اول: سعيد عسگر، بسيجی مشهوری که سعيد حجاريان، عضو دوره اول شورای شهر تهران و مشاور رئيس جمهور وقت را در روز روشن ۲۲ اسفند ۱۳۷۸ با يک قبضه کلت ماکاروف ترور کرد.
او به ۱۵ سال زندان محکوم شد اما آنقدر در زندان نماند که در خرداد ۱۳۸۲ نتواند يکی از رهبران انصار حزب الله باشد که به خوابگاه طرشت دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايی حمله کردند. سعيد عسگر خيلی پيش از آن آزاد شده بود.
بماند که در سال ۱۳۸۸ گفته شد او به عنوان رئيس امور ايثارگران بسيج منصوب شده و اين گفته هرگز تکذيب هم نشد. سعيد عسگر به خاطر ترور يک مقام رسمی کشور در روز روشن ۲۲ اسفند ۱۳۷۸ نه تنها به محاربه محکوم و اعدام نشد که ده سال بعد، از يک بسيجی ساده به يک بسيجی فرمانده ارتقاء مقام يافت.
دوم: قتل های زنجيره ای عنوانی تنها مختص به مجموعه ای از سر به نيست و تکه تکه کردن روشنفکران و نويسندگان مخالف حکومت در دهه ۷۰ نيست. شهر کرمان در اوايل دهه ۸۰ شاهد قتل های زنجيره ای عده ای از ساکنانش بود که آيت الله محمدتقی مصباح يزدی مشابهان آنها را مهدورالدم (به اين معنی که کشتن و ريختن خونشان مجاز است) دانسته بود.
اين روحانی که علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی او را “مطهری دوران” ناميده، تاسوعای ۱۳۸۰ در مسجد امام حسن مجتبی کرمان گفته بود: “وظيفه افراد امر به معروف و نهی از منکر است. اگر طرف نپذيرفت در نوبت دوم بايد او را به مقامات قضايی معرفی کرد و متعاقبا اگر اين فرد به اعمال سابقه خود ادامه داده آمر به معروف حق دارد او را بکشد.”
اينگونه شد که تعدادی از بسيجيان پايگاه علی اصغر مولا مستقر در مسجد آقا غلامعلی کرمان، پس از شنيدن سخنان مصباح، آستين همت را بالا زدند و حداقل ۵ و حداکثر ۲۰ زن و مرد کرمانی را تحت عناوينی مانند بی حجابی، بی عفتی، بی غيرتی و ديگر “بی”ها، کارد آجين کردند، کشتند و آتش زدند.
بيش از ده سال از آن روزها می گذرد. چند بسيجی دستگير شده و اعتراف به قتل کرده تا کنون بارها به اعدام محکوم شده اند اما هنوز حکم آنها اجرا نشده است. صدور حکم اعدام برای آنها البته به اين معنی نبوده که آنها تمام اين يک دهه را در زندان گذرانده باشند؛ نه. بسيجی ها در تمام اين سال ها آزاد و بيرون از زندان زندگی عادی خود را احتمالا در پايگاه بسيج و مسجدی ديگر (و شايد همان مسجد آقا غلامعلی) می گذرانند.
سوم: نخستين دادگاه زورگيران قمه به دست و موتور سوار تهران روز شنبه نهم دی ۱۳۹۱ به رياست قاضی ابوالقاسم صلواتی برگزار شد. قاضی مشهور اجازه نداد دی ماه به پايان برسد و حکم اعدام دو نفر از متهمان را صادر کرد.
مأموران اجرای احکام هم فرصت ندادند يک روز از پايان دی ماه بگذرد و حکم را در ساعات ابتدايی روز يکشنبه اول بهمن اجرا کردند.
زورگيران نه بسيجی بودند، نه عضو انصار حزب الله و در نتيجه برای زورگيری خود حکم شرعی مانند آن احکام که مصباح يزدی صادر می کند نداشتند.
چهارم: سعيد عسگر، محکومان قتل های زنجيره ای کرمان و زورگيران اعدام شده، همگی يا پس از انقلاب اسلامی بهمن ۱۳۵۷ به دنيا آمده اند / بودند يا سنين کودکی و نوجوانی خود را پس از انقلاب گذراندند. در هر صورت آنها همگی در مکتب حکومت اسلامی که به گفته نخستين رهبرش قرار بود “انسان ساز” باشد، تربيت شدند.
در کنار ساختمان سينما بهمن در ميدان انقلاب تهران، نقاشی ديواری بزرگی وجود دارد که بر روی آن يکی از جملات علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی نقش بسته است: “پرورش جوانان خداجوی بسيجی فتح الفتوح امام راحل است.”
از: روزآنلاین