به‌ نظر می‌رسد حزب‌الله لبنان سرانجام به این واقعیت پی برده که اسرائیل در مورد تامین امنیت مرزهای شمالی‌اش کاملا جدی است. برخلاف تبلیغات حزب‌الله مبنی بر اینکه صحبت از جنگ گسترده اسرائیل علیه حزب‌الله شعاری اغراق‌آمیز است، همه نشانه‌ها حاکی از آن است که اسرائیل برای جنگ با حزب‌الله و دور راندن جنگجویان این حزب از مرزهای جنوب لبنان مصمم است.

حدود یک سال پس از آغاز جنگ فرسایشی حزب‌الله علیه اسرائیل برای حمایت از حماس در نوار غزه، وضعیت ناشی از تشدید تنش در مرز لبنان و اسرائیل از قواعد درگیری فراتر رفته و هر روز که می‌گذرد، نبرد میان دو طرف شدیدتر می‌شود.

به‌صراحت می‌توان گفت‌ برخلاف آنچه انتظار می‌رفت، پاسخ حزب‌الله به ترور فواد شکر، بلندپایه‌ترین فرمانده نظامی این حزب، بسیار محدود و حساب‌شده بود و در محاسبات اسرائیل هیچ تغییری ایجاد نکرد. با توجه به تشدید تنش و افزایش هشدارها درباره نزدیک شدن زمان آغاز جنگ گسترده اسرائیل علیه حزب‌الله، درگیری میان دو طرف متخاصم دیگر به موافقت ضمنی حزب‌الله با آتش‌بس تدریجی بستگی ندارد و از آنجا که اسرائیل برای برقراری آتش‌بس با حزب‌الله عجله‌ای ندارد، وضعیت در جنوب لبنان همچنان آشفته و بحرانی باقی خواهد ماند.

به عبارت دیگر، تنها راه جلوگیری از تشدید تنش در جنوب لبنان اجرای قطعنامه ۱۷۰۱ است که بر لزوم خالی بودن منطقه عملیات نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد، یونیفیل، از هر گونه سلاح غیرقانونی تاکید می‌کند.

به همین دلیل، حزب‌الله از یک سو در تلاش برای کاهش سطح رویارویی با اسرائیل و از سوی دیگر در انتظار پایان جنگ غزه است. اما آن‌گونه که به‌ نظر می‌رسد، جنگ غزه ادامه دارد و به این زودی‌ها پایان نخواهد نیافت. بنابراین امتناع حزب‌الله از پذیرش قطعنامه ۱۷۰۱ اقتدار دولت لبنان را تضعیف و جنوب این کشور را در معرض جنگی نابرابر با اسرائیل قرار می‌دهد.

در صورت وقوع جنگی گسترده، حزب‌الله هزینه سنگینی خواهد پرداخت، به‌ویژه اینکه شهروندان لبنان هم از لحاظ سیاسی و هم از لحاظ گرایش‌های فکری، درباره جنگی که حزب‌الله به‌راه انداخته است، به‌شدت اختلاف‌نظر دارند.

اغلب لبنانی‌ها بر این باورند که این جنگ جنگ حزب‌الله است و هیچ ربطی به مردم لبنان ندارد؛ بنابراین، آن‌ها نه از این جنگ حمایت می‌کنند و نه با حزب‌الله همدلی دارند. از این‌ رو حزب‌الله نمی‌تواند بیشتر از این قانون اساسی لبنان، نقش نهادهای دولتی و افکار عمومی جامعه را نادیده بگیرد و جنگی را ادامه دهد که تصمیم آن از خارج لبنان گرفته شده است و به آرمان مردم و منافع لبنان هیچ ربطی ندارد.

در واقع، لبنان وارد مرحله تازه‌ای شده و محاسبات گذشته عملا دگرگون شده است. این حزب که همواره شعار پیروزی سر می‌داد، اکنون خود را در معرض جنگی ویرانگر و سرنوشت‌ساز می‌بیند که اجتناب از آن ناممکن است. در صورت وقوع جنگ، حزب‌الله چنان هزینه سنگینی خواهد پرداخت که هشتم اکتبر گذشته که خود و لبنان را در ورطه جنگ فرو برد، هرگز تصورش را نمی‌کرد.

اکثر رهبران لبنان که در تصمیم حزب‌الله برای جنگ فرسایشی علیه اسرائیل سهم داشتند، امروز اذعان می‌کنند که محاسباتشان غلط بود و طولانی شدن جنگ را پیش‌بینی نمی‌کردند. جنگ برخلاف تصور حزب‌الله، به درازا کشید و دو طروف به رویارویی به‌شدت خطرناکی وارد شده‌اند، به‌ویژه اینکه اسرائیل از این پس به برقراری آتش‌بس اکتفا نمی‌کند و مصمم است به تهدید حزب‌الله پایان دهد و وضعیت جدیدی به منطقه تحمیل کند.

به همین دلیل، دولت لبنان پس از سکوتی طولانی و شرم‌آور در قبال اقدام‌های فاجعه‌بار حزب‌الله، سرانجام روز دوشنبه اعلام کرد که دولت لبنان برای مذاکره غیرمستقیم با اسرائیل به منظور برقراری آتش‌بس آماده است. وزیر خارجه لبنان تصریح کرد: «بهتر است به سمت قطعنامه جدیدی در سازمان ملل گام برداریم که جایگزین قطعنامه ۱۷۰۱ باشد.»

اکنون این پرسش مطرح می‌شود که چه کسی به وزیر امور خارجه لبنان اجازه داد چنین حرفی بزند؟ آیا حزب‌الله به دولت لبنان که با این حزب همسو است، اجازه داده که به منظور آماده شدن برای آنچه در حال اتفاق افتادن است، درهای مذاکره را باز کند؟ همه می‌دانیم اگر حزب‌الله اجازه نمی‌داد، وزیر خارجه لبنان هرگز جسارت گفتن چنین حرفی را نداشت. اما آیا حزب‌الله واقعا به دنبال کاهش تنش و اجتناب از رویارویی با اسرائیل است؟

اظهارات وزیر خارجه لبنان یادآور روند مذاکرات قطعنامه ۱۷۰۱ در جنگ ژوییه ۲۰۰۶ است. در آن زمان، حزب‌الله به دنبال دستیابی به آتش‌بس بود و برای پایان جنگ به هر شرط و پیشنهادی تن می‌داد. با این حال، دو طرف متخاصم (حزب‌الله و اسرائیل) بار دیگر به سمت نقض قطعنامه ۱۷۰۱ گام برداشتند و حزب‌الله درصدد ایجاد پایگاه‌های نظامی در جنوب لبنان برآمد که ارتش اسرائیل آن‌ را پیوسته هدف قرار می‌دهد.

به هر حال، تردیدی نیست که ادامه درگیری کنونی بین حزب‌الله و اسرائیل، به شعله‌ور شدن آتش جنگی گسترده و ویرانگر منجر خواهد شد که اجتناب از آن عملا ناممکن است.

برگرفته از روزنامه النهارالعربی