ایران وایر
لیلی فرهادپور بازیگر فیلم کیک محبوب من در یادداشتی که در کانال تلگرام خود منتشر کرده است از محاکمه عوامل فیلم «کیک محبوب من» در روز شنبه یازدهم اسفند در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ایمان افشاری خبر داد. او در یادداشتی کوتاه جزییاتی از این جلسه دادگاه روایت کرد اما پس از چند ساعت در یک پست دیگر نوشته است: «گفتند پست قبلی را پاک کن، گفتم: چشم.»
فیلم «کیک محبوب من» ساخته بهتاش صناعیها و مریم مقدم در جشنوارههای بینالمللی و در نمایشهای خارج از ایران با تحسین منتقدان و استقبال پرشور تماشاگران روبرو شده است. این فیلم که بدون حجاب اجباری و تن دادن به سانسورهای مرسوم وزارت ارشاد ساخته شد با پروندهسازی نهادهای امنیتی برای سازندگان و بازیگران آن رو به رو شده است.
بهتاش صناعیها و مریم مقدم سازندگان از مدتها پیش ممنوعالخروج شدند و امکان حضور در فستیوالهای بینالمللی که فیلم در آنها نمایش داده شد و حتی جایزه گرفت، از دست دادند.
بهمن ماه امسال اعلام شد که کیفرساخت عوامل و سازندگان این فیلم با اتهامهای مختلفی از جمله«تبلیغ علیه نظام»، « تهیه و تولید فیلم با محتوای مبتذل»، «جریجهدار کردن عفت عمومی» و«نمایش فیلم بدون داشتن پروانه نمایش» صادر شده است. حالا لیلی فرهادپور از برگزاری دادگاه عوامل این فیلم خبر داده است. بر اساس نوشته خانم فرهادپور بهتاش صناعیها و مریم مقدم، سازندگان فیلم، متهمان ردیف اول و دوم غلامرضا موسوی تهیه کننده این فیلم، متهم ردیف سوم، لیلی فرهادپور متهم ردیف چهارم و اسماعیل محرابی دیگر بازیگر این فیلم متهم ردیف پنجم این پرونده معرفی شدهاند. او نوشته قاضی پرونده در جایگاه دادستان نشسته بوده و دادگاه آنها بیش از دادگاه شبیه محکمه بوده است. او در بخشی از این یادداشت نوشته است: «حساس نمیکنی که قضاوت میشوی، احساس میکنی فقط محاکمه میشوی.»
متن کامل یادداشت لیلی فرهادپور را میتوانید در زیر بخوانید:
برای ثبت در تاریخ
دیروز شنبه یازدهم اسفند دادگاه ما بود..
اما نه دادگاه نبود محاکمه بود و شاید محکمه…
خیابان معلم دادگاه انقلاب – طبقه چهارم شعبه ۲۶ به ریاست قاضی ایمان افشاری
محاکمه عوامل فیلم کیک محبوب من
اتاق دادگاه چندان بزرگ نبود. جایگاه قاضی آن بالا بود و کنارش منشی یا دادیار (یا نمی دانم کی)
جایگاه با چوب قهوهای رو به حضار قرار داشت
سه ردیف صندلی چیده بودند روبروی جایگاه قاضی ما متهمین را به ترتیب ردیف صدا کردند.
پنج تایمان در ردیف اول و یک نفر (فیلمبردار) در ردیف دوم نشستیم.
بقیه صندلی ها را همراهان که از خانه سینما آمده بودند پر کردند.
من متهم ردیف چهارم بودم بعد از بهتاش صناعی ها ، مریم مقدم (کارگردانان) غلامرضا موسوی (تهیه کننده)
کنار من متهم ردیف پنجم آقای اسماعیل محرابی در آخرین صندلی ردیف اول نشست.
در طرف چپ اتاق عمود به ما و جایگاه قاضی، سه صندلی برای وکلا گذاشته بودند . وکیل اصلی پرونده دکتر آگاه بود که استاد دانشگاه و وکیلی بسیار خوش برخورد. مودب و محترم …
روبروی جایگاه وکلا یک میز بود با یک صندلی که روی میز نوشته شده بود جایگاه «دادستان» و ماجرا همینجا شروع میشود…
اینجا که در این جایگاه «دادستان» کسی نمینشیند!
قاضی، هم قاضی هست و هم دادستان،ولی بیشتر دادستان است.
بنابراین احساس نمیکنی که قضاوت میشوی،احساس میکنی فقط محاکمه میشوی.
احساس میکنی دادستان از جایگاهی که باید همتراز تو و وکلا باشد ارتقا یاقته و آن بالا نشسته تا مرتب ترا متهم کند، محکوم کند…
دلت میخواهد نقاب دادستان را از چهره قاضی برداری تا قاضی را ببینی، لحظات کمی خیلی کم شاید این نقاب برداشته میشود.
قاضی – دادستان با من و محرابی محترمانه رفتار کرد . قاضی بود بیشتر تا دادستان
اما فقط با من و محرابی
روز سختی بود اما گذشت…