حکومتی که مدعی بود «جنگ نمی شود و مذاکره هم نمی کنیم» در نتیجه تجاوز اسرائیل و ضربات مرگباری که در جنگ ۱۲ روزه متحمل شد، وارد فاز جدیدی از بحران شد. مخفی شدن خامنه ای که بیش از یک ماه به درازا کشیده و ابهام در مورد جانشینی و دوران پسا خامنه ای ، بحران مذکور را باز هم شدید تر کرده است. در چنین شرایطی، خطر سرکوب فعالین مدنی و اجتماعی که کارد فقر و فلاکت به استخوانشان رسیده و حتی توسل به « کشتار درمانی » و تکرار جنایت سال ۶۷ ، به خطری جدی بدل شده است. مصوبه فاشیستی مجلس رژیم که در خدمت کشتار بی گناهان به بهانه مضحک « جاسوسی » تدوین شده است، بخشی از برنامه جنون آمیز سرکوب و حل و فصل مساله قدرت در سایه آن است . تلاش برای دفاع از جان و آزادی زندانیان سیاسی و متوقف کردن ماشین اعدام و ترور، دیگر فقط یک وظیفه حقوق بشری نیست و به مثابه تلاشی مهم برای جلوگیری از اجرای نقشه های شوم سرکوب و کشتار ، دارای اهمیت راهبردی است. زندانیان سیاسی، از زینب جلالیان تا مصطفی تاجزاده تا هم میهنان کرد و عرب و افغان مان ، همگی قربانیان بی عدالتی و سرکوبگری حکومتی هستند که در همه عرصه ها شکست خورده و به آخر خط رسیده است. نباید اجازه داد که بار دیگر فاجعه بزرگتری را به ایران تحمیل کنند. کارزار برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی پایان دادن به مجازات غیر انسانی اعدام، وظیفه همه ایرانیان است و ما در خارج می توانیم با تشریک مساعی و مبارزه مشترک، زندانیان سیاسی را آزاد کنیم و با تضمین امنیت فعالین مدنی، طرح های شوم و ضد انسانی اقتدارگرایان را با شکست مواجه کنیم.