فشار بر زندانیان سیاسی، بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و خانوادههای آنان در چند زندان ایران شدت گرفته است. در روزهای اخیر، یک معترض در قزوین به اعدام محکوم شده، دو زن زندانی در مشهد بهصورت تنبیهی از حقوق اولیه محروم شدهاند، چند زندانی سیاسی بیمار در اوین از درمان تخصصی بازماندهاند و احضار و اجرای حکم علیه شهروندان معترض ادامه یافته است.
سنگینترین گزارش مربوط به کمال خانبابایی، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در قزوین است. او که در زندان چوبیندر قزوین نگهداری میشود، از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب قزوین به ریاست قاضی اسدی، به اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده است. بر اساس گزارش هرانا، یکی از مصادیق اتهامی مطرحشده علیه او شکستن دو دوربین عنوان شده است. خانبابایی پس از بازداشت در ۲۵ دیماه، حدود ۱۰ روز در بازداشتگاه اداره اطلاعات تحت بازجویی و ضربوشتم برای اخذ اعتراف اجباری قرار داشته است. پرونده او اکنون پس از اعتراض به رأی، به دیوان عالی کشور فرستاده شده است.
در زندان وکیلآباد مشهد نیز فشار بر زندانیان زن شدت گرفته است. آذر یاهو، شهروند ۳۸ ساله، با گذشت ۱۲۵ روز از بازداشت همچنان بلاتکلیف در این زندان نگهداری میشود. او از ۱۴ تیرماه بهصورت تنبیهی از حق تماس تلفنی و ملاقات با خانواده محروم و به بند شش زندان منتقل شده است. مسئولان زندان دلیل این اقدام را انتشار مطلبی درباره وضعیت او در زندان اعلام کردهاند، اما منبع نزدیک به خانواده گفته است او چنین مطلبی منتشر نکرده است. آذر یاهو با اتهام «همکاری با اسرائیل» روبهروست؛ اتهامی که بنا بر گزارشها به فعالیتهای مجازی، استفاده از استیکر، و همچنین حضور در خیابان و رقصیدن در روز مرگ علی خامنهای نسبت داده شده است.
محبوبه شعبانی، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، نیز در همان زندان بهصورت تنبیهی به بند قرنطینه منتقل شده است. به گفته منبع نزدیک به خانواده، او با این انتقال مخالفت کرده، اما مأموران زندان با خشونت او را به قرنطینه بردهاند. مسئولان زندان دلیل این اقدام را انتشار فایل صوتی به بیرون از زندان عنوان کردهاند، در حالی که خانواده میگوید هیچ فایل صوتی از سوی او منتشر نشده است. محبوبه شعبانی با اتهاماتی مانند «اقدام عملیاتی جهت تحکیم اسرائیل، آمریکا و عوامل وابسته به گروههای اپوزیسیون» روبهروست؛ اتهامی سنگین و مبهم که نشاندهنده امنیتیسازی گسترده اعتراضات پس از جنگ و بحران اخیر است.
در زندان اوین، دو زندانی سیاسی بیمار از رسیدگی پزشکی محروم ماندهاند. سیامک امینی، زندانی سیاسی دهه شصت و محبوس در سالن یک بند هفت اوین، به بیماری خودایمنی و پوکی استخوان شدید مبتلاست، اما بیش از یک سال است بهدلیل خودداری از پوشیدن لباس زندان، از اعزام مؤثر به بیمارستان و دریافت آمپول ضروری محروم شده است. او باید هر چهار ماه یکبار داروی تخصصی دریافت کند، اما خانوادهاش با وجود گرفتن چند نوبت درمان، موفق به تکمیل روند درمان او نشدهاند. محرومیت از درمان در مورد او به شکستگی دنده و تشدید بیماری منجر شده است.
محمد معیدی شکیب، زندانی سیاسی دیگر در اوین، نیز در اعتراض به محرومیت از درمان تخصصی دست به اعتصاب زده است. او از بیماری قلبی، عارضه پروستات و دیسک کمر و گردن رنج میبرد و از ۷ تیرماه در اعتراض به جلوگیری از اعزام به مراکز درمانی خارج از زندان در اعتصاب است. بنا بر گزارش هرانا، پس از آغاز اعتصاب، رئیس زندان او را تهدید کرده است که در صورت ادامه اعتراض، به بیمارستان روانپزشکی رازی، امینآباد، منتقل خواهد شد.
در پروندهای دیگر، پروین سلطانی، شهروند ساکن تهران و دخترخوانده کاظم علینژاد، زندانی سیاسی اوین، بهصورت تلفنی به اداره اطلاعات تهران احضار شده است. دلیل احضار او، انتشار مطالبی در حمایت از اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴ عنوان شده است. همچنین سیداحمد سیدعبداللهی، مشاور و روانشناس ساکن بروجن، برای اجرای حکم حبس احضار شده و باید پنج ماه و هفت روز زندان را تحمل کند. او پیشتر بهدلیل انتشار ویدئویی به زبان انگلیسی خطاب به رئیسجمهور آمریکا و ارسال آن برای یک رسانه مخالف حکومت، به حبس و محرومیت از خدمات عمومی و اجتماعی محکوم شده بود.
در رشت، شریفه محمدی، فعال کارگری، پس از پایان مرخصی و مخالفت مسئولان قضایی با تمدید آن، به زندان لاکان بازگشته است. او پیشتر با اتهام «بغی» به اعدام محکوم شده بود؛ حکمی که بعداً با یک درجه تخفیف به ۳۰ سال زندان تبدیل شد. پرونده شریفه محمدی از نمونههای شاخص تبدیل فعالیت کارگری و مدنی به اتهامات سنگین امنیتی است.
در کنار این موارد، وضعیت کریگ و لیندزی فورمن، زوج بریتانیایی محبوس در اوین، نیز وخیم گزارش شده است. آنان که به اتهام «جاسوسی» هر یک به ۱۰ سال حبس محکوم شدهاند، همچنان در اعتصاب بهسر میبرند. لیندزی فورمن ۴۹ روز و کریگ فورمن ۵۸ روز است که در اعتراض به شرایط نگهداری، قطع تماس با خانواده و محرومیت از حقوق اولیه اعتصاب کردهاند. هر دو با کاهش وزن شدید، ضعف جسمی و محرومیت از دارو، لوازم بهداشتی، عینک و تماس با خانواده روبهرو هستند. فشار بر این زوج پس از مصاحبه با بیبیسی ورلد و اشاره آنان به آمار اعدامها در ایران تشدید شده است.