حامد آئینهوند(دانشآموخته روابط بینالملل و عضو همبستگی جمهوریخواهان)
🔻سر مقامات جمهوری اسلامی، بهویژه آیتالله خامنهای و فرماندهان سپاه و متحدانشان در جناح اصولگرا، در جنگ ۱۲ روزه به سنگ واقعیت خورده است. بقایشان در این است که سر عقل بیایند و ستیز با نظم منطقهای و نظام بینالملل از یک سو، و جنگ و منازعه با نسل جوان کشور در انتخاب سبک زندگی از سوی دیگر را کنار بگذارند. البته انتظار اینکه این پارادایم شیفت در سیاست داخلی و خارجی را، بعد از رخدادهای تحقیرآمیز اخیر، بهسرعت عملیاتی کنند واقعبینانه نیست، اما نشانههای آن برای کاهش التهاب و امید به آینده باید بهسرعت بروز یابد.
🔻همه دلسوزان کشور باید در این مسیر به نظام مستقر کمک کنند و از همه مهمتر، نظام باید دست خود را بهسوی نخبگانی که زندانی یا خانهنشین کرده دراز کند و از آنان یاری بخواهد. بهرغم نقدهایی که به عملکرد سیاسی گذشته مصطفی تاجزاده دارم، و ضمن احترام به همه چهرههای سیاسی، تصور میکنم ایشان با بینش جدیدی که از صحنه دارد، میتواند نقش راهبردی در این زمینه ایفا کند. البته مقدمه این نقشآفرینی، آزادی ایشان و همه زندانیان سیاسی از زندان است.
🔻واقعاً نیازی به این هزینه سنگین برای فهم اینکه تحریم نعمت نیست و فیلترینگ سیاست درستی در مقابله با گردش آزاد اطلاعات نیست، وجود نداشت. نظام با فقیر کردن ملت و فیلترینگ گسترده، ریسک جاسوسی را در کشور بهشدت افزایش داد و نتایج تلخ آن را امروز مشاهده میکند. به مقامات نظام هشدار میدهم: اگر بهجای پیگرفتن پارادایم شیفت در سیاست داخلی و خارجی، مسیر اشتباه خشونت، سرکوب و اعدام را در پیش بگیرید، انقلابی خسارتبار را به کشور تحمیل میکنید که از شرح پیامدهای آن بر خود میلرزم.
🔻واضح است که در برابر این پارادایم شیفت، مقاومتهای جدی وجود دارد و ذینفعان وضعیت پیشاجنگ در برابر آن مقاومت میکنند. اما اگر خود آنان نیز با «عقل سرد» به صحنه بنگرند، دست از مقاومت برمیدارند تا جان، مال و بقای خود را تضمین کنند. بهتر است از منافع مالی و سیاسی حداکثری برای جلوگیری از بههم خوردن نظم سیاسی و فروپاشی شیرازهٔ امور کشور چشمپوشی کنند و بدانند که در غیر این صورت، هم خودشان و هم کشور را با مخاطراتی روبهرو خواهند کرد که، بهقول عوام، «کاسهٔ چهکنم» از دستشان نخواهد افتاد.
🔻کنارهگیری آیتالله خامنهای از قدرت، حذف ولایت فقیه از قانون اساسی و برگزاری انتخابات آزاد، سه رکن اساسی برای گذار از وضعیت فعلی هستند. پس از این اقدامات نیز باید بهسراغ ادغام سپاه و ارتش رفت. قابل درک است که ذینفعان وضع موجود تمایلی به این تغییرات ندارند، اما توجه داشته باشند که رویگردانی از این تغییرات هیچ معنایی جز گشودن درهای بیثباتی شدید در کشور نخواهد داشت.
🔻نظام نباید در برابر مردمی که، با وجود نارضایتی عمیق از مقامات و سیاستهای جمهوری اسلامی، از همراهی با فراخوانهای خیابانی در شرایط جنگی بهخاطر حفظ تمامیت ارضی کشور و اولویت دادن به مسئلهٔ دفاع از میهن امتناع کردند، ناسپاسی کند. ناسپاسی یعنی اینکه بهجای در دستور کار قرار دادن پارادایم شیفت، مسیر معکوس را طی کند. اگر چنین کند، مژده این است که انقلاب و دخالت خارجی را با هم تجربه خواهد کرد. یکبار زمینهٔ تهاجم به کشور به دلیل جاهطلبی هستهای کافی بود؛ زمینهٔ تهاجم دیگری به ایران را به دلیل مسئولیت حمایت (R2P) فراهم نکنید.