پس از هرمز، نوبت پاناما؟ رقابت چین و آمریکا بر سر آبراهی راهبردی

در حالی که جنگ ایران همچنان گذر کشتی‌ها از تنگه هرمز، یکی از مهم‌ترین مسیرهای کشتیرانی جهان، را مختل کرده است، هزاران کیلومتر دورتر گلوگاه راهبردی دیگری به کانون تازه تنش‌ها تبدیل شده است: کانال پاناما؛ آبراه حیاتی که اقیانوس‌های اطلس و آرام را به یکدیگر متصل می‌کند.

آمریکا هشدار داده است که افزایش نفوذ چین بر کانال پاناما شاید تجارت جهانی و امنیت بین‌المللی را تهدید کند.

چین با رد این اتهام، واشنگتن را متهم کرده است که این ادعا را بهانه‌ گسترش نفوذ و کنترل خود بر این آبراه کرده است.

پاناما که میان دو طرف گرفتار شده، بار دیگر بر حاکمیت خود بر کانال تاکید کرده و گفته است این آبراه همیشه بی‌طرف خواهد ماند.

کانال پاناما چیست و چگونه کار می‌کند؟

کانال پاناما آبراهی مصنوعی به طول ۸۰ کیلومتر است که از عرض باریکه پاناما عبور می‌کند و اقیانوس‌های اطلس و آرام را به یکدیگر می‌پیوندد.

این کانال به کشتی‌ها امکان می‌دهد از سفر طولانی به دور دماغه هورن، در جنوبی‌ترین نقطه آمریکای جنوبی، پرهیز کنند و به‌ این‌ ترتیب، مدت و هزینه‌ حمل‌ونقل به‌شدت کم می‌شود.

کشتی‌ها براساس عواملی چون اندازه، نوع شناور و محموله عوارض عبور می‌پردازند. کانال سوئز مصر هم نظمی مشابه برای دریافت عوارض دارد.

کانال پاناما با استفاده از مجموعه‌ای آب‌ بند، کشتی‌ها را از سطح دریا تا دریاچه گاتون بالا می‌برد و سپس در ساحل مقابل دوباره آن‌ها را پایین می‌آورد. هر بار عبور به میلیون‌ها گالن آب شیرین نیاز دارد که از دریاچه گاتون و مخازن اطراف تأمین می‌شود.
ادامه درسرویس جهانی بی‌بی‌سی