در آستانه پنجمین سال قدرتگیری طالبان محدودیتها علیه زنان در این کشور افزایش یافته است
عکس: Omer Abrar/AFP/Getty Images
گزارشی از سازمان ملل متحد، واقعیت تلخ زندگی زنان در افغانستان را آشکار میکند. .زنان تقریباً دیگر از خانه خارج نمیشوند و برای این کار به اجازه یک مرد نیاز دارند. با این حال، بسیاری همچنان به آیندهای بهتر امیدوارند.
از زمان قدرتگیری طالبان ، این گروه اسلامگرا حقوق دختران و زنان در افغانستان را به شدت محدود کرده است. گزارشی از تشکل زنان سازمان ملل متحد، (UN Women)، ابعاد این محدودیتها را بهروشنی نشان میدهد.
سازمان ملل برای زنان (UN Women) اعلام کرد که مقامهای طالبان از زمان به قدرت رسیدن، بیش از ۱۰۰ فرمان علیه زنان و دختران صادر کردهاند؛ اقداماتی که تبعیض را نهادینه کرده و آنچه این سازمان “شدیدترین بحران حقوق زنان در جهان” توصیف کرده است، عمیقتر کردهاند.
طالبان میگویند حقوق زنان را مطابق با تفسیر خود از قوانین اسلامی و فرهنگ افغانستان رعایت میکنند.
بر اساس این گزارش، نزدیک به پنج سال پس از تسلط طالبان، زنان افغان تقریباً دیگر از خانههای خود خارج نمیشوند. ۵۲ درصد از زنانی که در نظرسنجی شرکت داشتهاند گفتهاند که تنها دو بار یا کمتر در ماه خانه را ترک کردهاند. همچنین ۹۰ درصد زنان اعلام کردهاند که پیش از خروج از خانه باید از یک عضو مرد خانواده که “محرم” است اجازه بگیرند.
در مقابل، این سازمان مینویسد که ۹۶ درصد مردان در این نظرسنجی هر روز خانه را ترک میکنند. بر اساس اعلام سازمان ملل، در دو مرحله و در سراسر کشور، بیش از ۲۰۰۰ نفر بهعنوان یک گروه نمونه نماینده جامعه مورد پرسش قرار گرفتهاند. نتایج این بررسیها میان مناطق روستایی و شهری متفاوت است.
از زمان به قدرت رسیدن طالبان در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، دختران و زنان اجازه حضور در مدارس متوسطه و دانشگاهها را ندارند. همچنین آنها از بخشهایی از بازار کار و زندگی حرفهای نیز کنار گذاشته شدهاند.
محدودیتهای شدید در دسترسی به آموزش
۶۵ درصد از زنان شرکتکننده در نظرسنجی سازمان ملل گفتهاند که زندگیشان پس از به قدرت رسیدن طالبان، برخلاف انتظارشان، بدتر شده است. آنها بهویژه محدودیتهای شدید در دسترسی خود و فرزندانشان به آموزش را از دلایل بدتر شدن چشمانداز زندگیشان عنوان کردهاند.
هفت نفر از هر ۱۰ زن گفتهاند که سلامت روانیشان در سال گذشته بدتر شده و از نظر روحی احساس “بد” یا “بسیار بد” داشتهاند. در مصاحبههای تکمیلی که سازمان ملل انجام داده است، زنان مشکلات روانی خود را تا حدی ناشی از محدودیتهای اعمالشده نیز دانستهاند.
دویچه وله را در واتساپ دنبال کنید
بسیاری از مادرانی که در این نظرسنجی شرکت کردهاند، گفتهاند که دخترانشان به جای تحصیل، به ازدواج اجباری یا ترتیبدادهشده روی میآورند، زیرا به گفته آنها “در غیر این صورت، گزینه واقعبینانه دیگری وجود ندارد”.
اما دختران بیشتر گفتهاند که تحصیل را بهعنوان یک بنبست میبینند. یکی از آنها گفته است: «مادرم تحصیل کرده است، اما با این حال تحصیلاتش او را به جایی نرساند.»
اینترنت بدون سانسور با سایفون دویچه وله
با این حال، زنان شرکتکننده در این نظرسنجی هنوز امید خود را بهطور کامل از دست ندادهاند. وقتی از آنها درباره مهمترین اهدافشان در زندگی سؤال شد، بیشتر آنها برابری حقوقی و اجتماعی را بهعنوان مهمترین هدف خود عنوان کردند و پس از آن، داشتن درآمد مستقل و داشتن خانه شخصی را مطرح کردند.
بر اساس این گزارش، ۶۸ درصد زنان همچنان امیدوارند که روزی بتوانند به این اهداف دست پیدا کنند.
بحران انسانی در افغانستان
افغانستان در حال حاضر، علاوه بر محدودیتهای اعمالشده علیه زنان، با یک بحران شدید انسانی نیز دستوپنجه نرم میکند.
بر اساس اعلام برنامه جهانی غذا (WFP)، در سهماهه نخست سال جاری، ۴۷ درصد افراد زیر ۱۸ سال در افغانستان دچار سوءتغذیه بودهاند.
کمبود بودجه برای برنامههای بینالمللی کمکرسانی، کاهش محصولات کشاورزی در پی خشکسالیها و همچنین بازگشت نزدیک به ۵.۹ میلیون نفر از مهاجران و پناهجویان از سپتامبر ۲۰۲۳به این کشور شرایط را دشوارتر کرده است.
از: دويچه وله
