کارگران معترض می‌گویند دستمزدها باید متناسب با نرخ تورم ۷۹ درصد افزایش پیدا کند
اعتصاب سراسری کارگران پروژه‌ای صنایع نفت، پتروشیمی، فولاد و مس در پنجمین روز با افزایش شمار اعتصاب‌کنندگان ادامه یافت. بر مبنای گزارش فعالان و تشکل‌های کارگری، تا ظهر سه‌شنبه ۵ اردیبهشت، ۸۳ واحد کارگاهی دست از کار کشیده و به اعتصاب سراسری پیوسته بودند که این آمار صبح چهارشنبه به بیش از ۹۵ واحد کارگاهی افزایش یافت. شمار واحدهایی که به اعتصاب‌ها ملحق می‌شوند، همچنان در حال افزایش است.
در ادامه انتشار ویدیوها و تصاویر مربوط به اعتصاب‌های سراسری کارگران در نقاط مختلف ایران طی روزهای اخیر، روز چهارشنبه نیز تصاویری از اعتصاب کارکنان ستادی شرکت طراحی و ساختمان نفت اصفهان در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد.
روز سه‌شنبه نیز کارگران کارخانه توسعه آهن و فولاد گل‌گهر، مس سرچشمه، شرکت تیام صنعت شاغل در پتروشیمی گچساران، شرکت پارس نصب کارون در مجتمع فولاد خوزستان، شرکت صنعت‌پردازان ثمین شاغل در پتروشیمی سلمان فارسی و ده‌ها واحد کارگاهی دیگر نیز ویدیوهایی از اعتصاب‌های خود منتشر کردند.
کارگران پروژه‌ای شاغل در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی به مصوبه افزایش ۲۷ درصدی حقوق کارگران اعتراض دارند و می‌گویند با توجه به نرخ تورم و گرانی‌های فزاینده، دستمزدهای آنان نیز باید تا ۷۹ درصد افزایش یابد. کارگران معترض معتقدند حقوق فعلی با مبلغ سبد معیشت یک خانواده در ایران فاصله بسیاری دارد و با توجه به تورم روزافزون، شرایط هر روز سخت‌تر هم خواهد شد.
برخورداری از ۲۰ روز کار و ۱۰ روز استراحت در ماه، بیمه، بهبود وضعیت ایاب‌وذهاب، غذا، بهداشت و خوابگاه‌ها از دیگر خواسته‌های کارگران عنوان شده است.
در حالی که مسئولان جمهوری اسلامی ایران و رسانه‌های حکومتی می‌کوشند اعتصاب گسترده کارگران نفت، پتروشیمی و صنعت را کم‌اهمیت جلوه دهند، کارشناسان می‌گویند این اعتصاب‌های گسترده و چندروزه اقتصاد فروپاشیده جمهوری اسلامی ایران را ضعیف‌تر می‌کند. این نخستین اعتراض و اعتصاب هماهنگ کارگران بخش‌های صنعتی در سال ۱۴۰۲ است.
پیش از این، شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت در بیانیه‌ای با تاکید بر اینکه اعتصاب کارگران پروژه‌ای نفت با قدرت ادامه دارد، تاکید کرده بود که هر روز بخش‌های بیشتری از کارگران به این اعتصاب می‌پیوندند.
در این بیانیه با تاکید بر شعار «جمعی تصمیم بگیریم و متحد عمل کنیم»، آمده است: «اعتصاب و تجمع دو جزو مکمل مبارزات ما است. باید جمع باشیم تا نتوانند متفرقمان کنند. تجربه مجامع عمومی سال گذشته همکاران در هفشجان، مسجدسلیمان و ایذه راه متحد ماندن را به ما نشان می‌دهد.»