روز پنجشنبه ۱۴ آبان / ۵ نوامبر، چهار هیئت از پارلمان اروپا، مسئلۀ اعمال سرکوب و ارعاب توسط رژیمهای ایران، روسیه، بلاروس و چین را مورد بحث و بررسی قرار دادند. این هیئتها تأکید کردند که اتحادیۀ اروپا باید موضوع حفاظت و حمایت از مخالفان و فعالان سیاسی را جدی بگیرد. در این چارچوب، مینا احدی وضعیت مخالفان ایرانی در خارج از کشور را شرح داد. هانا نویمان، رئیس هیئت روابط با «مردم ایران» نیز تأکید کرد که عاملان سرکوب باید از کشورهای اروپایی اخراج شوند.
در چارچوب بحث در بارۀ وضعیت رژیم ایران و سرکوب «فرا مرزی» مخالفان این رژیم، مینا احدی، فعال سیاسی که بهویژه در کمیتههای بینالمللی علیه اعدام و سنگسار سابقۀ فعالیت طولانی دارد، تجربههای شخصی خود را از موارد تهدید و ارعاب شرح داد و نتیجه گرفت که اتحادیه اروپا هیچ ابزار کارآمدی برای مقابله با این پدیدۀ غیرقانونی ندارد. سایر شرکتکنندگان نیز نظرات مشابهی را در ارتباط با چین، روسیه و بلاروس مطرح کردند.
مینا احدی در پایان سخنانش از اروپاییان خواست که با اقدامات ملموس با این نوع سرکوب مبارزه کنند. او گفت در حال حاضر «تروریستهای فرامرزی در لباس سفیر یا آخوند، در اروپا احساس امنیت میکنند»، در حالی که به عقیدۀ او باید مسئولان و فرماندهان سرکوبها که دارای گذرنامۀ دیپلماتیک هستند از اتحادیه اروپا اخراج شوند.
اروپا چه میتواند بکند؟
هیئتهای پارلمان اروپا که مسئولیت روابط با «مردم» ایران، چین، روسیه و بلاروس را به عهده دارند، خود تأکید میکنند که «روزنامهنگاران، فعالان، مخالفان سیاسی که از کشورهای خود گریختهاند، همچنان در خارج نیز با ارعاب، نظارت و جاسوسی، تهدید و اعمال فشار روبرو هستند.»
هدف این چهار هیئت از برگزاری نشست امروز طرح این پرسش است: «چگونه میتوان از افرادی که در اروپا هدف سرکوب قرار میگیرند محافظت کرد» و همچنین اطمینان یافت که حکومتهای اقتدارگرا بهخاطر اعمال این سرکوبهای “فرا مرزی” با واکنشهای قاطع و ملموس دولتهای اروپایی مواجه خواهند شد؟
پروندۀ ایران
خانم هانا نویمان، رئیس هیئت «روابط پارلمان اروپا با مردم ایران» در پاسخ به پرسشهای رادیو بینالمللی فرانسه در مورد اقدامات اتحادیه اروپا و نحوۀ حفاظت بهتر از مخالفان ایرانی نوشت: «کسی که از ایران میگریزد، نباید در خاک اروپا به دلیل تهدیدهای رژیم احساس خطر کند. با این حال، روزنامهنگاران، فعالان و مخالفان ایرانی صرفاً به دلیل بیان دیدگاههای خود تحت نظر قرار میگیرند و مورد ارعاب و تهدید واقع میشوند.»
هانا نویمان تأکید کرد که «اروپا نمیتواند به افرادی که از آزار و تعقیب میگریزند وعدۀ امنیت بدهد و سپس اجازه دهد عاملان سرکوب آنها را تا اینجا دنبال کنند.»
او در مورد راهحلها گفت: «ما به ابزارهای حفاظتی جدی برای حمایت از افراد در معرض خطر، تحقیق و تجسس مشترک برای متلاشی کردن شبکههای مخفی و اعمال تحریمهای هدفمند علیه مسئولان سرکوب نیاز داریم.»
خانم نویمان بهویژه تأکید کرد که «اگر دیپلماتهای ایرانی در ارعاب یا جاسوسی دست داشته باشند، باید از خاک اروپا اخراج شوند.»