منبع تصویر،Getty Images
-
- نویسنده,آلخاندرا مارتینس
- ,بیبیسی موندو
رائول کوردرو، اقلیمشناس اکوادوری، میگوید بشر دستکم در آیندهای که بتوان تصورش کرد، قادر نخواهد بود اقلیم و شرایط جوی از دسترفته را بازگرداند. با این حال، او هشدار میدهد که این به معنای تسلیم شدن نیست، چون هنوز میتوان از شدیدتر شدن بحران اقلیمی جلوگیری کرد.
کوردرو که سالها در شیلی فعالیت کرده و پژوهشهای متعددی در جنوبگان انجام داده است، میگوید از موجهای گرما و آتشسوزی گرفته تا سیلهای ویرانگر، جهان با افزایش رویدادهای حدی آبوهوایی مواجه است؛ پدیدههایی که هم شدیدتر شدهاند و هم با فراوانی بیشتری رخ میدهند. به گفته او، با وجود روند نگرانکننده گرمایش جهانی، هنوز دلایلی برای امیدواری و کاهش آثار تغییرات اقلیمی وجود دارد.
کوردرو که اکنون استاد دانشگاه خرونینگن هلند است میگوید «هنوز هم چیزهای بیشتری برای از دست دادن داریم.»
او گفت از آتشسوزی و موج گرما گرفته تا سیل، «نوعی همهگیری رویدادهای شدید در سراسر جهان جریان دارد که روزبهروز شدیدتر و پرتکرارتر میشوند».
براساس گزارش ماه مارس سازمان جهانی هواشناسی، ۱۱ سال بین ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵، گرمترین سالهایی بودهاند که تاکنون ثبت شدهاند.
کوردرو توضیح داد چرا نیمکره شمالی تقریبا دو برابر سریعتر از نیمکره جنوبی گرم میشود، از تاثیر همزمان تغییرات اقلیمی و النینو چه انتظاری میتوان داشت و چگونه با وجود همه اینها، همچنان دلایلی برای امیدواری پیدا میکند.
هنگام ارائه گزارش سالانه وضعیت اقلیم در بریتانیا، سازمان هواشناسی این کشور اعلام کرد که «اقلیم قرن بیستم دیگر وجود ندارد». آیا شما با این ارزیابی موافق هستید؟
بله، کاملا با این ارزیابی موافقم. اقلیم در نهایت به جو زمین وابسته است و جوی که من و شما در آن متولد شدیم، دیگر وجود ندارد. سیارهای که ما در آن به دنیا آمدیم نیز دیگر وجود ندارد. ما با انتشار گازهای گلخانهای، ترکیب جو زمین را تغییر دادهایم. ما فقط تغییر کوچکی در آن ایجاد نکردهایم. غلظت دیاکسید کربن، مهمترین گاز گلخانهای، اکنون ۵۰ درصد بیشتر از سطح آن در اندکی بیش از یک قرن پیش است.
اگر ترکیب جو زمین را تا این حد چشمگیر تغییر دهیم، اقلیم نیز تغییر خواهد کرد. و تا زمانی که این ۵۰ درصد اضافه دیاکسید کربن در جو کاهش نیابد، اقلیم هرگز به وضعیت گذشته بازنخواهد گشت.
بنابراین فقط این نیست که اقلیم امروز با گذشته متفاوت شده است. خود جو زمین نیز تغییر کرده و بدتر از آن اینکه دستکم در آیندهای که بتوان تصورش کرد، قادر نخواهیم بود آن را به وضعیت پیشین بازگردانیم.
منبع تصویر،Gentileza Raúl Cordero
منظورتان از اینکه میگویید دستکم در هیچ آینده قابل پیشبینی امکان بازگشت به شرایط گذشته وجود ندارد، چیست؟
آینده قابلپیشبینی معمولا با محدوده عمر انسان ارتباط دارد. بسیار دشوار است که بتوانیم در کمتر از ۱۰۰ سال غلظت گازهای گلخانهای را کاهش دهیم.
این بدان معنا نیست که باید دست روی دست بگذاریم یا همه چیز از دست رفته است چون هنوز میتوانیم چیزهای بیشتری از دست بدهیم. اگر انتشار گازهای گلخانهای را متوقف نکنیم، همچنان اقلیم را تغییر خواهیم داد و وضعیت بدتر خواهد شد.
مشکل تغییرات اقلیمی این است که دفعات وقوع رویدادهای شدید را افزایش میدهد. نوعی همهگیری حوادث شدید در سراسر جهان جریان دارد که روزبهروز شدیدتر و پرتکرارتر میشوند.
اگر با همین روند ادامه دهیم، دفعات وقوع این حوادث شدید همچنان افزایش خواهد یافت.
چرا باید مدت زیادی صبر کرد تا نتایج کاهش انتشار دیاکسید کربن نمایان شود؟
مشکل دیاکسیدکربن این است که دستکم یک قرن در جو باقی میماند. دیاکسیدکربنی که امروز در جو وجود دارد و اقلیم را تغییر میدهد، فقط حاصل انتشار ما نیست بلکه پدران و پدربزرگهایمان نیز آن را منتشر کردهاند.
در نتیجه، دیاکسیدکربنی که امروز منتشر میکنیم فقط اقلیم کنونی را تغییر نمیدهد بلکه تا ۱۰۰ سال دیگر نیز بر آن تاثیر خواهد گذاشت. این گاز مدتها پس از مرگ کسانی که آن را منتشر کردهاند، همچنان اقلیم را تغییر خواهد داد.
به همین دلیل، تغییرات اقلیمی مشکلی بین نسلی است. متاسفانه تغییراتی که در اقلیم ایجاد میکنیم، تاثیراتی خواهند داشت که پس از ما نیز باقی میمانند.
ادامه در ,بیبیسی موندو
