شعرى از محمدعلى سپانلو برای داريوش فروهر

شانزدهمین سالگرد قتل قهرمانان نهضت ملی ایران: مرد 

مرد:

می‌گذری از‌ميان خلوتِ دهليز

قد‌ تو‌اندر‌غبار حادثه پيدا

با‌ دو‌سبيل بلند و‌ تيره

که ميراث

می‌بری از روح ياغيان مجاهد،

بين دو ديوار، بين اين دژ متروک

تنها؛ تنها تو عليه‌ی جهانی

پشت به خورشيد، معبرجريانی

*

آه تو اين گَردخيزِ باد پديدار

پيکره‌ی سنگ، استقامت ديوار

ميوه ی فصل حقيقتی‌ که دگر مرد!

بين شب و بوی کاهگل که می‌آيد

از کف نمناک اين حياط غروبی

از دل غمناک اين همه درچوبی

اينهمه آه از موج ديده بردالان

وهمه اين خط و يادگار‌ به زندان

تنها، تنها تومی‌توانی بگشاد

صندوق يادبودهای منان را

اسناد ورشکستگی جهان را

فاجعه‌ی آن گذشته را‌که اگر‌نيست

گردش آينده را‌که ..هرگز…هرگز….هرگز

*

ليک تو‌بی‌اعتنا‌ به‌ آنچه افتاد

با‌سرت از هايهوی معرکه‌ها پُر

موج جماعات و التهاب نفس‌بُر

حادثه می‌سازی از گذشته‌ی فرمند

روح تو‌ بالنده، آسمان‌ به تونزديک

تا‌کی اين قفل از تن تو گشايند

سازمانهای جبهـه ملـی ایـران در خارج از کشور شاخه آمریکا