اظهارات اخیر اولگا توکارچوک، نویسندهٔ برندهٔ نوبل ادبیات، دربارهٔ هوش مصنوعی و استفاده از این ابزار مدرن برای نوشتن، بحثهایی را در محافل ادبی، رسانهها و شبکههای اجتماعی پیرامون حد و حدود مداخلهٔ هوش مصنوعی در خلق ادبی به راه انداخته است.
در سال ۲۰۱۸، توکارچوک پانزدهمین زنی بود که به دریافت نوبل ادبیات نائل شد و از آن زمان تاکنون میلیونها نسخه از آثارش در سراسر جهان فروش رفته و کتابهایش به بیش از ۴۰ زبان از جمله فارسی ترجمه شدهاند.
این نویسنده دربارهٔ هوش مصنوعی چه گفت و اساساً نویسندگان بزرگ جهان با هوش مصنوعی چگونه تعامل میکنند؟
«زمان، زمانِ کتابهای حجیم نیست»
اظهارات اولگا توکارچوک که روز ۲۹ اردیبهشت در پنلی در کنفرانس ایمپکت در شهر پوزنان لهستان بیان شد، بار دیگر این نویسندهٔ برجستهٔ لهستانی را در مرکز یک جنجال فرهنگی قرار داد.
رویداد ایمپکت (Impact) در پوزنان از بزرگترین رویدادهای تجاری در لهستان است.
برگزارکنندگان این رویداد سالها است که بر رویکردی چندرشتهای نسبت به جهان تأکید دارند و در مجموعهای از مناظرهها، پنلها و مصاحبهها، در کنار شناختهشدهترین کارآفرینان، هنرمندان، نویسندگان، بازیگران، کارگردانان و برندگان جایزهٔ نوبل نیز دیدگاههای خود را دربارهٔ جهان مطرح میکنند.
توکارچوک در سخنان خود به پرسشهایی دربارهٔ وضعیت مطالعه و کتابخوانی معاصر پاسخ داد.
او گفت: «به نظر میرسد جهان، با این شتاب ویرانگرش، دیگر شایستهٔ رمانهای بزرگ و دشوار نیست. تعداد کسانی که چنین کتابهایی را خواهند خواند، بهسادگی کمتر میشود. زمانی برای آنها تقاضا وجود داشت، امروز خواندن یک کتاب حجیم برای بسیاری از افراد واقعاً چالشی سنگین است و من مدام با این واقعیت روبهرو میشوم که خوانندگان از طریق خلاصهها میفهمند کتابها چگونه پایان یافته است.»
این نویسنده افزود: «این واقعاً انگیزهبخش نیست، زیرا موضوعاتی وجود دارند که نمیتوان آنها را کوتاه روایت کرد. جهان بهسادگی بیش از حد پیچیده است.»
توکارچوک گفت: «ما پارادوکسی تراژیک آفریدهایم: جهانی که پیرامون ما در هر زمینهای بهشدت پیچیدهتر میشود، اما خوانندهٔ امروزیِ گرفتار و شتابزده، با اضطراب به دنبال روایتهایی کاملاً ساده و مطلقاً تکبعدی است، و در این مسیر توانایی انسان، درک پیچیدگی واقعیت را از دست میدهد.»