
ایران اینترنشنال – گزارشهای منتشر شده در رسانههای داخلی از فشار همزمان گرانی، کمبود دارو و ضعف پوشش بیمه بر خانوادههای کمدرآمد حکایت دارند. برای یک کارگر بیکار، هزینه ماهانه آمپول سرطان دخترش ۱۱ میلیون تومان بیشتر از مقرری بیکاری اوست.
خبرگزاری ایلنا دوشنبه ۲۷ مهر در دو گزارش به دشواری دسترسی بیماران به دارو و درمان پرداخت؛ یکی با روایت خانوادههای کارگری که از پس هزینه داروهای بیماریهای خاص برنمیآیند و دیگری با شرح مشکلات بیماران اماس در استان آذربایجان غربی.
«احمد»، کارگر اخراجشده ساکن اراک، ماهانه ۱۷ میلیون تومان مقرری بیکاری میگیرد و سرپرست خانوادهای چهار نفره است. دختر ۱۹ ساله او به سرطان خون مبتلا شده و به گفته این کارگر، هزینه آمپول مورد نیاز دخترش ماهانه ۲۸ میلیون تومان است؛ آن هم در شرایطی که دارو همیشه پیدا نمیشود.
احمد میگوید تامین اجتماعی هزینه آمپول را نمیپردازد و پزشک، درمان را بدون آن ممکن نمیداند.
یک بازنشسته شهرداری نیز درباره هزینه داروی فرزند ۱۷ سالهاش که اماس دارد، میگوید: «ما هر ماه میمیریم و زنده میشویم تا داروهای بچه را فراهم کنیم.»
در ایران هزینه درمان برای بسیاری از خانوادهها از درآمد ماهانه خانواده فراتر رفته و پرداخت اجاره، تامین دارو و دیگر نیازهای زندگی، به رقابت بر سر منابع محدود تبدیل شده است.
اماس؛ کمبود دارو و محدودیت خدمات
انجمن حمایت از بیماران اماس ارومیه سه هزار و ۸۰ عضو دارد. مدیرعامل این انجمن میگوید برخی داروها در استان بهراحتی پیدا نمیشوند و بیماران برای تهیه آنها ناچارند به تهران بروند.
به گفته او، جایگزینی داروهای تجویزشده با نمونههای مشابه هم همیشه برای بیماران قابل تحمل نیست.
محدودیت خدمات تزریقی نیز به این مشکلات اضافه شده است.
به گفته نسرین محموداخگر، در بیمارستان «امام خمینی» ارومیه، تنها یک اتاق سه تخته برای تزریق دارو در نظر گرفته شده و این فضا پاسخگوی نیاز بیماران نیست.
با وجود موافقت اعلامشده با درخواست انجمن برای اختصاص فضای بیشتر، این مطالبه هنوز عملی نشده است.
هزینه اجاره و ودیعه مسکن، مراقبت و اقلام بهداشتی نیز فشار مضاعفی بر بیمارانی وارد میکند که امکان اشتغال ندارند.
کاهش ارز و افزایش هزینهها
ایلنا بخشی از گرانی و کمبود دارو را به کاهش ارز ترجیحی و دشواری تامین ارز واردات و مواد اولیه مرتبط دانسته است.
به نقل از رییس سازمان غذا و دارو، ۵۰۰ میلیون دلار از سهم ۳.۵ میلیارد دلاری ارز ترجیحی دارو و تجهیزات پزشکی در سال جاری حذف شده است.
مهدی پیرصالحی همچنین گفته است مصرف ارز ترجیحی دارو نسبت به سال گذشته ۹۰۰ میلیون دلار کاهش مییابد.
افزایش قیمت دارو متاثر از فشار نرخ ارز، بر بدهی بیمهها و دسترسی بیماران به دارو تاثیر گذاشته است.
بحران بیمه در ایران بسیاری از بیماران را ناچار کرده است روند درمان خود را متوقف یا از مراجعه به پزشک و انجام آزمایشهای ضروری، صرفنظر کنند.
شماری از شهروندان پیش از این در پیامهایی به ایراناینترنشنال درباره افزایش هزینههای دارو و درمان، گفتند حق بیمههای میلیونی، هزینه درمان بیماریهای سادهای مانند آنفولانزا را هم پوشش نمیدهند.
بر پایه دادههایی که ایلنا از شرکتهای دارویی نقل کرده، داروهای تولید داخل هم گران شدهاند: بهای ۲۳ قلم داروی یک شرکت بین ۲۷ تا ۱۱۷ درصد افزایش یافته و میانگین قیمت ۵۰ قلم داروی شرکت دیگری حدود ۷۰ درصد بالا رفته است.
افت پوشش بیمهای و تاخیر در پرداخت مطالبات داروخانهها، در کنار هزینه دارو، تزریق و مراقبت، دسترسی بیماران را به درمان دشوارتر میکند.
روایت خانوادههای بیماران نشان میدهد برای بخشی از آنان، ادامه درمان به توان مالی خانواده و پیدا شدن به موقع دارو گره خورده است.
