نویسنده,مسعود آذر– بی بی سی فارسی
ترانه جدید داریوش اقبالی، که در آن از «توهم توطئه» و مسئولیت جمعی در سرنوشت امروز ایران میگوید، جنجالی در دنیای موسیقی و رسانهها به راه انداخته است. در شبکههای اجتماعی و فضای مجازی علاوه براینکه سطر به سطر ترانه نقد و تفسیر میشود، سوابق و گذشته این خواننده پرآوازه ایران نیز مورد موشکافی قرار گرفته است؛ از زندگی شخصیاش در سالهای دور و بریده جراید قبل از انقلاب و مواضع او در قبال انقلاب ۱۳۵۷ تا اعتراضات سالهای اخیر، یک به یک دست به دست میشود.
داریوش اقبالی، معروف به داریوش، که چند نسل با او و ترانههایش خاطره دارند، یکی از شناختهشدهترین چهرههای موسیقی پاپ ایران به شمار میرود. فعالیت هنری و ترانههایش معمولا مورد توجه طیفهای مختلفی از مردم قرار میگیرد. بخش بزرگی از علاقمندان و طرفدارانش، دلبستگی ویژهای به این خواننده دارند و مخالفانش نیز در جایگاه و اهمیت این خواننده در موسیقی ایران تردید ندارند.
شهرت داریوش فقط به صدای بم و ترانههای عاشقانه و غمگین او محدود نمیشود. همکاری او با ترانهسرایانی مانند ایرج جنتیعطایی، اردلان سرفراز و شهیار قنبری به شکلگیری آثاری انجامیده که بسیاری از آنها پس از چند دهه همچنان میان نسلهای مختلف شنیده و بازخوانی میشوند. شماری از این ترانهها جایگاه ماندگاری در موسیقی پاپ ایران پیدا کردهاند.
چند دهه فعالیت هنری و کنشگری داریوش باعث شده سخنان او، بهویژه مواضع سیاسیاش در کنسرتها و مصاحبهها، در جامعه و رسانهها بازتاب و واکنش زیادی داشته باشد.
داریوش مخالف جمهوری اسلامی است و در سالهای اخیر بارها بر اتحاد نیروهای مخالف برای رسیدن به آنچه «آزادی و رهایی ایران» میخواند، تاکید کرده است.
او در جریان جنبش «زن، زندگی، آزادی» با انتشار پستی در صفحه اینستاگرامش ضمن حمایت از اعتراضات ایران خواستار اتحاد همه گروههای سیاسی شد و گفت که «ما محکوم به پیروزی هستیم» و «چراغ اتحاد» باید روشن نگهداشته شود.
یکی از مواضعی که در سالهای اخیر بازتاب زیادی داشت، مخالفت داریوش با جنگ و دخالت خارجی در تعیین سرنوشت مردم ایران بود. او در مهرماه ۱۴۰۳ در یکی از برنامههایش با بیان اینکه در «کوله پشتی هیچ سرباز خارجی آزادی نیست» با حمله به ایران به شدت مخالفت کرد.
سخنان داریوش در آن تور موسیقی واکنشهای زیادی برانگیخت. او تاکید کرد که حکومت آینده ایران باید به دست خود مردم تعیین شود: «امیدوارم بعد از رفتن اینها، اتفاقی برای مملکت نیفته، هرج و مرج نشه، کشت و کشتار نشه، قانون حکم فرما باشه، توی مملکت باید قانون اساسی رعایت بشه، قانون اساسی که کسی دست نبرده . باشه توش، نه شیخ و نه شاه.». ادامه در بی بی سی فارسی