|
|
|||
|
حرفهای سبز: از رفتار و گفتار این شخص کاملا این امر محرز است . اون از انتخاباتی که می تونست خودش و ج.ا را برای سال ها بیمه کنه چنان گندی بهش زد که الان شعار مرگ بر خامنه ای شعار غالب مردم شده . این از این حرف زدنش که پر دری وری و تناقضه . هنوز جواب انتخابات اعلام نشده می یاد تبریک می گه بعدش می گه باید کار قانونی باشه . بعد میاد تو نماز جمعه می گه هرکی بیاد برون خونش پای خودش بعد میاد می گه جنایت کارا را که مردم را کشتند مجازات می کنیم . یه روز دستور تجاوز می ده یه روز بازداشتگاه غیر استاندارد تعطیل می کنه . یه روز می گه مردم اغتشاشگر و مامور اجنبی هستند فرداش می یاد می گه این دشمنان خارچی هستند که به مردم ما گفتند اغتشاش گر . خلاصه حرفاش کاملا سطحی و پر از تناقضه . به نظر من که این یارو عقلش را از دست داده از بس که گند بالا آورده . خدا را شکر که مردم هنوز عقلشون سر جاشه و جلوی این دیونه وایسادن و گرنه مملکت به فنا می رفت ---- آبروی نظام. کدام آبرو؟ کدام نظام؟ پنجشنبه پنجم شهریور 1388 زمزمه، محمد کاشی: مبارک است! بالاخره رهبری اذعان کرد که انگار یک کارهای خلافی هم در این مملکت اتفاق افتاده. بگذریم که طوری این موضوع مطرح شد که انگار بعد از سی سال این اولین بار هست که چنین بلاهایی سر ملت آمده. ولی به هر حال طرح این موضوع از دهان شخص اول مملکت خودش یک قدمی به جلو بود. اما شاید بد نباشدحساب کنیم که بالاخره در چه زمانی واقعیات و حوادث متن جامعه ما بی پرده و کامل از زبان رهبران درجه اول شنیده خواهد شد. طبیعتا وقتی میتوانیم مشکلات خود را حل کنیم که حد اقل همگی از صدر تا ذیل به وجود چیزی به عنوان مسئله یا معضل اعتراف کنیم. هرچه این اعتراف از مقام بلندپایه تری شنیده بشود ارزش و تاثیر بیشتری خواهد داشت اما این به این معنی نیست که اعتراف تک تک ما آدمها هیچ ارزشی ندارد. در ایران انتخاباتی برگزار شد. تا حدود یک هفته هر روز خیابانهای اصلی تهران و بعضی شهرها از جمعیت پر و خالی شد. جمعیتی که کمی و کیفی در این سی ساله کم نظیر بود. هر روز صدها نفر با دست و پای کبود به خانه رفتند. هر روز ده ها نفر با دست و پای شکسته راهی بیمارستان شدند. جمعی کشته شدند. حدود چهار هزار نفر دستگیر شدند. همه سران اصلاح طلب که قاعدتا آنطور که از اسمشون برمیاد باید دنبال تغییر بدون خشونت باشند نه انقلاب، دستگیر شدند. بسیاری از دستگیر شدگان که اسم و رسمی نداشتند مورد انواع شکنجه و تجاوز قرار گرفتند. ( هرچه در این سی سال از اشاعه بعضی کلمات و مفاهیم جلوگیری شد در این چند روزه به باد رفت! تجاوز... شیشه نوشابه ... باتوم و غیره نقل و نبات بیانیه های سیاسی و مجالس شده!) همه مخالفین و معترضین در زمانی کوتاه یکی دوماهه چنان دوران سختی را تجربه کردند که صدو هشتاد درجه چرخیدند و اصل اعتقاداتشان در این چند دهه را هم تکذیب کردند و کلا اعتراف کردند که اصلا از اول خری نداشته اند که از کرگی دمی داشته باشد. چنین اتفاقات عجیب و غریبی در چند روز افتاد و تازه رهبری فرمودند: تعداد معدودی جان باخته اند و تخلفاتی هم در کهریزک صورت گرفته ولی هتک آبروی نظام مهمتر است. حال با بستن یک تناسب ساده محاسبه کنید که باید در این مملکت چه اتفاقی بیافتد که مسئولان آبروی نظام را رها کنند و مراقب جان و مال و آبروی ملت باشند. ما بالاخره نفهمیدیم که آبروی نظام یعنی چه؟ نظامی که انتخاباتش را اینچنین برگزار می کند. با مردمش این می کند که همه دنیا دیدند. بزرگان و خدمتگذارانش را دو ماه به انفرادی برده و بعد با دمپایی و پبژامه در حال عذر خواهی از رهبر به جهانیان نشان می دهد. این همه جنایت در زندان ها اتفاق افتاده و از همه اونها فقط به عنوان "تخلفاتی در کهریزک" یاد می شود. آنوقت آبروی نظام یعنی دقیقا کجای نظام؟ مگر نظام جدای از مردم هم وجود و معنی دارد؟ از من می شنوید ریشه این مصیبت ها همه از منیت و خودخواهی است نه هیچ چیز دیگر. در مقابل این همه مصیبتی که بر مردم رفت بنشینیم و آنها را نادیده بگیریم و از آبروی نظام حرف بزنیم یعنی نگران آبروی خود بودن. چون از نظام مردم را که بگیریم چیزی نمی ماند جز چند نفر گردانندگان نظام. ---- علي خامنه‌اي رسماً شرايط رهبري را از دست داده است / زمان بركناري يا استعفاي رهبر جمهوري اسلامي فرا رسيده بالاترين: اكنون حتي مطابق با تئوري‌هاي حكومتي ولايت فقيه، شرايط علي خامنه‌اي براي رهبريت جمهوري اسلامي سلب شده است. وقوع جنايتهاي جاني و جنسي توسط نيروهاي تحت امر رهبر ايران، چه با اطلاع وي صورت گرفته باشد و چه بي اطلاع او، شرايط عدالت و آگاهي وي را براي ادامه رهبريت حكومت ديني ايران سلب مي‌كند. تلاش او براي انتساب اعتراضات خودجوش به عوامل خارجي تلاشي بي حاصل است و ادعاي او حتي مورد ترديد طرفداران و نزديكان نيز مي‌باشد. حكومت علي خامنه‌اي امروز عملاً مشروعيت خود را از دست داده و تنها طرح رسمي سئوال از سوي شخصيت‌هاي سياسي و مذهبي سرشناس كافي است تا اين زوال مشروعيت را آشكار سازد.
|
||||
|