چند روز قبل با دوستی دیرین از طریق شبکه‌های اجتماعی، پیام رد و بدل می‌کردیم و طبق معمول به صحرای سیاست زدیم. در زمان جریانات انقلاب زن زندگی آزادی، آن خیزش را و اساسا انقلاب را بی ثمر  و مرا در انقلاب ۵۷، مقصر میدانست!! آنرا نشنیده گرفتم. اینبار اما طی بیان نوستالژیها، باز هم این مورد را تکرار کرد. هر چند حدودا هم و سالیم و در دوره انقلاب، هر دو کمتر از ۱۰ سال سن داشتیم و خود در این موارد بی تاثیر بودیم، اما شاید اشاره ایشان، به بزرگان خانواده بوده که در بعضی از راهپیمائیها شرکت داشتند. به همین دلیل از جانب خود و بزرگانی که با طرز فکرشان و رویه و عملشان آشنا بودم و هستم، معذرت خواهی را لازم و ضروری می‌دانم.

معذرت می‌خواهیم اگر بدنبال عدالت اجتماعی بودیم.

معذرت می‌خواهیم اگر در مقابل دیکتاتوری و استبداد، ایستادیم و سر فرود نیاوردیم.

معذرت می‌خواهیم اگر به نسبت اختناق و  سانسور معترض بودیم.

معذرت می‌خواهیم اگر با نظام تک حزبی و حزب فرمایشی مخالف بودیم.

معذرت می‌خواهیم اگر می‌پنداشتیم، نفت و در آمد آن نباید به یک خاندان تعلق داشته باشد و با وجود فقر و حلبی آبادهای بیشمار در ایران، نباید در کشورهای دیگر صرف شود.

معذرت می‌خواهیم اگر استقلال کشور و استقلال سه قوه و حاکمیت قانون را طالب بودیم.

معذرت می‌خواهیم اگر با ظلم، فساد، غارت و  رانتخواری مخالف بودیم.^۲

معذرت می‌خواهیم که با پوشش اجباری زنان در دوره‌های مختلف مخالفت کردیم.

معذرت می‌خواهیم اگر با بندگی، دستبوسی و چکمه لیسی مخالفیم.

معذرت می‌خواهیم که ارزشی برای اسپرم مقدس(چه مذهبی و چه سلطنتی) قائل نیستیم.

معذرت میخواهیم که با تقدس گرایی مخالفیم.

معذرت می‌خواهیم که ایران را برای همه ایرانیان می‌دانستیم.

معذرت می‌خواهیم که جای منتقد و مخالف را  کنج زندان یا غربت نمی‌دانستیم.

معذرت می‌خواهیم که با فرهنگ لمپنیزم و فاشیزم قبلی و فعلی که نمودهای بارز آن شعبان جعفری و نایب و الله کرم و ….مخالف بودیم.

معذرت می‌خواهیم که با رهبر تراشی از هر نوع مخالفیم (چه بی‌بی‌سی در گذشته و چه من و تو و ایران اینترنشنال در حال حاضر).

معذرت می‌خواهیم که بدنبال پاسخگو بودن مسئولین بودیم و تبعیض و نگاه از بالا مخالف بودیم.

معذرت می‌خواهیم که جمله “خودش خوب بود (یا هست) اما اطرافیانش بد بودند (یا هستند)” را توهین به شعور همگانی می‌دانیم.

معذرت می‌خواهیم که حافظه تاریخی را داریم و واقعیتها را در ویدیوهای ساختگی صاحبان زَر و زور و زِر نمی‌بینیم.

معذرت می‌خواهیم که بدنبال آگاهی و مسئولیت پذیری بودیم نه منجی و قهرمان.

معذرت می‌خواهیم  که با هر استبدادی مخالفیم و بحث بر سر “استبداد خوب” و “استبداد بد” مضحک میدانیم!
—————————

۱/ این مطلب را چند ماه قبل نوشتم. این دوست دیرین، پس از شنیدن توهینهای طرفداران سلطنت به بقیه در کلابهاوس و خواندن کامنتهای پر ناسزا و دیدن رفتار آنان از نزدیک و پی بردن به جعل خبر و بزرگنمایی برخی رسانه‌ها، از دیدگاه آنان بسیار فاصله گرفته.

۲/ محض یادآوری: شخص اول مملکت در واپسین روزهایی که سرنگونی را حتمی میدید، در نطق مشهور”من صدای انقلاب شما را شنیدم” گفت: “….. شما ملت ایران علیه ظلم و فساد بپا خواستید. انقلاب ملت ایران نمیتواند مورد تأیید من بعنوان پادشاه ایران و بعنوان یک فرد ایرانی نباشد…”

پس امروز چگونه است که برخی همان استبداد را در زرورق می‌پیچند و تقدیس می‌کنند؟