در بررسی پدیدههای گوناگون، دریچهای که برای ورود به بحث انتخاب میکنیم، در تحلیل و نتیجهگیری ما نقش کلیدی ایفا میکند. دریچهای که نگارنده همواره در نوشتههای پیشین خود از خلال آن به پدیدههای اجتماعی و سیاسی نگریسته دموکراسی و حقوق بشر بوده است. از این منظر، بارها اصل نظام جمهوری اسلامی را از بیخ و بن و در همهٔ ابعاد آن نقد و نفی کرده و خواهان گذار از آن شده است و در این راستا بارها به سیاستهای ضد ایران و ایرانی و ویرانگر آن، چه در عرصهٔ ملی و چه در عرصهٔ منطقهای، اشاره نموده است.
اکنون میبینیم که دولت اسرائیل، با نقض کلیهٔ قوانین بینالمللی، به میهن ما حمله کرده است. هر چند نقش جمهوری اسلامی و مسئولان نابخرد و بیکفایت آن در ایجاد این وضعیت اسفبار آشکار است و شایستهٔ نکوهشهای فراوان، اما از دیگر سو، چگونه میتوان در برابر این تجاوز آشکار به ایران و حقوق ملی ایرانیان سکوت کرد؟ نظامهای سیاسی میآیند و میروند، اما ایران باید بماند.
نگارنده ضمن محکوم کردن این حمله، بار دیگر بر ضرورت گذار از جمهوری اسلامی به سوی حکومتی دموکراتیک و مبتنی بر حقوق بشر تأکید میورزد، تحولی که باید به دست توانای مردم ایران صورت بگیرد.
امیر بیگلری، ۲۴ خرداد ۱۴۰۴