«کاوه خمسه»، «کاوه راستار» یا «کیوان اماموردی خمسه»؟! «مریم نجاتیپور»، یکی از زنان شاکی «کیوان اماموردی خمسه»، که پرونده تجاوز جنسی او به دهها زن جوان در سال ۱۳۹۹ واکنشهای بسیاری را در پی داشت، جمعه هفته پیش اعلام کرد که اطلاعات جدیدی از این متهم به تجاوز بهدست آورده که نشان میدهد «خیالش آنقدر راحت است که به دیتینگ اپها بازگشته» و تلاش دارد با نامی دیگر، یعنی یکی از دو نام جعلی بالا به زنان دیگری نزدیک شود.
او یک عکس قدیمی از کیوان اماموردی را بههمراه شمارهای که یکی از اعداد آن مخدوش شده در یک ویدیو در حساب اینستاگرام خود منتشر کرد و گفت هنوز پروسه دادگاه تمام نشده و کیوان اماموردی که هنوز متهم ولی آزاد است، هویت شاکیان خود را برملا میکند. او با تاکید بر هزینههایی که خود و دیگر شاکیان بابت افشاگری و شکایت دادهاند، گفت که انتظار نمیرفته که سالها بعد وقتی او آزاد شده، باز هم شاکیانش هزینه بدهند و بترسند که هویتشان برملا شود.
از پرونده کیوان اماموردی که رسانههای ایران او را «متجاوز سریالی» خواندند و وضعیت شاکیانش چه میدانیم؟ آیا قانون و دستگاه قضا میتواند برای محافظت از زنان در برابر مردی که روزی پلیس امنیت اعلام کرده بود شواهد تجاوز او به ۳۰۰ زن را بهدست آورده ولی امروز میگوید همان شواهد در جنگ ۱۲روزه و در حملات ارتش اسراییل به مقر پلیس امنیت در تهران از بین رفته، کاری کند؟
***
کیوان اماموردی کیست و درباره پرونده او چه میدانیم؟
کیوان اماموردی خمسه، معروف به «کیوان امام»، متولد سال۱۳۶۶ و ۳۹ساله است. او فارغالتحصیل رشته باستانشناسی از دانشگاه تهران است و در تابستان ۱۳۹۹ به اتهام آزار و تجاوز جنسی به دهها زن که در شبکههای اجتماعی علیه او افشاگری کرده بودند، توسط پلیس بازداشت شد. همه روایتها یک وجه مشترک داشتند، دعوت به خانه، خوراندن نوشیدنی مسموم به مواد بیهوشی، بیهوش کردن و سپس تجاوز جنسی.
پس از دو سال کشمکش، در سال۱۴۰۱، شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران، به ریاست «محمدرضا عموزاد» او را به اتهام «افساد فی الارض» به اعدام محکوم کرد، موضوعی که «شیما قوشه»، وکیل تعدادی از شاکیان اماموردی گفت که تامینکننده خواسته موکلان او که جبران خسارت بوده نیست و به این حکم اعتراض خواهد کرد.
در سال ۱۴۰۲ اما، دیوان عالی کشور حکم اعدام او را لغو و پرونده را برای بررسی به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال کرد. کیوان امام، اندکی بعد در حالیکه در ابتدا برایش وثیقه۳۰۰ میلیارد تومانی صادر شده بود، با وثیقه ۲۰میلیاردتومانی موقتا از حبس آزاد شد.
در جریان بررسیهای پرونده در همان هفتههای نخست بعد از بازداشت کیوان امام، پلیس تهران اعلام کرد که «کیوان اماموردی»، به ۳۰۰ زن جوان تجاوز کرده است ولی فقط ۱۰ نفر از او شکایت کردهاند. بعدها از این ده نفر، تنها ۵نفر در پرونده باقی ماندند. شیما قوشه، وکیل پرونده و خود شاکیان بارها در گفتوگو با رسانهها اعلام کرده بودند که به دنبال عدالت ترمیمی و جبران خسارت هستند، نه اعدام کیوان اماموردی. با اینحال، نظام قضایی جمهوری اسلامی کیوان اماموردی را که متهم به تجاوز به دهها زن است و در جلسات دادگاه، خود و وکیلش سعی در پروندهسازی علیه زنان شاکی تحت این عنوان که «فمینیست» هستند و پیرو «جنبش صهیونیستی میتو» داشتند، آزاد کرده است و حالا به گفته مریم نجاتیپور، یکی از شاکیان اماموردی که دیگر در ایران زندگی نمیکند، نهتنها آزاد است، بلکه در شبکهها و وبسایتهای دوستیابی مانند «بامبل» هم رویت شده که با نام و هویتی جعلی به زنان نزدیک میشود و در جمعهای مختلف هویت شاکیان خود را هم برملا میکند.
احساس ناامیدی دارم؛ از عدالت خبری نیست
مریم نجاتیپور در گفتوگو با ایرانوایر میگوید که با اینکه وقتی کیوان امام آزاد شده در ایران نبود و تجربه زیستن در شهری که او در آن آزادانه در حال زندگی است را ندارد، آنچه اخیرا شنیده وحشتناک است: «برایم وحشتناک بود. احساس اینکه عدالتی در کار نیست و اینکه توجهی به این قضیه نشده، ناامیدی زیادی برایم به بار آورد. اینکه شنیدم با دوست دخترش در اکباتان دیده شده و در دیتینگ اپها (اپلیکیشنهای دوستیابی) فعالیت میکند برای من یکجور ناامیدی بود که حتی آن سیستم تلاش نکرده که یک تدبیری بیندیشد که این آدم دوباره نتواند به کسی آسیب بزند. این قسمت بسیار دردناک است. نهتنها میگذارند آزاد باشد بلکه هیچچیزی هم نیست که او را کنترل کند.»
او ادامه میدهد: «شنیدهام در کانادا و آمریکا کسی که جرم جنسی انجام دهد مردم میتوانند بروند چک کنند ولی در مورد کیوان امام، خانم قوشه وقتی مراجعه کرده بود به دادگاه کیفری یک و گفته بود که او دارد به کارش ادامه میدهد گفته بودند این جرم نیست، دیت (سر قرار عاشقانه) رفتن جرم نیست. ولی این یک آدم معمولی نیست که بخواهد دیت برود. واقعا وحشتناک است و راستش ما یک بخشی از فکر و ذکرمان هم این بود که این آدم در جامعه نباشد و به بقیه آسیب نرساند در آن بخش هم احساس اینکه نتوانستیم کاری کنیم، سراغ من آمده. شاید خشم همین قضیه باعث شد که من آن ویدیو را بگیرم و دوست داشته باشم اسم و هر اطلاعاتی که هست را بقیه به من بگویند تا بتوانیم از هم مراقبت کنیم.»
اشاره خانم نجاتیپور به پایگاه دادههای جرایم جنسی در آمریکا است، در کانادا این پایگاه داده در ژانویه ۲۰۲۴ راه اندازی شده ولی در امریکا سالهاست اسم و تصویر افرادی که محکوم به ارتکاب جرایم جنسی هستند، در این پایگاه داده قابل دسترس عموم است.
با اینهمه، مریم نجاتیپور، میگوید که این تنها وحشت روزها و ماههای بعد از شکایت از کیوان اماموردی برای او نبوده است. او به نبود مددکار اجتماعی در جلسات دادگاه انقلاب و تلاش بیوقفه وکیلشان خانم شیما قوشه برای مراقبت از زنان شاکی اشاره کرده و میگوید: «تکرار کردن حرفهایی که یک بار در بازپرسی زده بودیم بسیار سخت بود در دادگاه. در دادگاه انقلاب فضا به این راحتی نیست که هر کسی بخواهد برود داخل. ما در تمام آن مدت تنها بودیم و هیچکسی کنار ما نبود، خودمان بودیم و خانم قوشه در حالیکه کیوان اماموردی همه خانوادهاش، مادرش، پدرش، دو تا برادرش و البته یکی از برادرهایش یک اتهام کوچکی داشت که همکاری کرده بود لپتاپش را پاکسازی کند. این تنهایی ما خیلی برای من سنگین بود. در حالیکه ما خانوادههایمان نمیدانستند، با هزار دروغ هر کدام از یک شهری میآمدیم و تنها بودیم، خیلی دردناک بود.»
پیشتر و پیش از صدور حکم اعدام برای کیوان امام، شماری از شاکیان او از مخاطبان و همراهان و همدلان خود خواسته بودند که تنهایشان نگذارند و فراموششان نکنند.
ادله اثبات جرم بود، حالا میگویند در جنگ ۱۲روزه از میان رفته
مریم نجاتیپور در بخشی از گفتوگویش که پیش از تنظیم این گزارش با برنامه «نبض قانون» در تلویزیون ایرانوایر به مدارکی که در پرونده بوده اشاره می کند و میگوید: «ما هر کدام نسبت به تاریخی که این اتفاق برایمان افتاده بود هر مدرکی را که توانستیم پیدا کنیم ارایه دادیم. من مثلا اسکرینشات اسنپم را داشتم، رفتم پلیس امنیت و کروکی کامل آپارتمانش را کشیدم. بچههای دیگر آن روز گوشیشان آنجا زنگ خورده بود، خطشان نقطهزنی شده بود و اتفاقا جوابش آمد که آنجا حضور داشتند. وقتی خانهاش را بازرسی کرده بودند. مایعی از خانهاش پیدا کرده بودند که پزشکی قانونی اعلام کرد که چه با الکل چه بدون الکل، قدرت بیهوشی دارد. در کنارش، فیلمهایی بود که در لپتاپش پیدا شده بود و پلیس امنیت فیلمها را روی سی دی ریخته بود و نگهداری میکرد.»
این شاکی کیوان اماموردی ادامه میدهد: «فیلمها، یک بار در دوران بازپرسی بررسی شده بود و بازپرس کامنت گذاشته بود که مثلا زن ارادهای از خود ندارد، زن بیهوش است و مشخصا دوربین کار گذاشته شده بود و اتاق خودش بود و خودش هم در آن فریم وارد میشد. یک جایی در یک شاتی از این ویدیوها بازپرس نوشته بود، منی روی شکم یا پستان زن ریخته شده. در حالیکه زن بیهوش است و ارادهای ندارد. متاسفانه ما نتوانستیم این فیلمها را بازبینی کنیم. تا یک جایی میگفتند قفلگذاری شده و من نمیدانم چطوری پلیس فتا نمیتوانست آن قفلها را باز کند یا میگفتند مشکل خط و خش دارد آن سی دی و در نهایت وقتی باز داشتیم پیگیری میکردیم که آن ویدیوها حتما بازبینی شوند، به اینجا رسید که در جنگ ۱۲روزه و در جریان حملات به پلیس امنیت تهران، ادعا شده که لپ تاپ و سیدیها از بین رفته. اینها مدارکی بودند که ما داشتیم. بازپرس حتی در دانشگاه تهران هم خیلی تحقیقات کرده بود از کسانی که میشناختندش. تا کافه لمیز چهارراه ولیعصر درباره او تحقیق کرده بود یعنی چیزهایی داشتیم که باید دقیق تر بررسی میشد و اثبات کردن را برای ما راحتتر میکرد ولی پیگیری نشد.»
«موسی برزین»، حقوقدان و مشاور حقوقی ایرانوایر نیز در همینباره میگوید که باتوجه به ادلهای که خانم نجاتیپور به آنها اشاره کرده، پیدا کردن سرنخهای بیشتر امکان داشته. او به پروندههای امنیتی و پروندههای معترضان سالهای اخیر اشاره میکند و میگوید: «در پروندههای امنیتی میبینید چطور حتی فایلهایی که پاک شده را خیلی راحت بازیابی میکنند. یک کار اطلاعاتی میکنند که مشخص میکنند طرف از کجا به کجا رفته و نقطهزنی میکنند. دستگاه قضایی یک سری ابزارهایی در اختیار دارد بله شاید نتواند صحنه جرم را ثبت کند اما امارات خیلی بیشتری را میتواند بهدست بیاورد تا جایی که من متوجه شدم آقای اماموردی دوربین هم میگذاشته اگر واقعا اینطوری بوده از لحاظ فنی شاید خیلی راحتتر میتوانستند به دلایلی برسند.»
او همچنین به «تفسیرپذیر» بودن و «اعمال سلیقه» قاضی برای اتهامی چون «افساد فیالارض» هم از جهت محکومیت و هم از جهت تبرئه نیز تاکید دارد.
میترسیدم بگویم شراب خوردم؛ کیوان امام پستهای اعتراضی را من را برای دادگاه برده
مریم نجاتیپور به ایرانوایر میگوید که مطلع شده، که کیوان اماموردی در اقدام دیگری برای پروندهسازی برای شاکیان خود، پستهای اعتراضی و انتقادی او را برای دادگاه کیفری شماره یک برده: «در یکی از دادگاههای آخر توییت و پستهای من، هر چه سیاسی و ضد جمهوری اسلامی بوده را پرینت گرفته و برده دادگاه ارایه دهد. فکر کنم دادگاه به او گفته که اینجا جایش نیست ولی خواسته آنها را در پرونده قرار دهد.»
او با تاکید بر اینکه از روز اول میترسیده بگوید کیوان امام در شرابی که فقط سه جرعه از آن نوشیده بوده، داروی بیهوشی ریخته و میگفته «نوشیدنیام»، میگوید: « در تمام این مراحل من اضطراب این را داشتم که بنویسم شراب خوردم یا بهعنوان رابطه جنسی خودمان بخواهیم محاکمه شویم. میخواهم بگویم با این کارهای کیوان امام در نهایت توی این سیستم باز هم مشکلات دیگری میتواند متوجه ما باشد.»
کیوان اماموردی پیشتر نیز زنان شاکی خود را فمینیست خطاب کرده و گفته بود «پیرو جنبش صهیونیستی میتو» هستند؛ استفاده از ادبیات امنیتی حکومت برای اینکه زنانی که از او به دستگاه قضا، داد برده بودند را در موقعیت متهم و قابل تعقیب قرار دهد و به اینگونه در پروندهای که در دادگاه انقلاب بررسی میشد، خود را به حکومت نزدیک نشان دهد.
حالا پرونده کیوان اماموردی با شکایت مریم نجاتیپور و ۴شاکی دیگر در دادگاه کیفری یک تهران است. خانم نجاتیپور میگوید که هنوز هیچ نتیجهای از دادگاه نشنیدهاند و با اینکه وکیل شان هنوز به دادگاه مراجعه میکند، هیچ بهروز رسانی جدیدی در پرونده نیست. با این حال کیوان اماموردی خمسه، با نام «کاوه خمسه»، «کاوه راستار» یا هر نام مستعار و جعلی دیگری در حال دوستیابی و نزدیک شدن به زنان دیگری است؛ ترس و ناامیدی که یکی دیگر از شاکیان کیوان اماموردی نیز بر آن تاکید داشته است.