زندانیان در ۴۷ زندان ایران ۳ تیر ۱۴۰۴ به صورت هماهنگ در اعتراض به حکم قضایی اعدام اعتصاب غذا کردند تا «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام» برای هفتاد و چهارمین هفته پیاپی ادامه یابد.

تا به حال زندانیان در ۴۷ زندان به این کارزار که با هدف توقف صدور و اجرای حکم اعدام آغاز شد و ادامه یافت، پیوسته‌اند.

کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام حمله نظامی اسرائیل به ساختمان زندان اوین را «به شدت» محکوم کرد. زندان اوین ۲ تیر ۱۴۰۳ هدف حمله اسرائیل قرار گرفت. مقام‌های قضائی کشته شدن چند تن از کارکنان اداری و سربازان زندان را تأیید کردند اما آمار مشخصی ارائه نکردند. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی از کشته شدن تعدادی از زندانیان و انتقال حبس‌شدگان در بند ۴ این زندان به زندان‌های دیگر خبر داد.

این کارزار در اطلاعیه هفتگی خود گفت:

زندانیان در ۴۷ زندان حمله اسرائیل را «نقض آشکار تمام موازین بین‌المللی و حقوق بشری» دانستند و حمله به مراکز غیرنظامی چون زندان‌ها و بیمارستان‌ها را «به شدت» محکوم کردند.

آنها همچنین حکومت را مسئول حفاظت جان زندانیان خواندند و گفتند «به جای صیانت از زندانیان، شاهد گسترش اقدامات سرکوبگرانه حکومت ولایت فقیه علیه زندانیان هستیم».

«آتش‌بس فوری» و «آزادی تمام زندانیان» به عنوان خواسته کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام اعلام شد. این کارزار همچنین با اشاره به «دستگیری ده‌ها نفر در شهرهای مختلف»، هشدار داد:

زندانیان ۴۷ زندان در سراسر ایران از مردم خواستند «به هر وسیله ممکن خواستار آزادی زندانیان شوند. به‌خصوص با تجمع مقابل زندان‌ها زندانیان را در این شرایط خطیر تنها نگذارند».