
- لورا بیکر
- شغل,خبرنگار امور چین
چن تیانیو میگوید: «کافی است چرت کوتاهی بزنم تا وقتی بیدار میشوم، دنیا تغییر کرده باشد.»
دنیای او واقعاً همینطور تغییر میکند. این مرد ۲۸ ساله برای آنکه از تازهترین فناوریها عقب نماند، بخشی از اوقات فراغتش را در کارخانههایی میگذراند که در حال گذار به اتوماسیون هستند. به این ترتیب میداند هنگام تدریس هوش مصنوعی و رباتیک به دانشجویانش، روی چه موضوعاتی باید تمرکز کند.
مقابل او حدود ۳۰ دانشجو مشغول یادگیری برنامهنویسی هستند. یکی از آنها با سرعت در حال تایپ کردن است و نگاهش مدام بین صفحه نمایش و یک ربات جابهجا میشود: «ایده این است که این قطعه استوانهای را بردارد و به آنجا منتقل کند.»
ردیفی از رباتهای صنعتی در انتظار برنامهریزی هستند و در بخش دیگری از کلاس، دانشجویان در حال طراحی ابزارهای پزشکی رباتیکاند. چن در حالی که آنها را راهنمایی میکند، میگوید: «اگر جهان هوش مصنوعی و رباتیک به شما نیازی نداشته باشد، بدون تردید در میان کسانی خواهید بود که کنار گذاشته میشوند.»
برای افراد حاضر در این کلاس، این حرکت گامی، یا دقیقتر، جهشی، بهسوی آیندهای است که چین با دقت در حال ساخت آن است: طرح ۲۰ میلیارد دلاری شی جینپینگ برای قراردادن کشورش در خط مقدم نوآوری و رقابت مستقیم با آمریکا.
شواهد در اطرافشان دیده میشود. آنها در موسسه فنی هانگژو هستند. یکی از چندین آموزشگاه حرفهای عظیم که با هدف تربیت نسل آینده مهندسان مسلط به فناوری ساخته شدهاند. این پردیس در حاشیه هانگژو واقع شده است؛ شهری که زمانی پایتخت امپراتوری بود و امروز نمای مدرن و آسمانخراشهایش تنها بخشی از هویت آن به عنوان یکی از قطبهای فناوری جهان را بازتاب میدهد.
بیش از دو میلیون روبات در کارخانههای سراسر چین کار میکنند، رقمی بیشتر از هر کشور دیگری. تعداد آنها نیز با سرعتی فوقالعاده در حال افزایش است.
این رویکردی است که بیتردید جهان را دگرگون خواهد کرد؛ همانگونه که آخرین تحول بزرگ اقتصاد چین چنین اثری داشت. چین هماکنون نیز رباتهای خود را به سراسر جهان صادر میکند: بیش از نیمی از رباتهای صنعتی جهان اکنون در چین تولید میشوند.
اما آنچه کمتر روشن است، پیامدهای این موج گسترده اتوماسیون در کشوری است که در قلب تولید، تجارت و نوآوری جهانی قرار دارد. برای مثال، این تحول چه معنایی برای نیروی کار انسانی در چین خواهد داشت؟
آینده آنها در دل انقلابی صنعتی که جهان نظارهگر آن است، نامعلوم به نظر میرسد؛ انقلابی که در قالب شبکههای درخشان انرژی خورشیدی، خیابانهایی که در ساعات اوج ترافیک با خودروهای برقی بیصدا شدهاند و رباتهای انساننمایی که سریعتر از یوسین بولت میدوند، خود را نشان میدهد.
چین اخیرا برای دومین بار میزبان «بازیهای جهانی رباتهای انساننما» بود؛ رویدادی که در آن رباتها با یکدیگر بوکس کردند، دویدند و رژه رفتند. اما آنچه نیروی محرکه این نمایش چشمگیر است، انقلاب دیگری است که کمتر به چشم میآید؛ انقلابی که درون کارخانهها و کلاسهای درس در جریان است.
بیبیسی از مراکز صنعتی مختلفی در سراسر چین بازدید کرده است. در آنجا روباتهایی را به ما نشان دادند که ظاهری انسانی ندارند، روی صحنه نمیرقصند و نمیپرند، بلکه جوشکاری، رنگآمیزی، جابهجایی و مونتاژ میکنند و شبانهروز بدون استراحت یا مزایای شغلی به کار ادامه میدهند. بعضی از آنها برای ساخت روباتهای بیشتر طراحی شدهاند.
همچنین وارد مراکز آموزشی شدهایم که چین در آنها افرادی را تربیت میکند که در کنار نیروی کار روباتیک این کشور فعالیت خواهند کرد.
این فرصتی است تا از نزدیک آنچه شی جینپینگ «نیروهای مولد نوین» چین مینامد و چگونگی تغییر کشور بهوسیله آنها را مشاهده کنیم.
ادامه در بی بی سی فارسی
