حسن بهگر
این روزها حمله به مصدق شدت بسیاری گرفته. گاه با نقل قول هایی از این و آن و از جمله لوی هندرسن سفیر آمریکا که در کودتای ۲۸ مرداد نقش موثری داشت. نوکران داخلی انگلیس هم که به جای خود. با گفتاری پاخورده که ماهیتش و وابستگی ش به قدرت های دشمن ملت ایران آشکار است. شاهدیم که با بی شرمی هرجنبنده ای که ناسزایی نثار مصدق کرده باشد به جلوی صحنه آورده و نمایش داده می شود.
این حملات در شرایطی که مصدق حضور فیزیکی ندارد و نزدیک به ۶۰ سال است که رخت از جهان بربسته و در احمد آباد دفن شده است بسیار عجیب می نماید. ولی از جهتی هم منطقی است چون حضور معنوی و سیاسی مصدق روز به روز افزایش یافته است. او هنوز در صحنهُ سیاست حیات دارد.
اگر نگاهی به بیانیه اصلاح طلبان با عنوان جبههُ اصلاحات بکنید و به پناه بردن شاهزاده رضاپهلوی به اسرائیل و آمریکا توجه کنید متوجه می شوید که هر دو جناح حکومت استبدادی مصدق را دشمن می دارند. هر دو می دانند که آن راهی که برای مردم ایران مطلوب و جذاب است، راه مصدق است. چه پهلوی طلب و چه اصلاح طلب، راه نوکران انگلیس و آمریکا را پیش گرفته اند، گیریم امروز اسرائیل شده جایگزین انگلستان. همه بوی الرحمن جمهوری اسلامی را شنیده اند، می خواهند به جایش بنشینند، البته با کمک خارجی.
حکومت ولایت فقیه به سرکردگی خامنه ای با دستور خواندن سرود ای ایران به نوحه خوان اصلاحات آبکی خود را کلید زد. دستگاه تبلیغاتیش نیز با یادآوری نقش حسن روحانی در حجاب و نقش موسوی و خاتمی در حذف هنرمندان و غیره، این مدعیان اصلاح طلب را در نظر مردم سیاه کرد. همه جا پر شده از ویدیوهایی که یادآوری می کند مدعیان اصلاحات موهوم در تصمیماتی که مردم را زیر فشار گذاشته و به تنگ آورده، بیشترین نقش را بر عهده داشته اند.
این هیاهو، حملات و متوسل شدن به این و آن برای چیست؟
جز اینست که حکومت یا باید به تغییری بنیادی رضایت بدهد یا بداند که با فشار بیرونی و داخلی جز سرنگونی سرنوشت دیگری ندارد. این حکومت تغییر را در طی این سالها نادیده انگاشت و نخواست با کمترین هزینه مشارکت مردم را در قدرت تامین نماید ولی سرمست از قدرت به کشتار و اعدام مخالفان و زندانی کردن آنان ادامه داد. تصور کرد فشار داخلی را به ضرب شلیک گلوله و ضرب و شتم مهار کرده و دنیا به کامش شده است غافل از اینکه دشمن خارجی از همین تضاد استفاده کرده تا به بهانه «رژیم چنچ» با استقاده از ناخشنودی مردم تمامیت ارضی کشور را پایمال کند.
دو گروهی که متوسل به بیگانه شده اند یکی مذهبی و دیگری شاهی، هیچ یک نه با فکر سلیم سیاسی و نه با دموکراسی رابطه ای ندارند و هر دو بر طاعت بی چون و چرا استوارند. این هر دو جریان به ظاهر مخالف هم در حقیقت جفت یکدیگرند و اگر نیک بنگریم می بینم هر یک شرایط را برای حکومت دیگری آماده می کند چنان که شاه با آزاد گذاشتن ملایان و ساختن مساجد به برآمدن آنها کمک کرد. در مقابل جمهوری اسلامی نیز با فقر و استبداد به مراتب بیشتر، شاه را روسفید کرد. اکنون مردم در شرایطی هستند که به حداقل ها رضایت می دهند و درخواست امنیت و آسودگی را دارند و بدخواهان فرصت را به همین سبب غنیمت شمرده اند. غافل از آن که ملتی که کودتای ۲۸ مرداد را دیده و تجربه وحشتناک حکومت دینی را با گوشت و پوست احساس کرده تن به حکومت ژن مقدس و دین سالاری نخواهد داد.
شما چگونه می توانید خاطره مصدق این قامت ایستاده در تاریخ را مشوش کنید؟ مگر ما در تاریخ چند نمونه مانند او را داریم؟ شمایی که به مصدق حمله می کنید و در میان طلبکاری از آمریکا و انگلیس با ریاکاری کودتای ۲۸ مرداد را مطرح می کنید یاران و همراهانتان کاشانی، بهبهانی و فداییان اسلام در آن شرکت داشتند.
آشکار است که امروز حمله به مصدق در حقیقت حمله به گروه های مصدق و ملی است که طرفدار دموکراسی و آزادی و جدایی دین از سیاست هستند و به همین جهت مزاحم استبداد شاهی و استبداد دینی و استمرار طلبان محسوب می شوند. هدف مصدقی نیست که چند دهه پیش مرد، مصدقی است که هنوز زنده است و پدر دمکراسی خواهی ایرانی است و حیاتش هیچگاه به پایان نخواهد رسید.
جمعه – ۳۱ اَمرداد ۱۴۰۴
Friday – August 22, 2025
از: ایران لیبرال
به کانال تلگرام سایت ملیون ایران بپیوندید