گزارشها و تصاویر منتشر شده در شبکههای اجتماعی نشان میدهد تجمع دانشجویان دانشگاههای شریف...
گزارشها و تصاویر منتشر شده در شبکههای اجتماعی نشان میدهد تجمع دانشجویان دانشگاههای شریف و امیرکبیر که روز شنبه در نخستین روز بازگشایی دانشگاهها برگزار شد و با شعارهای ضدحکومتی همراه بود، با حمله نیروهای لباس شخصی به تنش و درگیری کشیده شد. ویدیوهایی که از این تجمعات منتشر شده نشان میدهد که دانشجویان شعارهایی مانند «تا آخوند کفن نشود، این وطن وطن نشود»، «مرگ بر دیکتاتور»، «این همه سال جنایت، مرگ بر این ولایت»، «کشته ندادیم که سازش کنیم، رهبر قاتل رو ستایش کنیم»، «میجنگیم، میمیریم، ایران رو پس میگیریم»، و «امسال سال خونه، سید علی سرنگونه» دادهاند
علیرضا عطایی میگوید در سال جاری خورشیدی، نیروهای طالبان با سلاح و جنگافزارهای همراه خود، وارد کلاس درسی او در شهر غزنی شدند و او را به دلیل آموزش زبان انگلیسی به دختران، بازداشت کردند. در دو سال پسین، این سومینباری است که این آموزگار جوان به دلیل آموزش به دختران بالاتر از ۹ سال، بازداشت و زندانی میشود. او میگوید، طالبان بهگونه غیررسمی، هرنوع آموزش غیردینی به دختران بالاتر از ۹ سال را جرم اعلام کردهاند. با این حال، اغلب دانشآموزان او، دختران بالاتر از ۹ سال هستند که به دلیل محدودیتهای طالبان، امکان و امید ادامه تحصیل را ندارند
بعد از اعتراضات اخیر، دو بار نیروهای سرکوبگر حکومتی به مدرسهشان رفتند و از بچهها سوال کردند، کسی در خانواده یا فامیلتان در اعتراضات شرکت کرده، زخمی یا آسیبدیده هم داشتید. بچه ها بهقدری ترسیدند که خودشان حاضر نیستند مدرسه بروند. این موضوع نگرانی زیادی یجاد کرده و بسیاری از خانوادهها، حاضر نیستند بچهها این سال تحصیلی را ادامه دهند.» ایجاد رعب و وحشت در میان کودکان و نوجوانان مدرسهای و ترس والدین از اذیت و آزار فرزندان و در نهایت ممانعت از مدرسه رفتن، به همینجا ختم نمیشود
هرچند هیچ آمار طبقاتی و تفکیک شده از جانباختگان ۱۸ و ۱۹ دیماه منتشر نشده، اما بدون تردید، در آن روزها، کارگران و مزدبگیران بخش بزرگی از معترضان در خیابان را تشکیل میدادند؛ اعتراضی که اصلیترین انگیزههای آن «غم نان» و فقدان مشارکت سیاسی بوده، کارگران و مزدبگیران بسیاری را به کف خیابان کشانده است. کارگرانی که محکوم به زندگی زیر خط فقر هستند، به شرایط موجود اعتراض دارند. یک فعال کارگری، تحمیل زندگی سخت در سکوت را اینگونه توصیف میکند: کارگران و مزدبگیران درد مشترک دارند اما جرات بیان ندارند؛ کارگران از شرایط زندگی خود ناراضیاند اما حق...