خرم و آن هم با ترس و لرز فراوان و گاهی آن قدر از جلوی میوه فروشی رد می شوم و این پا و آن پا می کنم اما جرأت جلو رفتن ندارم. قیمت میوه بعد از سال نو حداقل دو برابر شده است. از مسئولان تقاضای رسیدگی به این وضعیت را دارم.

کارشناسان اقتصادی معتقدند گرانی بی سابقه میوه در مناطق مختلف شهر تهران در حالی رخ می دهد که تا شروع ماه مبارک رمضان چند روزی بیشتر باقی نیست و تاثیر گرانی این کالای خوراکی بر سایر مواد غذایی قابل کتمان نیست.

کارشناسان اقتصادی معتقدند که موضوع گرانی قیمت انواع میوه در حال حاضر به مشکل اساسی در جامعه تبدیل شده است به طوری که برخی از مردم شاید دو هفته یک بار نیز توان خرید میوه را نداشته باشند حتی از بازارهای میوه و تره بار که قیمتهای آنها تا حدودی پائین تر از مغازه های سطح شهر است اما باز هم در نوع خود برای اقشار متوسط و ضعیف جامعه زیاد است.

افزایش ناگهانی قیمت میوه در حالی رخ می دهد که بانک مرکزی نرخ تورم در دوازده ماه منتهی به تیرماه سال 1388 را 21.5 درصد اعلام کرده که نسبت به 25.4 درصد همین مدت در اسفند 87 معادل 3.9 درصد کاهش نشان می دهد. 

متخصصان تغذیه استفاده از میوه را چندین بار در طول هفته برای تامین نیازها و ویتامین لازم بدن لازم و ضروری دانسته و معتقدند مصرف میوه و سبزی باعث سلامت افراد می شود و عدم مصرف استفاده از میوه نیز موجب بروز بیماریهای مختلف خواهد شد.

البته فروشندگان میوه سرما زدگی و کم آبی را علت اصلی گرانی میوه می دانند اما در مجموع این موضوع دلیل قانع کننده ای برای مردم به خصوص اقشار کم درآمد چامعه نیست چون آنان نیز همانند سایرین حق حیات و سالم زیستن را دارند.

----

اقتصاد دولت دهم، ایران خودرو و تحریم صادرات بنزین

۱۳۸۸/۰۵/۲۱

فریدون زرنگار

راديو فردا: سرانجام و به رغم اعتراض ها به نتیجه انتخابات ریاست جمهوری، آقای احمدی نژاد پس از اجرای مراسم تنفیذ و تحلیف از نظر حکومت به عنوان رئیس جمهوری انتخابی کار خود را آغاز می کند.

وی در مراسم تحلیف خود در مجلس شورای اسلامی با اشاره به برنامه های اقتصادی دولت خود، گفت «ریشه تورم و توزیع ناعادلانه ثروت باید خشکانده شود. تولید ثروت به عنوان یک امر ارزشمند و خدمت ملی باید مورد حمایت همه جانبه باشد... هدفمندکردن یارانه ها، اصلاح نظامات بانکی، بیمه ای، مالیاتی، توزیع و تقویت ارزش پول ملی از ارکان اصلاحات ساختاری است که باید به سرعت عملیاتی شود. دولت با بررسی های کارشناسی و علمی، طراحی های لازم را انجام داده است. می توان و باید که، مشکل اشتغال و مسکن را بسرعت حل کرد. تنظیم و اجرای برنامه پنجم و تحقق موارد پیش گفته در ستور کار دولت است.»

با درنظر گرفتن فضایی که پس از انتخابات در مقابل دولت جمهوری اسلامی به وجود آمده و با توجه به سیاست های اقتصادی آقای احمدی نژاد در چهار سال گذشته، چه چالش هایی در برابر دوره دوم ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد قرار دارد و تا چه ا نداره مطالبی که آقای احمدی نژاد مطرح کرد را می شود به مرحله اجرا رساند؟

فریدون خاوند، کارشناس اقتصادی در پاریس: بخش بزرگی از دشواری های فعلی اقتصاد ایران که دولت دهم ارث برده، همه از دولت نهم به ارث رسیده است و آقای احمدی نژاد به دشواری می تواند افکار عمومی را قانع کند که این دشواری ها ناشی از دولتهای دیگری بوده است.

این میراثی است که از دوره پیش آقای احمدی نژاد به خود او رسیده است. آقای احمدی نژاد در دوران چهارسال نخست خود، هر نوع بحثی را در مورد اصلاح ساختارهای اقتصادی ایران متوقف کرد و سیاستهای خود را به اجرا گذاشت. این سیاستها چیزی نبود جز هزینه کردن مبالغ بی سابقه درآمد نفت، بی سابقه در تاریخ صنعت نفت کشور. نتیجه اینست که اقتصاد ایران در یکی از بدترین وضعیت های چند دهه اخیر قرار گرفته است.

تا چه اندازه وعده های آقای احمدی نژاد برای ریشه کن کردن تورم و افزایش اشتغال، می تواند عملی شود؟

فریدون خاوند: در عرصه بیکاری، همه آمارها بر افزایش نرخ بیکاری تاکید دارد. طرح بنگاه های زودبازده که دولت نهم ارائه کرد، برای افزایش اشتغال، جواب نداده است. اکنون آقای احمدی نژاد باید بگوید چه راه حلی در پیش رو دارد برای مقابله با بیکاری درحالیکه می دانیم نرخ رشد اقتصادی ایران بر اساس تمام پیش بینی ها بسیار پائین است. تورم در ایران هنوز بالاترین نرخ تورم در خاورمیانه، قفقاز و آسیای مرکزی و شمال آفریقا است. از سوی دیگر حذف قهرآمیز جناح اصلاح طلبان از صحنه سیاسی، بخش بزرگی از تکنوکراتی جمهوری اسلامی را وامی دارد که به آقای احمدی نژاد پشت کند.

در رسانه ها آمده که مجلس شورای اسلامی در جریان چالش بر سر هدفمند کردن یارانه ها، به گونه ای عقب نشینی کرده است. این خود یک پیروزی برای آقای احمدی نژاد نیست؟

فریدون خاوند: من این را بیشتر یک نوع سازش میان اصولگرایان مجلس و دولت آقای احمدی نژاد می بینم در شرایط کنونی. مجلس از تصمیم خود عدول نکرده است و حتی تاکید زیادی کرده اند که افزایش بهای بنزین و سایر فرآورده های نفتی باید شیب بسیار ملایمی را طی کند. اگر این مصالحه به نتیجه برسد، بار دیگر بخش بزرگی از منابع عظیم کشور که خارج از نظارت مجلس است، زیر تسلط دولت آقای احمدی نژاد قرار می گیرد.

دولت و بدهی ده میلیارد دلاری ایران خودرو

برابر گزارش های رسانه ها در ایران، ایران خودرو بیش از نه هزار میلیارد تومان (حدود ده میلیارد دلار) یعنی ۹ برابر سرمایه ثبت شده خود، بدهی دارد. طلبکاران این شرکت بانک ها، یا به زبان دیگر دولت است که از بودجه عمومی پول در اختیار این شرکت گذاشته است. کارشناسان این شرکت را شرکت ورشکسته ای می دانند و احتمالاً تزریق بیش از یک هزار میلیارد تومان نقدینگی از سوی شورای پول و اعتبار هم قادر به جلوگیری از ورشکستی این شرکت نخواهد بود.

علی زندی، روزنامه نگار اقتصادی در تهران: رشد قیمت خودرو متناسب با تورم بالا نرفته است. وی معتقد است بالارفتن هزینه های این شرکت فرآیند وضعیت موجود اقتصادی است. آقای زندی می گوید با کنار رفتن پیکان از بازار تولید خودرو، ایران خودرو نتوانست یک خودرو ارزان قیمت تولید کند و جای خالی پیکان را پر کند.

برخی کارشناسان مسئله سرمایه گذاریهای حساب نشده را به‌عنوان عاملی که ایران خود رو را دچار این سرنوشت کرده است، به شمار می آورند؟

علی زندی:
درست است. همینطور است. تنوع تولید در محصولات سمند، هزینه های اولیه زیادی داشته که هنوز هزینه های ایران خودرو در این بخش به سر نرسیده است. بدهی های این شرکت روی هم انباشته شده است. اعلام شده است که این شرکت حدود پنج تا ده هزار میلیارد تومان بدهی دارد. افزایش سرمایه اش متناسب با این قضیه رشد نکرده است و در دریافت تسهیلات مالی هم همیشه دچار مشکل بوده است چون این شرکت حدود ده میلیارد دلار در سال گردش مالی دارد.

کاهش هزینه های ثابت و متغیر روی خودروها، تغییر ساختاری هیئت مدیره و بررسی فروش برخی دارایی های زیرمجموعه ایران خودرو، همه کمک می کنند که به تدریج ساختار مالی این شرکت اصلاح شود.

آمریکا و تحریم صادرات بنزین به ایران

ظاهراً ایده تحریم صادرات بنزین و دیگر فرآورده های نفتی به ایران به مرحله عمل نزدیک شده است. در روزهای گذشته بیش از ۷۰ سناتور آمریکایی با تایید پیشنهاد تحریم صادران بنزین به ایران برای ارائه به مجلس نمایندگان، زمینه و پیش شرط های تصویب این طرح را فراهم کرده است.

کامران دادخواه، استاد رشته اقتصاد در دانشگاه بوستون: این قانون به رئیس جمهور آمریکا اجازه خواهد داد که در صورتی که صلاح بداند، شرکت هایی را که به ایران بنزین صادر می کنند یا برای پالایش فرآورده های نفتی کمک می کنند، مورد تحریم قرار دهد. این تحریم و تحریم های مشابه در خط سیاست آقای اوباما است. برنامه آقای اوباما اینست که اگر ایران تا سپتامبر بیاید پای میز مذاکرات، برنامه اتمی را کنار بگذارد، از حمایت از تروریسم در منطقه خاورمیانه دست بکشد، فبها؛ اما اگر این کار انجام نشود، تحریم هایی را علیه ایران اعمال کنند.

تحلیل آمریکایی ها از چنین اقدامی چیست؟ چنین تحریمی چه تاثیری ممکن است بر ایران داشته باشد؟

کامران دادخواه: من شخصاً فکر نمی کنم که این تحریم ها موثر باشد. وقتی آمریکا شرکت های خودش یا شرکت هایی را که با آمریکا معامله دارند، را از این کار ممنوع کند، شرکت های چینی یا دیگر شرکت های واسطه به این کار دست خواهند زد. نتیجه این خواهد شد که بهای بنزین در ایران بالا خواهد رفت. گذشته از این ها، این تحریم ها معمولاً وسیله سود می شود برای کسانی که به قدرت وابسته اند و امکان واسطه گری دارند. بسیاری از شرکت های سپاه، نخبگانی که در قدرت هستند، می تواند با واسطه گری از جاهای مختلف بنزین وارد کنند و به بهای بالاتر بفروشند. دود این ماجرا به چشم ملت ایران خواهد رفت. حتی اگر بنزین کم باشد، اینطور نیست که به افراد عادی برای مسافرت بنزین بدهند و از سپاه بزنند. سپاه بنزینش را خواهد گرفت اما ملت ممکن است برای رفتن سرکار و یا مسافرت و غیره دچار اشکال شوند.

 

 
 
بازگشت به صفحه اول

ساير مطالب مربوط به سیمای نظام