شاهکارهای هنر غربی از پستوهای موزه هنرهای معاصر بیرون آمدند

برخی آثار ماندگار هنر معاصر غربی که پس از انقلاب به بهانه «برهنگی» و «انحراف» به انبارهای موزه‌ هنرهای معاصر تهران منتقل شده بودند، برای نخستین باز پس از چهار دهه به نمایش عمومی درآمدند. در این نمایشگاه تابلوهایی از پابلو پیکاسو، اندی وارهول و مارسل دوشان به چشم می‌خورد. همچنین یک مجسمه استثنایی چهار متری از دونالد جاد، پیشگام هنر مینی‌مالیست آمریکا، و یکی از مشهورترین آثار سول لویت با نام «مکعب‌‌باز» در میان آثار به نمایش درآمده است.

نمایشگاه «مینی‌مالیست و هنر مفهومی» با نمایش ۱۲۰ اثر از ۳۴ هنرمند برجسته غربی، از ابتدای تیرماه در موزه هنرهای معاصر آغاز شد و تاکنون بیش از ۱۷ هزار نفر از آن بازدید کرده‌اند. علت اصلی استقبال زیاد از نمایشگاه این است که بسیاری از آثار ارائه‌شده در آن پس از وقوع انقلاب اسلامی به پستوهای موزه هنرهای معاصر منتقل شده بودند، در حالی‌ که از شاهکارهای بی‌نظیر هنر مینی‌مالیستی و مفهومی قرن‌های نوزدهم و بیستم به شمار می‌روند.

روزنامه گاردین در گزارشی توصیفی از حال‌و‌هوای این نمایشگاه نوشت عصر یک روز از ماه اوت، منتقدان هنر و دانشجویان نقاشی به نقاشی دیواری مارسل دوشان در سال ۱۹۱۵ چشم دوختند که تا مدت‌ها آن را به‌ کاوشی در «سرخوردگی شهوانی» تعبیر می‌کردند.

موزه هنرهای معاصر ایران که یکی از گنجینه‌های با ارزش هنرهای معاصر را در خود جای داده است، در زمان محمدرضا شاه پهلوی و با تلاش شهبانو فرح پهلوی در خیابان امیرآباد تهران ساخته شد. بنای موزه را کامران دیبا در سبک معماری مدرن و با الهام از بادگیرهای کویری ایران طراحی کرد. پس از راه‌اندازی نیز آثاری با ارزش چند میلیارد دلار برای نمایش عمومی در این موزه خریداری شد.

در مراسم افتتاحیه موزه هنرهای معاصر، آثاری از پابلو پیکاسو، مارک روتکو، کلود مونه، جکسون پولاک و دیگر هنرمندان برجسته به نمایش درآمد و جایگاه فرهنگ و هنر ایران در جهان ارتقا یافت. اما حدود دو سال بعد، در سال ۱۳۵۷ انقلاب اسلامی اتفاق افتاد و پس از آن، آثار هنری غرب به انبارهای موزه منتقل شد، زیرا مقام‌های حکومت نمایش این آثار را «توهین به ارزش‌های اسلامی» و «غرب‌گرایی» قلمداد می‌کردند.

اکنون برخی از این آثار از انبارها بیرون آمده‌اند، اما برخی آثار مانند نقاشی‌های اندی وارهول از خاندان پهلوی و برخی نقاشی‌های برهنه از هنرمندان دیگر همچنان در زیرزمین‌ها پنهان‌اند. در سال ۱۳۹۳، مجید ملانوروزی، رئیس وقت موزه هنرهای معاصر، تایید کرد که سال‌ها نگهداری آثار ارزشمند در زیرزمین موزه بدون تهویه مناسب آسیب‌هایی به آن‌ها وارد کرده است.