سابقه دستگاههای امنیتی جمهوری اسلامی در قتل هنرمندان مستقل و منتقد زوایای ابهامآمیز این پرونده را پیچیدهتر کرده است
در ادامه ابهامها درباره جزئیات قتل داریوش مهرجویی، کارگردان نامدار ایرانی، و همسرش وحیده محمدیفر اکنون وکیل این خانواده میگوید تماسها، برنامهها، تصاویر و «اطلاعات مهم» از تلفن همراه متهمان و دو مقتول این پرونده پاک شده است.
مانوش منوچهری در گفتگو با روزنامه اعتماد گفت: «بسیاری از تماسهای گوشیهای مقتولان نیز که روز آخر با آنها گرفته شده بود، پاک شده است. همینطور اپلیکیشنهای واتسآپ، تلگرام یا اینستاگرام از گوشی مقتولان و متهمان پاک شده و در موبایلها اصلا موجود نبود.»
با گذشت بیش از یک سال از قتل یکی از محبوبترین و تاثیرگذارترین کارگردانان تاریخ سینمای ایران به همراه همسرش، همچنان جزئیات این پرونده مبهم و نامشخص است. این در شرایطی است که وکیل خانواده مهرجویی پیش از این گفته بود «متهمان بازداشتی تنها اجراکننده دستور شخص دیگری بودند»، و کریم، متهم ردیف اول نیز، که بهمن سال گذشته به اعدام محکوم شد، مدعی است که اتهام قتل را نمیپذیرد و در بازجوییها «تحت اجبار» به قتل اعتراف کرده است.
مانوش منوچهری در ادامه این گفتگو همچنین با تاکید بر اینکه «متهمان انگیزه کافی برای جنایت علیه این دو نفر نداشتند» و در کنار طرح سوالاتی مانند عدم وجود رد خون مهرجویی روی آلت قتاله یا پاک شدن اپلیکیشنهای موبایلها و نبود عنصر معنوی جرم در پرونده، توضیح داد که «متاسفانه تاریخ تنظیمات بعضی تلفنها هم تغییر کرده بود».
این وکیل دادگستری معتقد است که اگر انگیزه متهمان از ارتکاب این دو قتل سرقت اجناس باارزش بوده میتوانستند در ساعاتی که این زوج در ویلا حضور نداشتند یا دستکم یکی از آنها در خانه حضور داشت برای سرقت اقدام کنند.
پیش از این و در پی برگزاری دور دوم رسیدگی به پرونده قتل داریوش مهرجویی و همسرش در روزهای ۲۴ و ۲۵ شهریورماه امسال، کریم در آخرین اعترافهایش گفت: «من باغبان پنج باغ بودم و صاحبان باغها به من اعتماد داشتند. اگر قصد سرقت داشتم میدانستم که صاحبان باغها کلید گاوصندوقها را کجا میگذارند و سرقت میکردم. ماهیانه ۴۰ میلیون تومان درآمد داشتم و نیازی نبود مرتکب قتل شوم.»
روزنامه اعتماد در گزارشی با استناد به اطلاعات موجود و تایید وکلای متهمان و شاکیان، نوشته است که به جز اظهارات متهمان، هیچ مدرکی دال بر حضور آنها در صحنه وقوع جرم وجود ندارد. همین ابهامها موجب شد تا دیوان عالی کشور در تیرماه سال جاری با اعلام نقص تحقیقات، پرونده را برای رفع ایراد و رسیدگی مجدد به دادگاه کیفری۱ استان البرز ارجاع دهد.
قبل از آن دادگاه بدوی، متهم ردیف اول پرونده را به قصاص نفس، حبس، شلاق و دیه، و میر ویس و داوود، متهمان ردیف دوم و سوم، را به ۳۶ سال حبس تعزیری، شلاق و دیه محکوم کرده بود. همچنین اسکندر، متهم ردیف چهارم، به تحمل هشت سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
قتل بسیاری از هنرمندان مخالف و منتقد جمهوری اسلامی در دهههای اخیر، ازجمله در ماجرای معروف «قتلهای زنجیرهای» در دهه شصت، موجب شده است تا شماری از روزنامهنگاران و شهروندان در ایران، با نگاه تردیدآمیز به ادعاهای قوه قضائیه، قتل مهرجویی و همسرش را به اقدامات سرکوبگرایانه ماموران امنیتی نظام مرتبط بدانند.
بهخصوص آنکه مهرجویی نیز در جریان اعتراضات سراسری مردم ایران در سال ۱۴۰۱ از معترضان حمایت کرده بود.
همچنین در پرونده کیومرث پوراحمد، دیگر کارگران و نویسنده نامدار ایرانی که فروردین ۱۴۰۲ جان باخت، مقامهای انتظامی و قضایی اعلام کردند که او خودکشی کرده است، ولی یک سال بعد توران پوراحمد، خواهر این کارگردان، اعلام کرد که معتقد است او «کشته شده است» و در ادامه نوشت: «عزیز دلم… برادر من پایش به جایی گیر نکرد، ولی اول شکنجهاش کردند و بعد جسد بیجانش را به دار آویختند.»
پگاه پوراحمد، دختر کیومرث پوراحمد، نیز در گفتگویی با روزنامه اعتماد گفت: «ما مطمئنیم و میدانیم که پدرم خودکشی نکرده است. پدرم قرار بود برای تدوین فیلم پرونده باز است به تهران برگردد و برای آینده برنامه داشت. همینقدر میگویم که پدرم میدانست چه بلایی میخواهد سرش بیاید. ولی اینکه خودش را کشته باشد به هیچوجه درست نیست.»