نشریه آمریکایی “فوربس” در گزارشی که روز دوشنبه ۵ ژانویه (۱۵ دی) منتشر شد، آخرین موضع‌گیری رئیس جمهوری ایالات متحده در قبال جمهوری اسلامی و سرکوب اعتراضات را تحلیل و سناریوی احتمالی را بررسی کرده است.

دونالد ترامپ روز یک‌شنبه ۱۴ دی‌ماه برای دومین بار در مدتی کوتاه به جمهوری اسلامی هشدار داد. او در جمع خبرنگاران گفت: «ما این موضوع [اعتراضات در ایران] را با دقت بسیار زیادی زیر نظر داریم. اگر آنها [حکومت ایران] مثل گذشته شروع به کشتن مردم کنند، فکر می‌کنم از سوی ایالات متحده ضربه بسیار سختی خواهند خورد.»

فوربس به نقل از فعالان حقوق بشر نوشته است که اعتراضات در ایران به تقریبا ۷۸ شهر و بیش از ۲۰۰ مکان رسیده است و معترضان خواستار پایان رژیم علی خامنه‌ای، رهبر ۸۶ ساله جمهوری اسلامی، شده‌اند.

بر اساس آمار سازمان‌های حقوق بشری، از زمان شروع اعتراضات تا کنون، دست‌کم ۲۹ نفر کشته و بیش از ۱۲۰۰ تن بازداشت شده‌اند. همچنین گفته می‌شود که ۴ نفر از کشته‌شدگان زیر ۱۸ سال هستند.

“ضربه” ایالات متحده به جمهوری اسلامی

آنگونه که فوربس گزارش داده، وزارت دفاع ایالات متحده راه‌های مختلفی برای “ضربه زدن به جمهوری اسلامی” دارد، اما چالش‌های متعددی نیز وجود دارند. در عملیات “چکش نیمه‌شب” در ماه ژوئن سال ۲۰۲۴، بمب‌افکن‌های دوربرد نیروی هوایی ایالات متحده B-2 از پایگاه نیروی هوایی وایتمن، در ایالت میسوری، به خاورمیانه پرواز کردند و برگشتند و حدود ۳۶ ساعت را در آسمان گذراندند.

ایالات متحده مطمئناً می‌تواند دوباره چنین مأموریتی را انجام دهد، اما یک عنصر کم است؛ ناو هواپیمابر نیروی دریایی ایالات متحده.

در ماه ژوئن، ابرناوهای دارای راکتور هسته‌ای “یواس‌اس نیمیتز” و “یو‌‌اس‌اس کارل وینسون” از پیشرفته‌ترین ناوهای جنگی جهان، هر دو به منطقه اعزام شدند. گروه ضربت ناو هواپیمابر نیمیتز، به همراه ناوشکن‌های اسکورت خود، همزمان با حملات هوایی ایالات متحده به سایت‌های هسته‌ای ایران، به دریای عرب رسیدند و این یک نمایش قدرت از سوی آمریکا بود.

این ناوها دو ناو آخری بودند که به منطقه اعزام شدند، منطقه‌ای که نیروی دریایی ایالات متحده از اکتبر ۲۰۲۳، پس از حمله تروریستی حماس به خاک اسرائیل، تقریباً حضور ثابتی در آن داشت. “یواس‌اس نیمیتز” در ماه سپتامبر خاورمیانه را ترک کرد و اکنون در پایگاه اصلی خود در برمرتون، واشنگتن است و برای از رده خارج شدن در در بهار امسال آماده می‌شود.

ناو هواپیمابر “یو اس اس کارل وینسون” در ماه اوت، پس از نه ماه استقرار در منطقه هند و اقیانوس آرام، به پایگاه هوایی جزیره شمالی نیروی دریایی، واقع در سن دیگو بازگشت. در آنجا عملیات‌هایی را در مناطق ناوگان سوم، پنجم و هفتم، از جمله رزمایش‌هایی با متحدانی مانند فیلیپین و کره جنوبی انجام داد.

“یو‌‌اس‌اس کارل وینسون” احتمالاً تا تابستان آماده اعزام مجدد نخواهد بود.

کدام ناو هواپیمابر ممکن است به خاورمیانه اعزام شود؟

دو فروند از ناوهای کلاس نیمیتز نیروی دریایی ایالات متحده اساساً امسال کاملاً از سرویس خارج شده‌اند. قرار است “یو اس اس هری اس. ترومن”، هشتمین ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز، سوخت‌گیری مجدد و تعمیرات اساسی پیچیده چند ساله خود را در کشتی‌سازی نیوپورت نیوز متعلق به شرکت صنایع جنگ‌افزاری هانتینگتون اینگالس آغاز کند.

تعمیرات اساسی به این ناو اجازه می‌دهد تا حداقل ربع قرن دیگر در سرویس باقی بماند، اما همانطور که از نام این فرآیند پیداست، از تعمیرات اساسی معمول دشوارتر و طولانی‌تر است. “یو اس اس هری اس. ترومن” تا پایان دهه کنار گذاشته خواهد شد.

ناو هواپیمابر “یواس‌اس‌ جان ‌استنیس” در حال تکمیل روند تعمیرات اساسی است و تا پاییز امسال تست‌های آزمایشی پس از تعمیرات در دریا را آغاز نخواهد کرد.

این مسئله با توجه به اینکه ناو هواپیمابر “یو‌اس‌اس جرالد آر. فورد”، ناو پیشرو جدیدترین کلاس ابرناوهای هسته‌ای نیروی دریایی آمریکا، در ماه مه ایستگاه دریایی نورفولک را ترک کرده و انتظار می‌رود مأموریت خود را در هفته‌های آینده به پایان برساند، پیچیده‌تر می‌شود. “یو‌اس‌اس جرالد آر. فورد” بخشی از تقویت قوای ارتش ایالات متحده در کارائیب برای پشتیبانی از ماموریت‌های فرماندهی جنوبی ایالات متحده بوده است.

همانطور که قبلاً گزارش شده، یا ناو هواپیمابر “یواس‌اس آیزنهاور” که دومین ناو هواپیمابر قدیمی کلاس نیمیتز نیروی دریایی ایالات متحده است یا ناو هواپیمابر “جورج اچ. دبلیو. بوش”، جدیدترین و آخرین ناو هواپیمابر کلاس نیمیتز، می‌توانند وظایف خود را در کارائیب بر عهده بگیرند. ناو هواپیمابر دیگر می‌تواند به خاورمیانه اعزام شود، اما رسیدن هر یک از آنها به منطقه هفته‌ها طول خواهد کشید.

ناوهای هواپیمابر مستقر در ساحل غربی

یک گزینه محتمل‌تر این است که ناو هواپیمابر “تئودور روزولت” که در ماه نوامبر از سن دیگو حرکت کرده است، به منطقه اعزام شود. ناو هواپیمابر “آبراهام لینکلن” گزینه دیگر خواهد بود و هر دو قبلاً در میان ناوهایی بوده‌اند که به خاورمیانه اعزام شده‌اند.

نیروی دریایی ایالات متحده ممکن است در حال تصمیم‌گیری باشد که کدام ناو برای جلوگیری از اقدامات تهاجمی احتمالی چین در اقیانوس آرام باقی بماند. در عین حال، ناو دیگر می‌تواند به خلیج فارس یا دریای سرخ برود که به نظر نمی‌رسد ایالات متحده بتواند مدت طولانی از آنها دور بماند.

دو ناو هواپیمابر مستقر در هند و اقیانوس آرام نیز بعید است که زودتر از چند ماه‌ها آینده بتوانند در منطقه مستقر شوند.

ناو هواپیمابر “جورج واشنگتن”، تنها ناو هواپیمابر مستقر نیروی دریایی ایالات متحده، درست پیش از تعطیلات سال نو میلادی به پایگاه اصلی خود در بندر یوکوسوکا، ژاپن، بازگشت و قبل از ماموریت بعدی خود تحت تعمیر و نگهداری قرار خواهد گرفت. ناو هواپیمابر “یو اس اس رونالد ریگان”در پایگاه دریایی کیتساپ در برمرتون واشنگتن تحت تعمیر و نگهداری برنامه‌ریزی شده قرار دارد و قرار است در بهار به ماموریت اعزام شود.

فوریس در پایان گزارش خود به این نکته اشاره کرده است که نیروی دریایی ایالات متحده برای مقابله با دو بحران همزمان به تعداد کافی ناو هواپیمابر در اختیار ندارد و علاوه بر آن زمان نیز به نفع نیروی دریایی نیست.

نیروی دریایی ایالات متحده می‌تواند به سرعت یک ناو هواپیمابر را به خاورمیانه اعزام کند تا آماده پشتیبانی از هرگونه اقدام علیه ایران و حتی تعیین چگونگی حفظ حضور یک ناو هواپیمابر در کارائیب باشد اما در اینصورت در مناطق دیگری با کمبود مواجه خواهد شد.