
بیش از ۲۶۰ شاعر، نویسنده و چهره ادبی از سراسر جهان با امضای بیانیهای، به حکم اعدام پیمان (امین) فرحآور، شاعر و زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، اعتراض کردند و خواستار توقف فوری اجرای این حکم شدند.
در این بیانیه که نسخهای از آن چهارشنبه ۲۷ آبان به ایراناینترنشنال رسیده است، امضاکنندگان با اشاره به خطر اجرای قریبالوقوع حکم اعدام فرحآور، خواستار جلب توجه افکار عمومی جهان به وضعیت او و توقف فوری اجرای این حکم شدهاند.
امضاکنندگان همچنین با اشاره به انتقاد مقامهای بینالمللی، از جمله کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، از نقض حقوق بشر در ایران، به گزارش عفو بینالملل درباره افزایش چشمگیر اعدام معترضان در مقایسه با سالهای گذشته استناد کردهاند.
در این بیانیه آمده است که فرحآور به دلیل سرودن شعرهای اعتراضی، انتشار ویدیوهای شعرخوانی در فضای مجازی و برگزاری اعتراضی یکنفره در خیابان بازداشت شده و در جریان آن اعتراض، آسیبی به کسی نرسیده است.
کانون نویسندگان ایران ۲۴ آبان اعلام کرد حکم اعدام فرحآو به اتهامهای «بغی» و «محاربه» قطعی شده است.
این کانون همچنین اعلام کرد دستکم ۲۰ نویسنده و شاعر در ایران در بازداشت طولانیمدت به سر میبرند یا دوران محکومیت خود را میگذرانند و شماری از آنان با اتهامهای سنگین روبهرو هستند.
نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل، نیز همان روز از ارجاع حکم اعدام فرحآور به شعبه اجرای احکام خبر داد.
آسیه امینی، تحلیلگر مسائل اجتماعی، با اشاره به پیوستن چهرههای ادبی جهان و برندگان جوایز بینالمللی به کارزار حمایت از پیمان فرحآور گفت حضور این افراد میتواند توجه رسانهها را به احکام اعدام در ایران جلب کند و صدای زندانیان سیاسی را به مخاطبان بیشتری برساند. pic.twitter.com/P2IBFNJPJY
— ايران اينترنشنال (@IranIntl) November 18, 2026
اعترافات اجباری و محرومیت از حق دسترسی به وکیل
در بخش دیگری از بیانیه آمده است که رسیدگی اولیه به پرونده فرحآور بدون حضور وکیل انجام شده و اعترافاتی که به اجبار از او گرفته شده، مبنای صدور حکم اعدامش قرار گرفته است.
در این بیانیه همچنین با اشاره به اینکه فرحآور پدر یک کودک است، آمده است که با وجود تلاش وکلای او، آخرین درخواست تجدیدنظرش رد شده و جان این شاعر در خطر است.
امضاکنندگان این حکم را ظالمانه و مغایر با موازین شناختهشده حقوق بشر و اصول دادرسی عادلانه دانسته و از افکار عمومی ایران، رسانهها و سازمانهای بینالمللی خواستهاند برای توقف فوری اجرای آن تلاش کنند.
سایت حقوق بشری هرانا ۲۰ آبان به نقل از یک منبع مطلع نزدیک به خانواده فرحآور گزارش داد او ۱۸ آبان در تماس تلفنی با خانوادهاش از دریافت ابلاغیه ارجاع پروندهاش به شعبه اجرای احکام خبر داده است.
درخواست اعاده دادرسی فرحآور که در دیوان عالی کشور ثبت شده بود، ششم اردیبهشت رد شد. حکم اعدام او نیز در میانه سال ۱۴۰۴ به تایید شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور رسیده بود.
این شاعر اردیبهشت ۱۴۰۴ از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب رشت، به ریاست احمد درویشگفتار، به اتهامهای «بغی» و «محاربه» به اعدام محکوم شد.
یک منبع آگاه از پرونده پیشتر به ایراناینترنشنال گفته بود اتهامهای این شاعر عمدتا بر پایه اشعار، سخنرانیها، نوشتهها و مواضع او درباره مسائل اجتماعی، عدالتخواهی، اعتراض به بیعدالتیهای اقتصادی و دفاع از حقوق شهروندی مطرح شدهاند.
امضاکنندگان بیانیه همچنین با ابراز نگرانی از احکام اعدامی که در جمهوری اسلامی صادر و اجرا میشوند، خواستار پایان دادن به این بیعدالتی شدهاند.
در پایان بیانیه تاکید شده است: «در هیچ جای جهان نباید سزای کلمه و شعر، طناب دار باشد.»
در توضیحات همراه این بیانیه نیز به صدور حکم اعدام برای امیرحسین موسوی، فعال فضای مجازی معروف به «جیمز بیدین»، و محکومیت سعید شکیبا، طنزپرداز، به پنج سال زندان به دلیل تقلید صدای علی خامنهای اشاره شده است.
برندگان جوایز معتبر ادبی در میان امضاکنندگان بیانیه
در میان امضاکنندگان این بیانیه، نام چهرههای شناختهشده ادبی از جمله لیلا سلیمانی و ماری اندیای، برندگان جایزه گنکور، داوید دیوپ، برنده جایزه بوکر بینالمللی، چارلز برنستین، برنده جایزه بولینگن شعر آمریکا و ژانپیر سیمئون، برنده جایزه بزرگ شعر آکادمی فرانسه، دیده میشود.
دانیل پنک، ویرژینی دپانت، سیلوی ژرمن، لوران بینه و موریل باربری نیز از دیگر چهرههای شناختهشده ادبی امضاکننده این بیانیه هستند.
-

۲۴ چهره دانشگاهی و سیاسی خواستار توقف اعدامها و آزادی زندانیان سیاسی در ایران شدند
در میان امضاکنندگان ایرانی این بیانیه، نام علی قنبری، علیرضا بهنام، آسیه امینی، فاطمه اختصاری، حافظ موسوی، جمشید برزگر، مهدی موسوی، محمدرضا حاجرستمبگلو، امید شمس، پویان مقدسی و زیبا کرباسی نیز دیده میشود.
فرحآور تابستان ۱۴۰۳ به دست نیروهای وزارت اطلاعات در خانهاش بازداشت شد و پس از نزدیک به یک ماه بازجویی تحت فشار، به زندان لاکان رشت منتقل شد.
او در دوران بازجویی دچار خونریزی داخلی و مشکلات جسمی جدی شد و با وجود هشدارهای پزشکان، از رسیدگی پزشکی مناسب محروم ماند.