جنگ آمریکا و ایران فقط در آسمان، دریا و خاک جریان ندارد؛ بخشی از آن در مدارهای پایین زمین میگذرد؛ جایی که هزاران ماهواره کوچک استارلینک، متعلق به شرکت اسپیساکس ایلان ماسک، به یکی از حلقههای حیاتی عملیات نظامی آمریکا تبدیل شدهاند.
گزارشی اختصاصی از خبرگزاری رویترز نشان میدهد که در همان هفتههایی که پهپادهای انتحاری آمریکا، با اتکا به ارتباط ماهوارهای استارلینک، در جنگ علیه ایران دستاوردهای ملموستری پیدا میکردند، مدیران ارشد اسپیسایکس به این نتیجه رسیدند که پنتاگون باید برای این دسترسی پول بیشتری بپردازد.
به گفته دو منبع آگاه و بر اساس اسناد پنتاگون که رویترز دیده است، اسپیسایکس گفته ارتش آمریکا برای هر پایانه حدود پنج هزار دلار میپردازد، در حالی که در عمل از سطحی از خدمات استفاده میکند که به گفته این شرکت، به ماهانه حدود ۲۵ هزار دلار نزدیکتر است.
پس از انتشار گزارش رویترز، ایلان ماسک اعلام کرد سامانه غیرنظامی استارلینک بهطور نادرست «برای اهداف نظامی» استفاده شده و «شرکت» مقصر بوده، نه پنتاگون.
سخنگوی پنتاگون نیز گزارش رویترز را «غلط» خواند، اما جزئیات بیشتری ارائه نکرد و گفت اسپیساکس همچنان «شریکی قوی و ارزشمند» برای وزارت جنگ آمریکا است.
اما جزئیات گزارش از چه قرار بود؟
محور اصلی اختلاف، استفاده از استارلینک در پهپادهای انتحاری لوکاس بود؛ پهپادهایی ارزانقیمت که در گزارش رویترز با پهپادهای «شاهد» ایرانی مقایسه شدهاند و میتوانند بر فراز منطقه هدف پرسه بزنند و سپس با شیرجه به هدف برخورد کنند.
اسپیسایکس میگفت این پهپادها در شرایطی کار میکنند که بیشتر به سطح خدمات هوانوردی شباهت دارد، نه خدمات زمینی یا جابهجایی معمولی. مقامهای پنتاگون اما پاسخ میدادند که تعرفه ۲۵ هزار دلاری برای هواپیما طراحی شده، نه پهپاد انتحاریای که فقط برای چند دقیقه یا چند ساعت به اتصال ماهوارهای نیاز دارد.
با این حال، پنتاگون که همزمان حملات خود علیه ایران را افزایش میداد، در نهایت با افزایش قیمت پیشنهادی اسپیسایکس موافقت کرد؛ تصمیمی که بنا بر گزارش رویترز، هزینه هر پهپاد لوکاس را تقریباً دو برابر کرد. قیمت اولیه هر واحد این پهپاد حدود ۳۰ هزار دلار بود.
این اختلاف مالی، بهخودیخود، شاید فقط یک مناقشهٔ قراردادی میان دولت و یک پیمانکار دفاعی به نظر برسد، اما اهمیت واقعی آن در جای دیگری است؛ اینکه بخشی از توان جنگی آمریکا اکنون به زیرساختی متکی شده که مالک و کنترلکنندهٔ اصلی آن نه دولت، بلکه یک شرکت خصوصی به رهبری ایلان ماسک است.
استارلینک، با حدود ۱۰ هزار ماهواره در مدار پایین زمین، به ابزاری مهم برای ارتباطات در جنگ و مناطق دورافتاده تبدیل شده و نفوذ ژئوپولیتیک ایلان ماسک را افزایش داده است.
این شبکه بهدلیل ساختار ماهوارهای و حرکت سریع ماهوارهها، در برابر قطع و اختلال مقاومتر از شبکههای کابلی و تلفن همراه است و از کار انداختن آن در سالهای اخیر برای حکومتهایی مانند جمهوری اسلامی در ایران دشوارتر بوده است.
ادامه در رادیو فردا