(ضیاء مصباح – دبیر کانون علوم اداری ایران)
پس از فراز و نشیب های سلیقه ای بسیار، سازمان اموراداری و استخدامی کشور باز تولدی یافته، اتفاقی که در جامعه ماجای تعجب ندارد، حرکت به عقب و مرتب تجربه آزمون و خطا..
این تشخیص ضرورت و احیاء دو باره به مصداق جلو خطا را از هر کجا که بگیرید منفعت در پی دارد، عملی شده است.
نارسا یی ها در مجموعه نظام اداری و وظایف عظیمی که در مسیر اصلاح سیستم اداری و مدیریت کلان کشورمخصو صا از لحاظ مدیریت منابع انسانی بر عهده و در تخصص سازمان مزبور خواهی نخواهی قرار دارد، رسالتی بسیار سخت بشمار میرود و باید گفت: ابزار و منابع موجود در این مرحله و این رجعت در شرایط موجود نمیتواند فرآیندی هدفمند و رو به فردا داشته باشد؟!
۱- قانون مدیریت خدمات کشوری بعنوان اساس و بنیان سیستم مدیریت تشکیلات حکومت و بتبع ان مدیریت منابع انسانی، با همه امتیازات، نیازمند تغییر بنیادی میباشد. این قانون با اتمام دوران ازمایشی بدون توجه لازم مانده، انگار که به اثارمثبت ان نمیخواهند تن دهند تا در تمامی موارد مر بوط مصلح، کنترل کننده و باز دارنده باشد
۲- با کدامین ابزار و نیرو میخواهیم ساختاز بیمار اداری را که طی دو دهه اخیر بشدت حجیم، نا کارآمد تر و مبتلا به فساد گسترده در تمامی زمینه ها و از هر نظر شده، درمان کنیم؟
۳ – در کشور ما که همه امور در ید توانا ودر واقع ناتوان دولت گرفتار فعلی است، چگونه میتوان از بنیان، اصلاحی صورت داد و با مقاومتهای سلیقه ا ی و تعابیر متفاوت بعد از یک عمر تجربه و با همین مدیران ارشد که روزگاری با ادغام سازمان سخت موافق و امروز در پی استقلال و توانمند شدن ان بر امده اند و انرا تقبل فرموده اند و…مواجه نشد.
۴- مقایسه ای ساده در تعداد کارکنان و تعداد دستگاههای اداری در فاصله دهه های ۶۵ تا ۹۵ خود گویای نا گفته های بسیار و راه دشوار ی در مسیر زودن مشکلات است، به الحاق قارچ گونه شرکتهای خصو لتی و اثار مخرب ان قبلا و به دفعات پر داخته ایم و انگار که روابط عمو می ها پیشنهادات درج شده تخصصی در مطبوعات را گزارش نمی کنند و یا وزراء مجال پرداختن به انها را ندارند.
۵ – در دهه های گذشته کارکنان با ۲۰ سال خدمت و ۳۰ روز حقوق با تمایل خود با حقوق نسبتا مکفی و با اشتیاق باز نشسته میشدند و چرخ بازنشستگی و اشتغال هم ( ورود و خروج از سیستم ) بخوبی می چرخید.
چه رخ داده که سن بازنشستگی مرتب رو به تز ا ید است و کارکنان تمایلی به باز نشستگی ند ارند و جوانان پشت درب های ورودی در انتظار.. ؟ ایا عدم توازن دریافتی ها در دوران با زنشستگی عاملی اصلی و باز دارنده بشما نمیرود ؟
۶- دولت در کشور ما بزرگترین کار فرما برای جذب نیروی انسانی با مفهوم کلی محسوب میشود و با برداشت های عامیانه انتظاری نا بجا ایجاد شده تا همه به اب باریکه دولت وصل شوند و با حد اقل بازدهی بکار دوم بپر دازند و در همه جا نا کار امد و صر فا حضوری فیزیکی داشته باشند !!
۷- ایجاد زمینه های اشتغال در کل کشور حتی بخش خصو صی بر امده از برنامه ریزی های دقیق، استاندارد، مناسب روز و زمان و از همه مهمتربر مبنای تعریف شده منافع ملی و راندمان صحیح و اصولی، پرهیز از بیکاری مخفی بایستی مبتنی گردد.
۸- رشد بیکاری و اشتغال فارغ التحصیلان آموزش عالی در مشاغل خدماتی مبین چه اتفاقی است ؟ واصولا توسعه رشته های بدون نیازبازار کار، صرفا به قصد دریافت شهریه از طرف دانشگاههای پر بازده !و تولید بیکاران تحصیل کرده، انهم کمی و بدون توجه به کیفیت با انگیزه اخذ مدرک بالاتر، تا به کی و به چه قیمتی ادامه مییابد ؟
& و موارد قابل تامل و مداقه بسیاری که با ولادت دوباره سازمان امور اداری و استخدامی کشور امید میرودعواقبی مفید و ارزنده با تعاریف منطبق با اینده کشورو موافق علوم در دسترس این مقوله بسیار اساسی، انهم در دور دوم دولت روحانی… داشته باشد.
پیشنهاد اینکه:
الف -اطاق فکر این سازمان با حضور نیروی انسانی مجرب، متفکر، صاحب نظر و آ گاه به نظام اداری و سبقه ان بسرعت و دقت لازم در انتخاب، تشکیل گردد
ب- در مسیر ایجاد انگیزه بیشتر در نیروی منتقل شده به سازمان مدیریت و بر نامه ریزی، که منفک شدن انان را نگران از دست دادن همین حد اقل های دریافتی تحت عناوین مختلف مرسوم در سازمان برنامه مینماید: نظام هماهنگ پرداخت با معیارها علمی براساس ویژگیهای مشاغل سامان یابد و با دقت پس از رفع نارسایی ها اجرایی و تسری یابد، تا هر دستگاه دولتی بنا به میل، امکانات، ارتباطات و توان خود نتواند در جذب یا دفع نیروی انسانی که اولین و مهمترین ابزار مدیریت است، نقش ایفاء نماید.
ج– سازمان احیاء شده -مکانهای مناسب بسیاری دارد و امکان استقرار نیرو که باید درجهت بازده مطلوب در اوقات اداری قرار و ارام و امکانات لازم داشته باشد در همین شرایط و فضاهای موجود مهیا است.
نقل و انتقال و اجاره یا خرید مکانهای جدید هر چند که معیاری درتوانمندی، ارزیابی کاربرد و سیستم هر دستگاهی از منظر ظاهری امروزه در تمامی کشورها شمرده میشود، نباید پرداختن جدی به کارهای معوق موکول به ان گردد.
د- ایجاد تشریفات اداری، چگونگی استقرارمدیران، روسای دفاتر و تحمیل به بود جه های محدود موجود در تهیه امکانات که در مرحله تغیراتی در این حدود نیز متاسفانه مرسوم شده، دور شدن از برنامه ریزی و اهداف سازمان از همین اغاز خواهد بود.
ه – انتظار میرود با توجه کامل به اعتبار و عملکرداین سازمان از اغاز تا ادغام ( ۱۳۷۸ ) مخصوصا از لحاظ اعتبارو صلاحیتهای علمی، اخلاقی و شخصیت مناسب نیرو ها ی در اختیار، صداقت و دلسوزی انان و الگو قرار دادن روشهای مبتنی بر کار امدی و تاثیرفردی در مسیر وصول به هدف که اعتلای ایرانمان است، نقش این سازمان بخوبی و از همین زمان و به درستی ایفاء شود.
و-مهم اینکه آ گاهترین، بهترین نیروها و کارشناسان ارشد واقعی از هر لحاظ برای ایفاء نقش اثر گذار سازمان انتخاب شوند، انان بایستی ناظر چگونگی تحقق تشکیلات مناسب و پاسخگو، مدیریت نیروی انسانی و احکام و ابزار ان در کلیه تشکیلات دولتی و وابسته به دولت در همین وضعیت با همه دیدگاههای ضد و نقیض باشند و باقدرت بر امده از حمایت مستمر مبتنی بر منافع ملی و مصالح بلند مدت کشوربا توجه به مفاد قانون مدیریت خدمات کشوری ایفای نقش نمایند
ز-شوراهای این سازمان و کمیته های مشورتی بایستی با وجود بهترین و اگاه ترین کارشناسان واقعا خبره، بدون توجه به رابطه، بدور از تشریفات، فعال و در ایفای وظایف خود که رافع بسیاری از معضلات موجود است همت گمارند تا در ارزیابیهای بعدی که در وظایف ارگانهایی مشابه کانون علوم اداری ایران است و از بیرون به عمل کردها می نگرند و محصول را ملاک میدانند، موفق معرفی گردند.
ح- نگاه اعضاء کابینه در حال تر میم به این سازمان، نگاهی همسو و تایید کننده بوده از عدم همکاری احتمالی نیروهای اثر گذار پایین دستی با تصور دخالت در امورتشکیلات تحت نظارت خود، ممانعت جدی اعمال فر مایند.
ط – بالاخره اینکه الحاق صندوق بازنشستگی کشوری و سازمان اسناد ملی که در گذشته براساس ضرورت زیر پوشش این سازمان بودند، مورد بررسی اصولی قرار گیرد.
