ویدئوى پیش از خودکشى دو دختر نوجوان اصفهانى را دیدم؛ چند بار متوالى دیدم. آن چه را مى دیدم و مى شنیدم باور نمى کردم. دو دختر نوجوان، دو دختر زیبا، با خنده و شوخى به استقبال مرگ مى رفتند. این دو دختر، بعد از این که حرف هایشان را زدند و خداحافظى هایشان را کردند و به دوست پسرهاى خود گفتند که دیدید شوخى نمى کردیم، به بالاى پل ماشین رو رفتند و خود را به پایین پرت کردند. دخترى که اول پریده بود درگذشت و دختر دوم، که گویا سرش به پاى دختر اول خورده بود هر چند استخوان هایش خرد شد ولى از مرگ نجات پیدا کرد.
کسانى که شاهد صحنه ى پریدن دو دختر از بالاى پل بودند، باور نمى کردند که این دو، قصد خودکشى داشته باشند. صداى خنده ى آن ها باعث شده بود تا مغازه داران و رهگذران تصور کنند دخترها با هم شوخى مى کنند.
مسوولان انتظامى اصفهان، بلافاصله موضوع را به بازى نهنگ آبى ربط دادند حال آن که در ویدئوى دخترها صحبتى از این بازى نبود. مسوول اورژانس اصفهان هم موضوع نهنگ آبى را تکذیب کرد.
ولى این خودکشى باور نکردنى به خاطر چه صورت گرفت؟ اگر این بچه ها به پایان خط رسیده بودند، چرا با آغوش باز و شوخى و خنده به استقبال مرگ رفتند؟ آیا اقدام به خودکشى آن ها مسرى و تقلیدى و از نوع «اثر ورتر» بود؟ در ویدئو اثرى از این حالت نمى بینیم. آیا اختلال هاى افسردگى، دو قطبى، اسکیزوفرنى و امثال این ها عامل دست زدن به این عمل بود؟ این که دو نفر در آنِ واحد به این دلایل اقدام به خودکشى کنند دور از ذهن به نظر مى رسد. پس علت چه مى توانست باشد؟
من خودم تجربه ى این موضوع را دارم و لحظات آخرى را که انسانِ به آخر خط رسیده طى مى کند عملا گذرانده ام. در لحظه ى اقدام، بخش منطقى مغز کلا از کار مى افتاد. بخش حسابگر کارکردش متوقف مى شود. حتى بخش احساسات به طور کامل از عمل باز مى ماند. براى کسانى که این موضوع را تجربه نکرده اند بیان این حالت ها بسیار دشوار است، از همین رو اگر شخص نجات پیدا کند به شکلى حق به جانب به او مى گویند این چه حماقتى بود مرتکب شدى، و مبادا دیگر دست به چنین حماقتى بزنى، غافل از این که اصولا چیزى به نام حماقت یا ضدحماقت براى شخص عامل معنى ندارد.
از طرف دیگر، توضیح دادن علت دست زدن به خودکشى براى شخصى که اقدام به خودکشى کرده است دشوار است. اگر شخص با چشم باز به دهان مرگ نرفته باشد، حتى خودش متوجه از کار افتادن بسیارى از سیستم هاى عصبى و کنش عادى مغزش نخواهد بود…
…نمى دانم. شاید اشخاص مختلف تجربه هاى مختلفى داشته باشند. این موضوع را باید از روانشناسان سوال کرد. ولى یک چیز مسلم است:
کسى که اقدام به خودکشى مى کند و سراغ مرگ خودخواسته مى رود، نگرش اش به دنیا، خانواده، جامعه و تمام چیزهاى پیرامونى اش متفاوت از انسان هاى عادى ست. این که هر کسى به سراغ چنین کارى نمى رود -حتى کسانى که خیلى زیاد از آن سخن مى گویند و دائم دیگران را به آن تهدید مى کنند- به خاطر آن است که رله هاى مغزشان، مسائل پیرامونى را قطع نکرده و همچنان درگیر مسائل بیرون از خود هستند. به بیان دیگر کسى که دم از خودکشى مى زند ولى توانایى چنین اقدامى را ندارد، عواملى مانند ترس از مرگ، ترس از سرنوشت اطرافیان، ترس از قضاوت هایى که بعدها در مورد او خواهد شد، ترس از درد، ترس از ناکام ماندن خودکشى و آسیب دیدن جسمى، ترس از غصه خوردن این و آن، و ترس هاى مختلفى از این قبیل مانع از اقدام او مى شود.
ولى کسى که اقدام به خودکشى مى کند، تمام حس هایش را نسبت به موضوعات بیرونى و پیرامونى از دست مى دهد. حتى احساس غم و اندوه ناشى از افسردگى، جاى خود را به بى اعتنایى و بى حسى محض مى دهد و شخص، کاملا خود را تهى و آماده ى سفر به سوى ناشناخته مى کند. به بیان دیگر، زمانِ گذشته و آینده براى او وجود ندارد و از زمان حال نیز فقط رفتن از این دنیا، با هر چه که دارد و ندارد تمام ذهن او را پر مى کند.
فیلم پیش از اقدام به خودکشى دو دختر جوان، بسیار تکان دهنده است. دیدن این فیلم براى بچه هاى همسن آن ها مى تواند خطرناک باشد. این فیلم را باید مطالعه کرد تا بتوان جلوى خودکشى هاى همانند آن را گرفت.
کسانى که به دنبال کم و کسر در زندگى این دو دختر نوجوان مى گردند و مى خواهند از این طریق موضوع خودکشى آن ها را علت یابى کنند، در اشتباهند. درست است که «کل» مسیر طى شده در طول زندگى نهایتا منجر به این اقدام شده است، اما نوع رفتن به طرف مرگ، که با خنده و شوخى همراه است، به نوعى واکنش نسبت به تمام عوامل درونى و نیز بیرونى منتهى به پذیرش مرگ است. صحبت هاى شخصى، در این موضوع، به شکل رنگ باخته مطرح مى شود، و مشخص است که عاملى قوى تر و بیرونى تر در این موضوع دخیل است.
ما از روى دشمنى نمى خواهیم هر اتفاق تلخى را به حکومت و رییس آن یعنى سید على خامنه اى نسبت دهیم، اما در این مورد بخصوص مى توانیم با قاطعیت بگوییم که بى دلیلى اقدام این دخترها، به یک عامل بیرونى نامشخص و نامعین مربوط است که همه ى ما را به نوعى درگیر خود کرده و نیش زهرآگین اش را بى آنکه آن را حس کنیم در بدن جامعه فرو کرده است.
کدام حساسیت ها و حس هاست که در جمهورى اسلامى از میان رفته و کدام زهر، تمام بدنِ انسان را سِر کرده به گونه اى که درد مرگ را نیز احساس نمى کند و ترس از این موضوع ناشناخته را زایل مى کند، موضوع حکومت است. در اینجا حکومت با تمام دستگاه ها و نهادهایش با تمام مدیران ریز و درشت اش و با رییس آن یعنى سید على خامنه اى مورد سوال اند. مورد سوال اند و باید به جامعه پاسخگو باشند. حتى مرگ یک نفر به این شکل عجیب، مسوولیت بسیار بزرگى براى حکومت ایجاد مى کند.
در یک جامعه ى سالم، تک و توک انسان هاى متفاوت هدف مرگ قرار مى گیرند ولى این که بازى با مرگ، بازى همگانى خصوصا جوانان و نوجوانان شود حکایت از زندگى در جامعه ى ناسالم مى کند. جامعه اى که مسوول خوب و بد و ریز و درشت آن، طبق اراده ى خامنه اى، بر عهده ى او به عنوان مقام عظماى ولایت است.
****************
https://www.youtube.com/watch?v=tKEvhq9gvXc
دختران اصفهانی قبل از خودکشی (بدونه سانسور)
دختران اصفهانی قبل از خودکشی از روی پل چمران اصفهان از خودشون کلیپی ضبط کردن که در این فیلم از دوستان و آشنایان خودشون خداحافظی میکنند.
دیدن این فیلم به نوجوانان و افرادى که بیمارى قلبى یا عصبى دارند توصیه نمى شود.
از: گویا
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید