تهران در رتبهبندی سال ۲۰۲۶ واحد اطلاعات اکونومیست، در جایگاه ۱۶۴ از میان ۱۷۳ شهر جهان قرار گرفت و وارد فهرست ۱۰ شهر کمزیستپذیر جهان شد.
امتیاز پایتخت ایران ۴۵.۳ از ۱۰۰ اعلام شده و تهران نسبت به سال گذشته دو پله سقوط کرده است.
اکونومیست جنگ و افزایش بیثباتی در خاورمیانه را از عوامل اصلی افت زیستپذیری شهرهای منطقه دانسته است.
بر اساس شاخص جهانی زیستپذیری اکونومیست، امتیاز تهران در سال جاری میلادی، ۴۵.۳ از ۱۰۰ بوده است. پایتخت ایران در مقایسه با سال گذشته دو پله سقوط کرده است. دمشق در سوریه با امتیاز ۳۱.۶ در پایینترین رتبه قرار دارد و پس از آن شهرهای طرابلس، داکا، کراچی، الجزیره، لاگوس، پورت مورسبی، کییف، حراره و تهران در انتهای جدول قرار گرفتهاند.
اکونومیست این رتبهبندی را بر اساس ارزیابی ۱۷۳شهر و در پنج حوزه اصلی انجام داده است: ثبات و امنیت، خدمات درمانی، فرهنگ و محیط زیست، آموزش و زیرساخت. بیش از ۳۰شاخص در تعیین امتیاز نهایی شهرها مورد استفاده قرار گرفته است.
تهران در میان این پنج حوزه، در بخش خدمات درمانی امتیاز ۶۳ از ۱۰۰ را به دست آورده که یکی از نقاط قوت نسبی آن است. امتیاز تهران در آموزش ۵۸، فرهنگ و محیط زیست ۳۷، زیرساخت ۳۹ و ثبات ۴۰ بوده است.
اما جایگاه تهران در جدول امسال تنها بازتاب مشکلات مزمن شهری نیست. اکونومیست در گزارش خود، جنگ ایران و پیامدهای آن را یکی از عوامل اصلی افت ثبات و زیستپذیری در منطقه خاورمیانه میداند. به نوشته این نشریه، تهران که «پایتختی درگیر جنگ» توصیف شده، دو رتبه سقوط کرده و وارد جمع ۱۰ شهر انتهایی جدول شده است.
افت زیستپذیری تنها به تهران محدود نمانده است. بر اساس گزارش اکونومیست، میانگین امتیاز شهرهای خاورمیانه و شمال آفریقا در سال ۲۰۲۶ یک واحد کاهش یافته و به ۶۱.۲ رسیده است؛ این گزارش وضعیت موجود را عمدتاً به افت ثبات در پی جنگ ایران نسبت میدهد. در میان شهرهای منطقه، مسقط با سقوط ۱۴ پلهای بزرگترین افت را تجربه کرده و به رتبه ۱۲۳ رسیده است. دوحه نیز هفت پله و دبی و ابوظبی هر کدام چهار پله سقوط کردهاند.
در سوی دیگر جدول، کپنهاگ برای دومین سال پیاپی عنوان زیستپذیرترین شهر جهان را به دست آورده است. وین و ملبورن در رتبههای دوم و سوم قرار گرفتهاند و سیدنی، زوریخ، ژنو، اوزاکا، آدلاید، ونکوور و توکیو ۱۰ شهر نخست جدول را تشکیل میدهند. کپنهاگ امتیاز ۹۸ از ۱۰۰ گرفته است.
اکونومیست میگوید هدف اولیه این شاخص، کمک به سازمانها و کارفرمایان برای ارزیابی شرایط زندگی کارکنان اعزامی و تعیین کمکهزینههای مربوط به دشواری محل مأموریت بوده است. با این حال، این شاخص اکنون یکی از شناختهشدهترین رتبهبندیهای سالانه برای مقایسه کیفیت زندگی در شهرهای جهان است.
قرار گرفتن تهران در رتبه ۱۶۴، در حالی است که این شهر از نظر خدمات درمانی و آموزش امتیازهایی بالاتر از بسیاری از شهرهای انتهای جدول دارد، نشان میدهد که افت کلی آن بیش از هر چیز تحت تأثیر ترکیب ضعف زیرساختی، شرایط محیطی و بهویژه مسئله ثبات و امنیت قرار گرفته است.
در این رتبهبندی، تنها دمشق وضعیتی بدتر از تهران دارد که با امتیاز ۳۱.۶ در رتبه آخر قرار گرفته است. تهران با امتیاز ۴۵.۳، اندکی بالاتر از حراره، پایتخت زیمبابوه، و کییف، پایتخت اوکراین، قرار گرفته است.